انقلاب سبز اراک

مخالفت با آزادی فریدون صیدی‌راد، فعال محیط زیست

2011-03-21T01:56:00.000+03:30

بنا به گزارش سایت کلمه با آزادی فریدون صیدی‌راد، فعال محیط زیست و از اعضای ستاد مهدی کروبی در استان مرکزی مخالفت شد.

به گزارش کلمه، فریدون صیدی‌راد از ۱۰ اسفند در بازداشت و در بند ۲ الف به سر می‌برد و مقامات امنیتی با آزادی وی مخالفت و دلیل آن را عدم تکمیل تحقیقات اعلام کردند.

وی در این روز به همراه مهسا امرآبادی، فخرالسادات محتشمی پور و شهین جهادی بازداشت و به بند دو الف سپاه پاسداران در زندان اوین منتقل شده است.غیر از دو تماس تلفنی، خبر دیگری از این فعال مدنی در دست نیست.

لینک خبر در سایت کلمه:

http://www.kaleme.com/1389/12/29/klm-52516/

بیانیه جمعی از دانشجویان دانشگاه های آزاد اراک، دانشگاه اراک و دانشگاه علم و صنعت اراک به مناسبت سال نو

2011-03-19T23:49:00.001+03:30

جمعی از دانشجویان دانشگاه های آزاد اراک، دانشگاه اراک و دانشگاه علم و صنعت اراک در بیانیه بار دیگر با تاکید بر ادامه مبارزه جهت تحقق آزادی و دموکراسی سال نو را به ملت ایران تبریک گفتند.

متن این بیانیه بدین شرح است:

به نام خالق سرسبزی

بهار طبیعت بار دیگر بر پیکر بی جان زمین دمید و باعث رویش و سبزی آن گشت و تقارن آن را با بهار آزادی خواهی در ایران و کشورهای منطقه را می توان بهار در بهار نامید. بهار یعنی رویش سبزی از دل نا امیدی ها، یعنی شکوفه زدن و جانی دوباره گرفتن از دل به ظاهر مرده خاک. حال بار دیگر ما دانشجویان دانشگاه های اراک ضمن تبریک سال نو به همه ایرانیان و آرزوی سالی پر از خیر و برکت برای آنان و همچنین با یادی از همه زندانیان سیاسی و شهیدان راه آزادی به ویژه شیخ شجاع و میر عزیزمان ضمن تشکر از تمام حرکت های آزادی خواهانه مردم سبز و سرفراز ایران به خاطر آنچه که تا کنون جهت نیل به اهداف والای خود داشته اند بار دیگر ضمن اعلام مجدد بر آرمان های آزادی خواهی و دموکراسی اعلام می نماییم که بهار طبیعت را به فال نیک گرفته و سال جدید سبزتر و و شکوفاتر در کنار ملت ایران خواهیم بود و هیچ گاه از حقوق اساسی و آزادی آنان عقب نخواهیم نشست. ما دانشجویان در سال جدید آرمانهای خود یعنی آزادی،عدالت،برابری و نابودی حکومت های دیکتاتور را بلندتر فریاد خواهیم زد و خواهیم گفت که ملت ایران تا نابودی حکومت های غیر مردمی آرام نخواهد نشست.

جمعی از دانشجویان دانشگاه آزاد اراک، دانشگاه اراک و دانشگاه علم و صنعت اراک

اعلامیه شماره دو شورای هماهنگی راه سبز امید: فراخوان مراسم هفتم شهدای ۲۵ بهمن

2011-02-19T14:35:00.000+03:30

تجمع حامیان جنبش سبز، ۱ اسفند، ساعت ۳ در تهران و شهرهای ایران در گرامیداشت شهدای ۲۵ بهمن

شورای هماهنگی راه سبز امید باصدور بیانیه ای از مردم ایران دعوت کرد روز یکشنبه، اول اسفندماه، به منظور هفتمین روز شهادت دو شهید تظاهرات ۲۵ بهمن و همچنین بزرگداشت یاد و خاطره سایر شهدای جنبش سبز،در تجمع های تهران و شهرستان شرکت کنند.

متن کامل بیانیه،شورای هماهنگی راه سبز امید به این شرح است:

با عرض تسلیت به مناسبت شهادت دو تن از جوانان مظلوم این مرز و بوم درتظاهرات ۲۵ بهمن و با گرامیداشت خاطره دهها شهید جنبش سبز، از ملت بزرگوار ایران دعوت می شود تا در تجمعات بزرگداشت هفتمین روز شهادت این عزیزان که روز یکشنبه اول اسفندماه ۸۹، ساعت ۳ عصر در تهران و شهرستانهای سراسر کشور برگزار می شود، حضور به هم رسانند.

این حضور پرشکوه در آستانه میلاد مسعود پیامبر رحمت حضرت محمد بن عبدالله(ص) و امام جعفر صادق (ع)، علاوه بر حمایت قاطع از مواضع رهبران جنبش آقایان میر حسین موسوی و مهدی کروبی برای ادامه راه دشوار آزادی و کرامت انسان، نشانه اعلام همبستگی با هموطنان کرد در پاسداشت خون این دو عزیز ایرانی شیعه و سنی است که به پای مبارزه با استبداد دینی بر زمین ریخت.

شورای هماهنگی راه سبز امید

۲۸ بهمن

اعلام یک هفته عزای عمومی در دانشگاهها

2011-02-17T23:06:00.002+03:30

اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان دانشگاه های سراسر کشور (دفتر تحکیم وحدت) با صدور بیانیه ای شهادت صانع ژاله و محمد مختاری را به خانواده های ایشان و تمامی دانشجویان کشور تسلیت گفت.

به گزارش دانشجونیوز، دفتر تحکیم وحدت در بیانیه خود ضمن اشاره به اعمال وقیحانه حاکمیت در قبال کشتن دانشجویان و خیمه شب بازی تشییع جنازه ها گفته است: “قاتلان می گویند که یاور ماست، جاسوسان رفیق خود می خوانندش و کافرانش به کیش خویش. به زشت مردمانی گرفتار آمده ایم که تاریخ نظیرشان را در سفاکی و دغلکاری به خود ندیده است. لیک ما را سر باز ایستادن نیست. راهی را که صانع و محمد رفته اند ادامه خواهیم داد و خون شان را پاس خواهیم داشت. آن ها که آخرین آرزویشان این بود که “ایستاده بمیرند، چرا که از نشسته زیستن در ذلت خسته بودند”.

دفتر تحکیم وحدت در این بیانیه همچنین ضمن یک هفته عزای عمومی دانشگاه های کشور بازداشت های گسترده دانشجویان در روزهای اخیر را محکوم کرده و نسبت به کوچک ترین تعرضی به مهدی کروبی و میرحسین موسوی، هشدار داده است.

متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:

این شهادت ره جولانگه اغیار مباد

که به خون جگر و خشت خطر ساخته ایم

سوگی تلخ بر دل هایمان نشسته، دردی غریب بر جانمان افتاده و بغضی گران گلویمان می فشرد. در روزی که مردم معترض در خیابان های تهران و دیگر شهرهای ایران حضور یافتند تا اعتراض مسالمت آمیز خویش به استبداد حاکم در ایران و حمایت از خیزش های مردمی کشورهای منطقه را اعلام نمایند، نیروهای لباس شخصی دولت کودتا صانع ژاله، دانشجوی کرد و اهل تسنن دانشگاه هنر تهران، و محمد مختاری، دانشجوی دانشگاه آزاد شاهرود، را با شلیک گلوله مستقیم به شهادت رساندند.

کشتن جوانان برومند وطن از یک سو و تلاش برای مصادره خون پاک شان توسط بانیان این جنایت و اعمال فشار بر خانواده رنج کشیده و عزادارشان، از سوی دیگر، معجونی نفرت انگیز از پلشتی و بیداد است که بر خشم و انزجار عمومی از تمامیت خواهان حاکم خواهد افزود. باور نمی توان کرد که انسانیت چنان به زانو افتاده که گشاده دهنان با پنجه های خون آلود در پیش چشم اشک بار ملتی، شهید سربلند را نسبت مزدوری و جاسوسی می دهند و در همان زمان برادری داغدار که این شهید را از این همه دغل بری می داند، بازداشت می شود تا آن چه را که پسند اقتدارگرایان است به زبان آورد.و در مراسم تشییع جنازه ای، که به سان خیمه شب بازی ای سیاه آن را ترتیب داده اند، با باتوم و شوکر به جان دوستان و همکلاسی هایش می افتند و دانشجویان مظلوم و داغدار را مضروب و مجروح می کنند.

به راستی تجمیع این همه حیوان خویی و درنده صفتی در آدمی چگونه امکان پذیر گشته است؟! مگر می شود خشم و اندوه فروخورده پدر و اشک خونبار مادری را دید و عربده کشان جنازه پاره جگر را از آغوششان بیرون کشید و حتی فرصت آخرین خدانگهدار را از آن ها دزدید؟! وقاحت و بیشرمی مگر حدی نمی شناسد که می توان با دستان پلیدی که خون مردمان بیگناه بر آن خشکیده، تابوت کشته خود را کشید و از شرم فرو نریخت؟! اما دستان آلوده قاتلان به شهیدان ما نرسید، آن ها پیشتر از این رسته بودند.

شهادت دو تن دیگر از دانشجویان معترض و و پیوستن آنان به شهدای سربلند جنبش دانشجویی و جنبش سبز بار دیگر دانشگاه و دانشگاهیان را در ماتم نشانده است. دانشجویان عزیز! جوانان پاک و سربلندی را از میان ما به خون کشیدند. قاتلان می گویند که یاور ماست، جاسوسان رفیق خود می خوانندش و کافرانش به کیش خویش. به زشت مردمانی گرفتار آمده ایم که تاریخ نظیرشان را در سفاکی و دغلکاری به خود ندیده است. لیک ما را سر باز ایستادن نیست. راهی را که صانع و محمد رفته اند ادامه خواهیم داد و خون شان را پاس خواهیم داشت. آن ها که آخرین آرزویشان این بود که “ایستاده بمیرند، چرا که از نشسته زیستن در ذلت خسته بودند”.

سرکوبگران و حامیانشان پیراهن خونین این شهیدان راه آزادی را بر علم رسوایی خویش آویخته اند و عربده کشان بر منازل آقایان مهدی کروبی و میرحسین موسوی حمله برده اند و تقاص خونی که خود ریخته اند از ایشان طلب می کنند. بی خبری مطلق از ایشان طی چند روز گذشته بر نگرانی ها افزوده است. اقتدارگرایان همچنین با به راه انداختن موج گسترده بازداشت مردم، فعالین سیاسی و دانشجویی، در چند هفته اخیر، تلاش کرده اند هراس و نگرانی خویش را از حضور و فریاد آزادیخواهانه مردم، اندکی فرو نشانند. در چند روز گذشته متاسفانه بار دیگر ده ها دانشجوی بیگناه دانشگاه های صنعتی شریف، تهران، شهرکرد، نوشیروانی بابل، قوچان، مشهد، قزوین، هنر تهران و… بازداشت شدند.

اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان دانشگاه های سراسر کشور (دفتر تحکیم وحدت) ضمن محکومیت بازداشت های گسترده اخیر، نسبت به کوچک ترین تعرضی به همراهان همیشگی جنبش سبز، آقایان مهدی کروبی و میرحسین موسوی، هشدار می دهد. این تشکل دانشجویی همچنین شهادت صانع ژاله و محمد مختاری را توسط عمال کودتاگران به شدت محکوم و این ضایعه را به خانواده های داغدارشان تسلیت می گوید. همچنین اعلام می دارد که شایسته است هفته پیش رو را به عنوان عزای عمومی در دانشگاه های سراسر کشور به سوگ یاران رفته بنشینیم و آن گونه که سزاوار است یادشان را گرامی بداریم.

روابط عمومی

دفتر تحکیم وحدت

٢۸ بهمن ماه ١٣۸٩

بیانیه جمعی از دانشجویان و فعالین جنبش سبز اراک در حمایت از راهپیمایی 25 بهمن ماه

2011-02-13T14:01:00.000+03:30

بیانیه جمعی از دانشجویان و فعالین جنبش سبز اراک

در حمایت از راهپیمایی مسالمت آمیز 25 بهمن ماه

هوا دلپذیر شد گل از خاک بر دمید
پرستو به بازگشت زد نغمه امید
به جوش آمده‌ست خون درون رگ گیاه
بهار خجسته‌فام خرامان رسد ز راه

سقوط پی در پی دیکتاتورها و دولت های سرکوبگر در تونس و مصر، و شور جدیدی از آزادی خواهی و حق طلبی که خاورمیانه را در بر گرفته است ملت ایران را با سابقه ای بیش از یکصد سال مبارزه برای دموکراسی به وجد آورده است ،بسیاری از ما در سوگ برادران و خواهران تونسی و مصریمان گریستیم و در هنگامه رهایی ایشان اشک شوق چشمانمان را فرا گرفت .و اکنون چشمان ما خیره است به تحولات الجزایر ، یمن و سایر کشورهای منطقه.

مبارک و بن علی به سرنوشت محتوم همه فرعونیان گرفتار آمدند اما مبارزه در مصر و تونس به پایان نرسیده است ، و تا استقرار یک نظام دموکراتیک ادامه دارد . ما جمعی از دانشجویان دانشگاه های اراک و فعالین جنبش سبز در این شهر ضمن نثار درود های بی پایان خود به ملت های آزاده تونس و مصر همبستگی خود را با حرکات آنان و تمامی ملت های آزادی خواه و حق طلب در سراسر دنیا اعلام می داریم . و به همین مناسبت همراه با سایر اقشار ملت و طرفداران جنبش سبز مردم ایران با حضور در راهپیمایی مسالمت آمیز 25 بهمن ماه ندای همدلی آزادی خواهان عالم را فریاد خواهیم زد.

خیزش سبز مردم ایران در سال گذشته تبلوری ست از حق طلبی ملت های آزاده و نه گفتن به مستبدین و سرکوبگران ، نحوه برخورد حکومت با مخالفین طی این مدت که با کشتار ، شکنجه ، احکام غیر قانونی ، فشار بر زندانیان سیاسی و خانواده های ایشان همراه بوده است اندک خللی دراراده و عزم ملت ایران جهت پیگیری خواسته های بر حقشان ایجاد ننموده است ، توسل به اسلحه و نظامی کردن فضای مملکت ، و تهدید مردم و معترضین به سرکوب و برخوردهای خشن در صورت تجمع مسالمت آمیز که طبق اصل 27 قانون اساسی از حقوق بدیهی مردم می باشد همان مسیری است که مبارک و زین العابدین بن علی پیمودند و اکنون نتیجه آن بر همگان روشن می باشد .

زنهار!

زير خاکستر آتشی پنهان است

و آنکه خار می کارد، زخم درو می کند.

بنگريد! من سرهای مردمان را درو کرده ام

و گلهای اميد را و قلب جهان تشنه را با خون سيراب کردم.

باری رود خون شما را در خواهد نورديد و توفان سهمگين شما را خواهد بلعيد.

ما جمعی از دانشجویان دانشگاه های اراک و فعالین جنبش سبز این شهر با توجه به فضا و شرایط در شهرمان تصمیم گرفتیم که با حضور در تهران و راهپیمایی در مسیر های اعلام شده به مشتاقان آزادی بپیوندیم و اکنون از همه همشهریان و هموطنان خود نیز دعوت می کنیم که در این مسیر با ما همراه و همقدم شوند.

24 بهمن ماه 89

جمعی ازدانشجویان و فعالین جنبش سبز اراک

تا 25 بهمن؛ بیانیهء دانشجویان اصلاح طلب دانشگاه آزاد و مهرگان محلات

2011-02-10T14:40:00.000+03:30

به گزارش ندای سبز آزادی: دانشجویان اصلاح طلب دانشگاه آزاد و مهرگان شهرستان محلات در حمایت از راهپیمایی در روز 25 بهمن ماه

علیه استبداد ودیکتاتوری بیانیه را صادر کردند

جمعی از دانشجویان و فعالین سیاسی اصلاح طلب شهرستان محلات با صدور بیانیه ای ضمن حمایت از بر گزاری این راهپیمایی در روز 25 بهمن ماه ، نسبت به حضور پرشور خود در مسیر اعلام شده در تهران نیز تاکید داشته اند.

متن این بیانیه به شرح ذیل میباشد:

ِبسمِ الله قاسِم الجَبارين

حال که یک بار دگر نسیم آزادی و بیداری در بین آحاد مردم آزادیخواه منطقه وزیدن گرفته و موجب خروش ملت های زیر سلطه حاکمان دیکتاتور خود گشته وانقلابی عظیم را در منطقه نوید می دهد ، ما جمعی از دانشجویان اصلاح طلب دانشگاه آزاد و مهرگان شهرستان محلات به همراه جمع کثیری از فعالین سیاسی و اصلاح طلب این شهرستان ضمن استقبال از برگزاری این راهپیمایی پرشکوه در روز 25 بهمن ماه یک بار دیگربا حضور پرشور خود فریاد سبز آزادیخواهی و انزجار خود از حکومت های دیکتاتور را سر خواهیم داد.

و همگام با دیگر مردم تهران وبا حضوری سبز در مسیر میدان امام حسین به سمت میدان آزادی وبا شعار مرگ بر دیکتاتورهمگام با دیگر آزادیخواهان منطقه خواسته خود را که همان برقراری آزادی ، عدالت و برابری و نابودی حکومت های دیکتاتورهست را به گوش جهانیان و مدافعین حقوق بشر رسانده ، واعلام میداریم که ملت ایران نیز هیچگاه سلطه حکومت های غیر مردمی را بر خود نیز نمی پسندد وتا نابودی نظام سلطه دیکتاتور مئاب حاکم، آرام نخواهد نشت.

و همچنین تمام تلاش خود را نیز برای اطلاع رسانی گسترده و دعوت همه جانبه در این حرکت خودجوش و فراگیر انجام خواهیم داد.

جمعی از فعالین سیاسی و دانشجویان اصلاح طلب دانشگاه آزاد و مهرگان شهرستان محلات

محکومیت شهره کاظمی، فعال دانشجویی شهرستان محلات به سه ماه زندان

2011-01-30T12:09:00.001+03:30

شهره کاظمی فعال دانشجویی که چندی پیش مورد تعقیب قرار گرفته بود پس از بازداشت و بازجویی توسط نیروه های امنیتی استان مرکزی و ار جاع پرونده آن به مراجع قضائی ، با تشکیل دادگاه وی در دادگستری شهرستان محلات به اتهام تبلیغ علیه نظام به استناد شعار نویسی و پخش تراکت و سی دی به ۳ماه حبس تعلیقی به مدت یک سال محکوم شد.

به گزارش ندای سبز آزادی، ۳ تن دیگر از دانشجویان دختر دانشگاه آزاد شهرستان محلات با اخذ تعهد کتبی از آنان پس از بازجویی آزاد شده بودند.

صدور حکم پنج سال حبس تعزیری و محرومیت از فعالیت مطبوعاتی برای یاسر معصومی

2010-11-02T21:20:00.000+03:30

دوشنبه, ۱۰ آبان ۱۳۸۹

یاسر معصومی مسئول فنی سایتهای برخی از نشریات اصلاح طلب، که اسفندماه گذشته دستگیر و به مدت بیش از دو ماه در زندان اوین در بازداشت به سر برد، هفته گذشته حکم دادگاه بدوی خود را دریافت کرد.

به گزارش منابع خبری جرس، قاضی صلواتی، رئیس شعبه ١۵ دادگاه انقلاب تهران و چهره مشهور دادگاههای تلویزیونی سال گذشته، معصومی را بدون اعلام اتهامات مشخص، به حکم سنگین پنج سال حبس تعزیری به همراه محرومیت از عضویت در احزاب و کار در نشریات محکوم کرده است.

این منبع خبری خاطرنشان کرد "معصومی نسبت به حکم صادره معترض بوده و درخواست تجدیدنظر خود را ارائه داده است."

گفتنی است معصومی، سابقه فعالیت و عضویت احزاب سیاسی را نداشته است و فقط در بخش فنی برخی از نشریات مشغول به کار بوده است.

وی زمستان گذشته در پی احضار به دفتر پی گیری وزارت اطلاعات بازداشت شده و بدون تفهیم اتهام، مدتها در زندان اوین نگهداری شده و آخر اردیبهشت ماه امسال با قرار وثیقه - تا زمان دادگاه - آزاد شده بود.

منابع خبری خاطرنشان کرده بودند وی که مسئول فنی سایت روزنامه شرق و چند روزنامه دیگر بوده، از سوی ستاد سایبری سپاه بازداشت شده است.

شایان ذکراست پدر یاسر معصومی، عضو شورای فعالان ملی مذهبی اراک بوده؛ اما خود وی هیچ فعالیت سیاسی نداشته است.

جـــرس

تحصن کارگری در اراک

2010-10-11T17:17:00.000+03:30

تحصن کارگران شرکت های آونگان ، کمباین سازی و واگن پارس اراک

امروز دوشنبه هجدهم مهر ماه کارگران شرکت های کمباین سازی، واگن پارس و آونگان اراک با تجمع در مقابل کارخانه و انسداد ورودی شهر اراک نسبت به عدم پرداخت حقوق خود اعتراض کردند. به گزارش خبرنگار انقلاب سبز اراک که با چندین تن از کارگران معترض به گفتگو پرداخته است : کارگران شرکت آونگان اراک که در راستای سیاست های اصل 44 به بخش خصوصی واگذار گردیده است اکنون قریب به نه ماه است که هیچگونه حقوقی دریافت نکرده اند . کارگران معترض شرکت آونگان که امروز قصد عزیمت به تهران و تجمع در مقابل مجلس را داشتند صبح امروز با دخالت نیروهای امنیتی از حرکت به سمت تهران بازداشته شدند و همراه با کارگران واگن پارس و کمباین سازی مقابل کارخانه دست به تحصن زدند.همچنین کارگران شرکت های واگن پارس و کمباین سازی نیز چهار ماه می باشد که حقوق خود را دریافت نکرده اند.تجمع کارگران تا نزدیک ظهر ادامه داشته است و با دخالت نیروهای انتظامی و امنیتی به پایان رسیده است.

عابد توانچه به زندان اراک رفت

2010-08-26T15:41:00.002+04:30

خبرگزاری حقوق بشر ایران - رهانا

عابد توانچه فعال دانشجویی چپگرا و از اعضای سابق انجمن اسلامی دانشگاه امیرکبیر، امروز چهارشنبه به منظور «آخرین تلاش» برای لغو حکم مصادره خود را به زندان اراک معرفی‌ کرد

پیش تر عابد توانچه در گفت‌وگو با خبرنگار رهانا اعلام کرد به منظور «آخرین تلاش» برای لغو حکم مصادره سند گرو گذاشته شده که از سوی دادستان کل عمومی و انقلاب اراک صادر شده است، خود را تحویل دادگاه انقلاب اراک می‌‌دهد.

به گزارش رهانا، سامانه خبری «خانه حقوق بشر ایران» عابد توانچه دی ماه گذشته از سوی شعبه یک دادگاه انقلاب شهر اراک (به ریاست عمران عزیزی) به تحمل یک سال حبس تعزیری محکوم شد. اما دادگاه انقلاب اراک از ابلاغ حکم دادگاه به او یا وکیل مدافع خودداری نمود. در نتیجه عابد توانچه و وکیل مدافع وی دکتر ناصر زرافشان تا زمان احضار وی به زندان از این حکم بی اطلاع نگه داشته شده بودند
.

توانچه در ادامه به ما گفت: «این ریسک وحشتناک است . طبق قانون، در حال حاضر معرفی کردن یا نکردن من هیچ ربطی به مصادره سند ندارد و سند بر مبنای استعلام امروز صبح (یک شنبه ۳۱ مرداد ۱۳۸۹)، در تملک دولت جمهوری اسلامی قرار دارد. معرفی کردن خودم تنها به دلیل تمکین در برابر خواست وثیقه گذار است و تعهد انسانی نسبت به انسان دوستیِ شخص وثیقه‌گذار»

وی در ادامه در مورد مشکلاتی که برای خانواده‌اش پیش آماده گفت: «اگرتمام فامیل من جمع شوند ، نمی توانند ۵۰ میلیون وثیقه را تهیه کنند تا خانواده من توسط حکومت آواره نشوند. صحبت زندگی دو خانواده است که همین آلان هم بسیار ضربه دیده اند. باید خود را تحویل بدهم گر چه احتمال لغو حکم مصادره سند را در خوشبینانه ترین حالت ممکن یک به ده می‌دانم. مطمئن هستم وثیقه گذار توسط مقامات قضائی فریب داده شده است و بازگرداندن خانه از طرف حکومت جمهوری اسلامی ایران مثل گُل دادن جمهوری روی ریشه ی دیکتاتوری است » .

بر مبنای گزارش ها ، قاضی پرونده در اقدامی کاملاً غیرقانونی حکم یک سال حبس تعزیری این فعال دانشجویی را بدون ارسال به دادگاه تجدید نظر برای اجرای حکم به بخش اجرای احکام دادگستری فرستاد. در پی این اقدام غیر قانونی بلافاصله شکایتی از قاضی عمران عزیزی _ قاضی شعبه یک دادگاه انقلاب _ به دلیل تخلفات گسترده از قانون توسط دکتر زرافشان تنظیم و پرونده قاضی به دادگاه انتظامی قضات فرستاده شد و در دادسرای انتظامی قضات ثبت شده است. اما با فشار اطلاعات شهرستان اراک، دادستانی این شهر حکم را تأیید یافته تلقی نموده و به شدت بر اجرای آن پافشاری کرد و در نهایت دادگاه انقلاب اسلامی اراک در عملی غیرقانونی و غیر اخلاقی حکم به مصادره سند گرو گذاشته شده داده است.

این درحالی است که در پی گیری شکایت صورت گرفته توسط ناصر زرافشان وکیل توانچه، دادگاه انتظامی قضات به وکیل پرونده گزارش داده است که “قاضی شعبه یک دادگاه انقلاب اراک (عمران عزیزی) از دستور دادگاه انتظامی مبنی بر توضیح به دادگاه انتظامی قضات سرباز زده است”. به همین دلیل دادگاه انتظامی قضات از مدیر کل دادگستری استان مرکزی درخواست کرده است تا پرونده سریعا به دادگاه انتظامی ارسال گردد.

پیش ازاین نیز ماموران اداره اطلاعات اراک چند بار برای دستگیری توانچه به منزل پدریش یورش برده اما موفق به باداشت او نشده بودند. این ماموران تهدید کرده بودند که در صورت عدم مراجعه وی به دادگاه انقلاب منزل گرو گذاشته شده را پلمپ خواهند کرد.

شوخی بدنی با مسعود باستانی

2010-08-26T15:25:00.001+04:30

روز آنلاین
سروش فرهادیان

مسعود باستانی را می شناسید؛ کمی کمتر یا بیشتر فرقی نمی کند. شاید او را به دلیل یادداشت ها و گزارش هایی که دررسانه ها منتشرکرده نشناسید اما حتما به مدد پخش تصویر او از تلویزیون رسمی کشور در شهریور ماه پارسال با او آشنا شده اید.
جوانی اراکی که شغل سابق او روزنامه نگاری بود و در حال حاضر به گردش در بندهای متفاوت زندان های مختلف اشتغال دارد. از انفرادی 209به 2الف، از 2 الف به بند 350 اوین و از آنجا به زندان معروف گوهردشت کرج. خلاصه همه او را می شناسید. کمی کمتر یا بیشتر فرقی نمی کند.
یک سال گذشت، نه ازبه بند کشیدنش که سالگرد آن دو ماه پیش بود، بلکه از آن دادگاه هایی که ما را پای تلویزیون میخکوب می کرد تا ببینیم که انشا خواندن مسعود و دیگرانی که قرعه به نام شان افتاده چقدر خوب است. باورتان می شود یک سال ازآن دادگاه های دسته جمعی بعد از انتخابات گذشته است.از آن روزهایی که مسعود و تعدادی از فعالان اصلاح طلب مفتی مفتی در تلویزیون تبلیغ می شدند! و با خود می گفتیم: "هی! الکی انتقاد می کنیم و گیر می دهیم که در این کشور قدر ما را نمی فهمند و تحویل مان نمی گیرند. ببینید درحالی که تلویزیون برای پخش هر تبلیغی میلیون ها ریال پول می گیرد، مسعود و سایر منتقدان را چه مفتی مفتی تبلیغ می کند. آن هم در پر بیننده ترین ساعت تلویزیون که باید کلی پارتی گردن کلفت داشته باشی که تبلیغ کالا و جنس مورد نظرت در آن ساعت پخش شود؛ خوش به حالشان."
باید اعتراف کنم از این همه سخاوتی که رسانه ملی به خرج می داد و رفقای ما را روی آنتن می برد درپوست خودمان نمی گنجیدیم که نمی گنجیدم؛و تاکید می کنم که تاکنون هم به پوستمان بر نگشته ایم
.
نه اینکه فکر کنید از بی قانونی صورت گرفته مبنی بر اینکه قبل از آنکه جرمی ثابت شود چهره و نام متهمان منتشر شده ناراحت شده بودیم. یا اینکه فکر کنید از اعتراف خواندن مسعود و برخی دیگرعلیه خود شگفت زده شده بودیم. این ها همه برای ما عادی بود. هم اعتراف کردن علیه خود به جای دفاع در مقابل اتهام هایی که هر کدام آنها بنیاد و بنیان یک ایل و تبار را بر باد می داد برای ما بدیهی بود و هم تبلیغ مفتی از تلویزیون رسمی کشور.
جدا صدا وسیما خیلی ما را خرسند کرده بود؛ به هر ردیف که نگاه می کردیم آشنایان زیادی را می دیدیم که مدتی بود برای پاره ای توضیحات ـ البته از بدو تولد تا روزی که در قبر قرار داده می شوند - به بند رفته بودند و رخصت دیدار رویشان داده نشده بود.
احمد زید آبادی، عبدالله مومنی، مصطفی تاجزاده، بهزاد نبوی، شهاب طباطبایی، سعید حجاریان و... و مسعود باستانی.
چهره اش را که می دیدم خاطرات روزگاری که در شهرشان گذرانده بودم در ذهنم زنده می شد. یاد دانشگاه مشترکی که با هم می رفتیم افتادم. یاد آن زمانی که بلند پروازانه یک هفته نامه سراسری را در اراکی منتشر می کردیم که یک چاپخانه نیمه استاندارد هم نداشت و از دانشگاه راهمان را می کشیدیم به محل هفته نامه و آنجا شده بود خانه دانشجویی مان. یاد اختلاف نظرهای بنیادینی که با هم داشتیم. یاد شوخی های بدنی که با همه انجام می دادم و به درخواست دوستان مان که نمی خواستند اتمسفر تحریریه متشنج شود کمتر شامل حال مسعود می کردم.
مسعود باستانی در بین دوستانش به این معروف بود که از شوخی بدنی خوشش نمی آید؛ درست بر عکس من. بیشتر بچه هایی که اخلاق من و او دستشان بود زنهار می دادند که مسعود را از شوخی های بدنی قلم بگیر و صدایش را در نیاور.من هم کمی از شدت شوخی بدنی با او کم کردم؛ نه اینکه کاملا این کار را کنار بگذارم که عادت بود و حتما می دانید ترک عادت موجب مرض است. او هم که از لطف من به خودش خبرداشت!درمیان ناباوری همکارانمان اعتراضی به شوخی های من نمی کرد.
چهره او را که سال گذشته درحال قرائت کیفرخواست علیه خود در تلویزیون دیدم در ذهنم آمد که نکند با او شوخی بدنی کرده اند که چنین بلبل وار صدایش در آمده و علیه خودش اعتراف می کند. به خودم گفتم مسعودی که جان لطیفش تحمل شوخی بدنی کنترل شده و گاه گاه من را نداشت با جدی های بدنی و غیر بدنی مداوم روزهای بازداشت، چگونه کنار آمده است. فکرش موهای بدنم را سیخ می کرد. چهره اش کاملا، وسعت، شدت و حدت این شوخی و جدی های بدنی و غیر بدنی را آشکار می کرد.شوخی و جدی هایی که عمق آنها پس از یکسال در نامه اعتراضی و تظلم خواهانه برخی از بازداشت شدگان انتخابات فاش شده است.
شوخی هایی که یکی ازآنها همین حکم جالب مسعود باستانی است. شش سال زندان و 360 میلیون ریال جزای نقدی. با شش سال زندانش کاری ندارم که کسی را مقصر نمی دانم ومد روزگار اعطای شش سال زندان به منتقدان وضع موجود است و زیراین حکم اصلا کسرشان محسوب می شود و حتما تقصیر خود مسعود بوده ؛پس گله ای نیست که نیست! اما شوخی اصلی که با مسعود صورت گرفته این 360 میلیون ریال جزای نقدی است که بریده اند.
شاید بپرسید که در این وانفسایی که بی پولی روح و تن مردم را درنوردیده و فقرعریان ترین چهره روزگار است چگونه به خودم اجازه می دهم این 360 میلیون ریال رابه شوخی بگیرم.
مسعود باستانی در آپارتمان 50 متری در محله نظام آباد تهران که متعلق به پدرش است زندگی می کند. دریکی از آن کوچه هایی که اگر دو، سه نفر بخواهند هم زمان در آن راه بروند باید احتیاط کامل را در دستور کارشان قرار بدهند و با کلی سلام صلوات عبورکنند تا برخوردی صورت نگیرد.
با دوستان که حساب می کردیم کل وسایل زندگی مسعود و خانمش را می شود حدود بیست یک میلیون و 650 و دو هزار و پانصد ریال آب کرد؛ تازه اگر یک سمسار خوب و با انصاف پیدا کنیم.
اگر این مبلغ را از 360 میلیون ریال جزای نقدی کم کنیم می ماند 338 میلیون و 347 هزار و پانصد ریال.
فرض کنید شش سال حبس مسعود هم تمام شد، با این 338 میلیون و 347 هزار و پانصد ریال کسری بودجه چگونه می توانیم او را بیرون زندان ببینیم؟ پس این جزای نقدی یک جور شوخی است که از هزار تا شوخی بدنی من هم بدنی تر است. اگر شش سال حبس به مدد جابه جایی خورشید و ماه بگذرد اما به مدد خورشید و ماه که هیچ به کمک تمام کهکشان راه شیری هم یک ده هزار ریالی روی ده هزار ریالی دیگر جمع نمی شود. مگر آنکه تمام دوستان مسعود، پول یارانه ای را که قرار است بدهند روی هم بگذارند و دعا کنند که دولت محمود احمدی نژاد مستدام بماند تا زبانم لال پرداخت یارانه با مشکلی مواجه نشود و بعد آن پول را دریکی از این صندوق های قرض الحسنه ای که در راه رضای خدا با 20، 30، 40 درصد بهره وام می دهند، بگذاریم و صبر کنیم تا سود آن به نقطه ای برسد که بشود 360 میلیون ریال.
دراین یک سال آنقدر با مسعود باستانی شوخی و جدی بدنی و غیر بدنی شده که من قول می دهم اگرآزاد شود تا آخر این دنیای فانی دیگر با او شوخی بدنی نکنم. البته آن دنیا را قول نمی دهم.

یکسال حبس تعزیری برای مرتضی گلیزاده

2010-07-25T20:36:00.003+04:30

(عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت اراک)‎محکومیت مرتضی گلیزاده

به یکسال حبس تعزیری‎

مرتضی گلیزاده عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت استان مرکزی که پیش از این یکبار پس از وقایع روز عاشورا و یکبار در آستانه 22 بهمن ماه سال گذشته در اراک بازداشت گردیده بود ، با حکم دادگاه انقلاب این شهرستان به تحمل یکسال حبس تعزیری محکوم گردید مرتضی گلیزاده همچنین از اعضای ستاد مهندس موسوی در شهر اراک بوده است . در همین رابطه پرونده چندین تن از فعالین سیاسی شهر اراک همچنان مفتوح می باشد و ایشان در انتظار صدور احکام خود به سر می برند.

لازم به ذکر است که این حکم توسط دادگاه بدوی صادر گردیده است و تا این لحظه توسط دادگاه تجدید نظر تایید نشده است..

اجرای حکم یک سال زندان عباس احمدلو دانشجوی دانشگاه اراک

2010-07-19T21:50:00.000+04:30

خبرگزاری حقوق بشر ایران - رهانا

عباس احمدلو فعال دانشجویی و دانشجوی سال آخر ارتباطات دانشگاه آزاد اراک پیش تر در دادگاه بدوی به یک سال زندان محکوم شده بود که این حکم در دادگاه تجدید نظر مورد تایید قرار گرفت.

به گزارش خبرنگار رهانا، جرم احمدلو «توهین به رهبری و تشویش اذهان عمومی» عنوان شده است که باعث صدور یک سال حکم برای وی شد

لازم به ذکر است که با تایید حکم وی۱۰ روز پیش جهت سپری نمودن دوران محکومیت روانه زندان اراک شده است.

محیط زندان اراک محیطی بسیار نامناسب است و عدم تفکیک زندانیان باعث فشارهای مضاعف بر زندانیان سیاسی می‌شود. این مساله یکی از موارد مهم نقض حقوق زندانیان است که در زندان‌های ایران به هیچ عنوان رعایت نمی‌شود.

پیش تر آیت‌الله آملی لاریجانی، رئیس قوه قضاییه گفته بود که برای تفکیک و جداسازی زندانیان نیاز به تامین بودجه از وزارت مسکن داریم.

دل‌نوشته مسعود باستانی از زندان رجایی شهر: فردا را انتظار می‌کشم

2010-07-04T17:39:00.000+04:30

مسعود باستانی، روزنامه نگار متولد اراک از روزنامه نگارانی که در حوادث پس از انتخابات بازداشت و زندانی شدند، در نامه ای از زندان رجایی شهر به مناسبت سال‌روز تولد همسر روزنامه نگارش، مهسا امرآبادی، ضمن تبریک تولد وی نوشته است: احساس می‌کنم الان دیگر نیازی به گلایه و شکایت از ظلم‌های امروز و دیروز نداریم و بایستی به فردا فکر کنیم. زیرا که بر اساس سنت تاریخ و نوید طبیعت، به یقین فردا روشن‌تر از امروز خواهد بود و کلید صبح فردا در گرو صبوری‌های امروز ماست.

به گزارش کلمه، متن نامه مسعود باستانی که یک سال از زندانی شدنش می‌گذرد، به این شرح است:

همسر عزیزم سلام

بالاخره تیر ماه فرا رسید! روزهای گرم تابستان ۸۹ هم آغاز شد و من که از پیش با خودم وعده کرده بودم تا به بهانه سپری شدن یک سال حبس، نامه ای بنویسم و از آنچه که طی این مدت بر ما گذشته است روایت و شکایت کنم، به کلی از این کار منصرف شده ام!!

مهسای عزیز! همسر مهربانم، این روزها بیشتر از هر وقت دیگری شاهد هستم که تو چگونه دل تنگی هایت را در گوشه قلبت پنهان می کنی، بغض های شبانه ات را فرو می خوری تا فردا با صدایی شاداب تر از دیروز سلامم را جواب بگویی و روحیه مرا در حبس و غربت بالاتر ببری.

بگذار این بار صادقانه اعتراف کنم که ایثارگری ها و مهربانی هایت در طول این یک سال بیشتر از هر زمان دیگری بر دلم می نشیند و شاید امسال بیش از همه این سال ها حضور و وجود تو را حس کرده ام و لحظه لحظه های این سال با یاد تو و خاطرات، سپری شد.

امسال بیش از هر زمان دیگری حضورت را احساس و تنهایی هایم را با تو تقسیم کردم.

اما بگذار بار دیگر صادقانه اعتراف کنم که به سبک و عادت همیشگی ام، وقتی غربت و دل تنگی سینه ام را می فشارد و یا هنگامی که کسالت و ظلمت این روزها بر من دو چندان می گذرد و یا اینکه به روال این چند سال زندگی پرفراز و نشیب مان هرگاه “هوای دوست” به سرم می زند، اخرین پناه و دستاویز من همین کاغذ سفید و قلم کوچک است. اینجا به جای دفتر روزنامه یا دفتر کار؛ برای نوشتن دفترچه ای کوچک دارم که همیشه بالای سرم می گذارم و یک خودکار معمولی که همراه شبانه من و این دفترچه قرمز رنگ است.

اصلا اجازه بده بدون تعارف اعتراف کنم که همین صبوری ها و امیدواری های تو مرا از نگارش نامه های افشاگرانه و شکایت آلود از آنچه که بر ما گذشته است، منصرف کرد و به جای آن تصمیم گرفتم تا به مناسبت سالروز تولدت نامه ام را به خودت هدیه کنم.

راستی تولدت مبارک!

همین یک جمله را به رسم هدیه تولد از همسرت که اکنون در زندان رجایی شهر هیچ تحفه یا هدیه ای برای کادو تولد ندارد؛ بپذیر.

باور کن که احساس می کنم الان دیگر نیازی به گلایه و شکایت از ظلم های امروز و دیروز نداریم و بایستی به فردا فکر کنیم. زیرا که بر اساس سنت تاریخ و نوید طبیعت، به یقین فردا روشن تر از امروز خواهد بود و کلید صبح فردا در گرو صبوری های امروز ماست.

نه! خواهش می کنم اشتباه نکن. حرف من این نیست که از ظلم ها و بی عدالتی ها و تبعیض هایی که بر ما روا داشته اند و روا می دارند ناراحت نیستم و یا به راحتی از کنار آنها گذشته ام، بلکه تمام دغدغه ام این است که اکنون دیگر چه نیازی به تکرار آنها و بازگو کردن باقی مانده است؟

حالا دیگر چه کسی پیدا می شود که از دردهای ما و آنچه که در طول این یک سال بر ما گذشته است بی خبر باشد؟

همه چیز روشن است. حالا دیگر چه نیازی به افشاگری و شکواییه علیه کسانی که ما را کتک می زدند و در بدترین شرایط بازجویی کردند، وجود دارد؟ چه کسی پیدا می شود که نداند در سلول های بازجویی بند ۲۴۰ و یا راهروهایی که در آنجا گه گاه همدیگر را ملاقات می کردیم چه ظلم ها و ناجوانمردی هایی بر ما روا داشته شد.

اصلا چه نیازی است که بگویم چگونه با رکیک ترین الفاظ دشنام دادند و با تهدید به دادگاه کشاندند و سرانجام هم بدون هیچ منطقی احکام ناعادلانه شان را روی پرونده هایمان گذاشتند.

اصلا به نظر تو این روزها دیگر چه نیازی وجود دارد تا دوباره در قالب نامه های سرگشاده به رییس قوه قضاییه و یا مقام های عالی رتبه قضایی کشور از وضعیت خود گلایه کنم و بگوییم که نه تنها رافت و مروت اسلامی بلکه هیچ گونه قانون و عدالتی هم در حق ما رعایت نشد!

مگر جرم ما چه بود؟! مگر ما چه می خواستیم؟!

مهسای عزیز

حالا که به اینجا رسیده ایم، لطفا اجازه بده که من هم با الهام از همین روحیه امیدوارانه و خلق و خوی بردبارانه ات از ظلم و سختی های دیروز و نگاه بخشاینده ات نسبت به افرادی که مسبب این سختی ها هستند، به سرعت گذر کنم و به جای تکرار آنها درباره فردا برایت بنویسم.

فردایی که من و تو و خیلی های دیگر منتظر آن هستیم. فردا در راه است و گرچه از امروز یعنی ۱۲ تیر ماه یکسال دیگر از تولد تو می گذرد و تنها دو روز بعد من در حبس یک ساله می شوم اما در میان این حوادث یقین به فردا هم متولد شده است. فردایی روشن و سبز برای ما و همه آنها که هم سن و سال ما هستند و همه کودکانی که تاریخ آنها را شاهد کارهای ما قرار داده است، فردایی که تصورش چندان سخت نیست اما خیال آن، تحمل این شرایط سخت را آسان می کند.

آری همسر خوبم!

بیا فردا را آرزو کنیم. بیا به جای گلایه و شکایت و دلسردی از این روزها به فردایی فکر کنیم که در آن تلاش برای تحقق رویای یک سرزمین سبز و آباد مجازات و کیفر به دنبال نداشته باشد.

آرزوی روزی که پاداش شرکت فعالانه در یک انتخابات آزاد و عادلانه حبس و تبعید نباشد. روزی را انتظار بکشیم که دیگر حق شهروندی در انتقاد از دولت و یا حتی مخالفت صریح با سیاست های دولتی را تبلیغ علیه نظام تعبیر نکنند. روزی که نقدهای خیرخواهانه و امر به معروف و نهی از مکر بهانه ای برای حصر و حبس و ساکت کردن منتقدان و مخالفان در چاردیواری زندان ها نشود.

به امید فردایی باشیم که حتی متهمان هم بتوانند با آزادی کامل در دادگاه های بی طرف از حق خود دفاع کنند و حداقل براساس موازین قانونی تا پیش از اثبات جرم آبروی متهمان بازیچه ی دادگاه ها که اغلب مصارف امنیتی دارند، نگردد.

روزی که قضات محترم به جای برخورد قاطع با مصادیق مفاسد اقتصادی؛ روزنامه نگارانی هم چون من را به خاطر فعالیت حرفه ای در رسانه ها به میلیون ها تومان جریمه نقدی محکوم نکنند . روزی که دیگر دوستان روزنامه نگار ما مجبور نباشند جلای وطن کرده و رکن چهارم دموکراسی را در غیاب مطبوعات آزاد و مستقل از خارج از مرزهای جغرافیایی این کشور گربه ای شکل دنبال کنند و تجلی دهند، فردایی که حقوق بشر خواهی و عدالت طلبی به فتنه گری و بیگانه پرستی تعبیر نگردد.

همسرم! فردا در راه است سالروز تولد ت هم دوباره فراخواهد رسید . فردایی روشن و سبز که به زودی خواهد رسید و من در آن روز باردیگر سالروز تولد تو را تبریک خواهم گفت. روزی که آرزوهای ما هم متولد شده اند و ما آن روز را جشن خواهیم گرفت .

حال و روز من هم اینجا بد نیست . این روزها کتاب می خوانم و درس زندگی می گیرم ولی شاید باورت نشود عملا احساس می کنم در کلاس فشرده قرار گرفته ام ، کلاسی که استادش تدریس نمی کند ولی شاگرد به راحتی درس ها را فرا می گیرد، من اینجا از احمد زید آبادی صبرو مدارا می آموزم، عیسی سحر خیز معلم تلاش و جنب جوش است. دکتر سلیمانی استاد اخلاق و مهربانی است و طبرزدی مردم داری و استقامت در حبس را یاد می دهد. مهدی محمودیان و رسول بداقی هم هر کدام به شیوه ای درس های زندگی را به من یاد می دهند. من فردا را انتظار می کشم . روزی که تحقق روشنایی و زیبایی برای همه ماست .

بهترین روزهای فرزندان ما در زندان تباه می‌شود

2010-06-30T04:03:00.005+04:30

رنج نامه مادر حسين ملكي

دانشجوي سابق دانشگاه اراك

وبلاگ نويس و فعال حقوق بشر آذربايجاني

مجتبی سمیع‌نژد
بابک اجلالی

« راديو زمانه :هنوز كه هنوز است یادآوری لحظه‌ی بازداشت حسن و حسین برایم دردناك است. هیچ‌وقت نمی‌توانم آن صحنه‌ای كه دل یک مادر را شكستند از یادم ببرم. فقط یک مامور بود كه گفت لباس‌هایش را بدهید آن‌جا می‌بریم و به حسین تحویل می‌دهیم. در یک لحظه فكر كردم همه اینها كابوس هستند و الان كه از خواب بلند شوم، حسین کنارم است، اما دیدم نه، واقعاً این حوادث تلخ در زندگی‌ام اتفاق می‌افتد.»

اینها کلام مادری است که همراه با بغض و اشک بیان می‌کند. مادری که نمی‌تواند اشک‌هایش را پنهان کند و نمی‌تواند خستگی و بی‌قراری خود را از هفتمین ماه بازداشت فرزندش حسین رونقی ملکی پنهان کند. مادری که دیگر فرزندش، حسن رونقی ملکی را نیز بازداشت کردند و بعد از یک ماه در حالی که به شدت، تا حد جابه‌جا شدن مهره‌های گردنش، شکنجه شده بود، او را آزاد کردند. اما حسین، ‌برادر کوچک‌تر دورترها از شهرستان ملکان، جایی که خانه‌ی مادری‌اش است،هم‌چنان زندانی است. زندان کشیدنی دشوار که طول آن معجونی از شکنجه و آزار و فشار بوده است.

پای صحبت «سیده زلیخا موسوی»، مادر حسین رونقی ملکی نشستیم که وبلاگ‌نویسان او را با نام بابک خرمدین می‌شناختند. هر چند که در طول مصاحبه نمی‌توانست احساسات مادرانه‌ی خود را کنترل کند و نام حسین اشک به چشمانش می‌آورد، اما با مهربانی به سئوالات ما پاسح گفت.

مادر حسین رونق ملکی در مورد آخرین وضعیت فرزندش در زندان و وضعیت پرونده‌ی او به رادیو زمانه می‌گوید:

«پرونده‌ی حسین بعد از یکی دو روز از پایان اعتصابش تکمیل شد و بالاخره بعد از این‌که ۶ ماه در انفرادی و بدون حکم قضایی به صورت کاملاً غیر قانونی بازداشت بود، تکمیل و به دادگاه شعبه‌ی ۱۵تهران به ریاست قاضی صلواتی ارسال شد.»

وی ادامه می‌دهد:

«قاضی پرونده دوباره حکم قرار بازداشت موقت را تمدید کرد و پرونده را برای مطالعه‌ی بیش‌تر به شعبه ۲۶ به ریاست قاضی پپرعباس فرستاده است. این درحالی است که حسین تا این لحظه از حق داشتن وکیل محروم بوده و ابتدایی‌ترین حقوق یک زندانی در مورد او رعایت نشده است. حالا هم در سلول انفرادی در بند ۲ الف سپاه در زندان اوین است

حقوق حسین رونقی در طی ماه‌های گذشته بارها نقض شده است. از جمله این حقوق، یکی هم داشتن وکیل است که از او سلب شده است. مادر وی در این خصوص می‌گوید:

«مقامات قضایی مانع ملاقات وکلای حسین با او شدند و فقط به شرط مصاحبه و اعتراف قبل از امضا وکالت‌نامه توسط وکلا حاضرند اجازه بدهند که وکلای حسین، یعنی آقای دکترمحمدعلی دادخواه و خانم صباغیان وکالت‌نامه‌ها‌ی‌شان را به امضای حسین برسانند که با این درخواست هم خود حسین، هم ما و هم وکلایش شدیداً مخالفیم.»

حسین رونقی ملکی، وبلاگ‌نویسی با نام مستعار بابک خرمدین

در طی هفته‌های گذشته رونقی به‌خاطر نقض مکرر حقوق خود و با وجود داشتن بیماری دست به اعتصاب غذا زد. خانم موسوی در مورد اعتصاب غذای فرزند خود می‌گوید:

«حسین به علت اعتراض به شرایط بد محل نگهداری‌اش و شش ماه بازداشت موقت و غیر قانونی و نیز به علت اعتراض به اعدام‌های روز ۱۸ اردیبهشت ماه و عدم رسیدگی به پرونده‌اش بعد از شش ماه زندان انفرادی دست به اعتصاب زده بود. بعد از اتمام اعتصابش، یعنی به فاصله‌ی یکی دو روز، پرونده‌اش تکمیل شد.»

بازداشت حسین رونقی ملکی تا چندین ماه بعد از دستگیری پنهان ماند و اطلاعات زیادی در این مورد منتشر نشد. مادر وی شرح بازداشت حسین و دیگر برادرش حسن رونقی ملکی را به زمانه این‌طور می‌گوید:

«ظهر ۲۲ آذر ماه ۸۸ بود. حسن برادر بزرگ حسین، شرکتش را تعطیل کرده و برای ناهار به خانه آمده بود که تماسی با تلفن همراهش گرفته شد. بعد از صحبت گفت یک مشتری می‌گوید به شرکت بروم تا باهم توافق‌های ‌مان را انجام بدهیم و بعد قرارداد ببندیم. حسن رفت تا برگردد. اما نیم ساعت نشده بود که زنگ در زده شد. پدرش به آیفون جواب داد. گفتند از اداره‌ی برق هستند آمده‌اند برای کنترل سیستم شمارنده. من کمی مشکوک شدم که در این وقت از روز، ساعت 4 چه کسی می‌آید برای کنترل؟

»

خانم موسوی ادامه می‌دهد:

«بالاخره در را باز کردیم تا بیایند کارشان را انجام بدهند و بروند. در یک لحظه دیدم چند نفر لباس شخصی وارد خانه شدند. گفتند آمدیم چند سئوال از حسین بپرسیم. حسین کجا است؟ من که خودم را گم کرده بودم و هاج و واج مانده بودم، دویدم کنار پنجره و با پرده سرم را پوشاندم و داد زدم. در این حین حسین صدایم را شنید و از اتاق بغلی که خوابیده بود بیدار شد و در را باز کرد. ماموران به محض این که او را دیدند به سمتش حمله کردند و در جا دست‌هایش را گرفتند و به حسین دست‌بند زدند.»

در این گیر و دار، حال پدر حسین بر اثر یورش ماموران بد می‌شود. مادر حسین رونقی می‌گوید:

«متوجه شدم می‌خواهند حسین را با همان لباس راحتی و زیر پیراهنی در آن هوای سرد ببرند. خودم را جلوی پای یكی از ماموران انداختم و گریه‌كنان التماسش كردم كه بگدارند لباس‌های گرمش را بپوشد. توجهی نكردند و گفتند با همان حالتی كه دستگیر شده باید او را ببریم.»

وی با بغض ادامه می‌دهد:

«حسینم را كشان كشان بردند. قلبم داشت می‌تركید. دنیا روی سرم خراب شد. هنوز كه هنوز است یادآوری لحظه‌ی بازداشت حسن و حسین برایم دردناك است. هیچ‌وقت نمی‌توانم آن صحنه‌ای كه دل من را به‌عنوان یک مادر شكستند از یادم ببرم. فقط یک مامور بود كه گفت لباس‌هایش را بدهید. می‌بریم و آن‌جا به حسین تحویل می‌دهیم. در یک لحظه فكر كردم همه‌ی اینها كابوس‌ هستند و الان كه از خواب بلند شوم، حسین کنارم است، اما دیدم نه، واقعاً این حوادث تلخ در زندگی‌ام اتفاق افتاده است.»

همراه با حسین، برادر وی حسن رونقی نیز بدون هیچ دلیلی بازداشت می‌شود. زلیخا موسوی می‌گوید:

«از آنها حكم بازداشت خواستم. حکم از دادستانی استان آذربایجان شرقی را نشانم دادند كه نام حسین رونقی روی آن نوشته شده بود. بعد از این‌كه حسین را با خودشان بردند، پنج نفر در خانه ماندند. سراغ وسایل حسین و حسن را گرفتند. متوجه شدم حسن را هم حتماً دستگیر كرده‌اند كه خبری از او نیست. كل وسایل و كمدهای خانه را به هم زدند. همه جا را به هم ریختند. تا عصر خانه‌ی ما بودند. بعد از این‌كه كارشان تمام شد، وسایل حسین و حسن، از جمله كیف‌شان و همه‌ی موبایل‌های منزل و كامپیوتر را به همراه یک سری سی‌دی با خود بردند. به ما توصیه كردند كه نه حق داریم به جایی تلفن بزنیم نه به كسی چیزی بگوییم.»

خانم موسوی که با یادآوری این خاطرات حالش دگرگون می‌شود، از پی‌گیری‌های بعدی خود می‌گوید:

«بعد از این‌كه رفتند من شروع به گرفتن شماره‌ی موبایل بچه‌ها كردم. بعد از كلی تماس، حسین جواب داد. پرسیدم كجایید؟ گفت: نمی‌دانم. چشم‌های‌مان بسته است. از حسن هم هیچ خبری نداشت. بعدها فهمیدیم كه آن موقع در شهرستان بناب بودند و همان شب به تبریز و فردای همان روز با هواپیما به تهران منتقل شدند.»

وی ادامه می دهد:

«آن شب تا صبح فقط زنگ می‌زدم. یكی از آقایان جواب می‌داد و می‌گفت: بسه دیگه خسته نشدی؟ من هم در جوابش گفتم كه تا خبری از بچه‌هایم نگیرم دست‌بردار نیستم. خلاصه نزدیكی‌های صبح، همان مامور گفت تا صبح نگذاشتید بخوابیم و داد زد: دیگه بسه و موبایل حسین را خاموش كرد.»

پدر و مادر حسین و حسن رونقی برای گرفتن اطلاعات از وضعیت فرزندان‌شان به اطلاعات تبریز سر می‌زنند. اما در نهایت متوجه می‌شوند که هر دو فرزندشان را به تهران منتقل کرده‌اند. برای کمک با چند نفر از بستگان تماس می‌گیرند، اما بعد از تماس بلافاصله از اداره‌ی اطلاعات تماس می‌گیرند و آنها را «تهدید» می‌کنند تا دیگر با کسی تماس نگیرند.

بی‌خبری از فرزندان، پدر و مادر را به تهران می‌کشاند:

«راه افتادیم و رفتیم تهران. به‌هرجا رسیدیم تا خبری از بچه‌ها‌ی‌مان بگیریم جواب منفی شنیدیم. به همه جا سر زدیم، تا این‌كه بعد سه روز دربه‌دری، جلوی زندان اوین بودیم که حسین زنگ زد و گفت در اوین بازداشت است.»

مادر حسین رونقی در مورد برخورد مسئولین قضایی می‌گوید:

«برخورد خوبی با ما نداشتند. ما دنبال بچه‌ها‌ی‌مان بودیم ولی نه دادستانی جواب می‌داد نه دادگستری. از هرجا سراغی می‌گرفتیم، می‌گفتند نمی‌دانیم. در حالی‌كه برخوردی چنین غیر مسئولانه از سوی مسئولانی كه حكم بازداشت داده بودند، كاملاً غیر منطقی و غیر قانونی و غیر شرعی بود. مگر می‌شود بیایند و جوانی را ببرند و بعد بگویند نمی‌دانیم كجا است؟ نه تنها با ما بلكه با همه‌ی آن خانواده‌هایی كه آن‌جا بودند چنین برخوردی داشتند. انگار این‌كه چیز اضافی می‌خواهند. نگرانی برای جگرگوشه و دلبندان‌مان و پرس‌وجو از آن‌ها نه تنها چیز اضافی نبود، بلكه حق قانونی ما بود كه بدانیم بچه‌های‌مان كجا هستند و چه بر سرشان آمده است.»

حسن رونقی ملکی برادر بزرگ‌تر حسین، بدون هیچ دلیلی بازداشت می‌شود. در طول بازجویی‌ها حسن وسیله‌ای برای اعمال فشار بیش‌تر روی حسین رونقی می‌شود. ‌زلیخا موسوی در مورد بازداشت فرزند بزرگش می گوید:

«حسن و حسین كاملاً بی‌گناه بودند. حسین به جرم فعالیت در زمینه‌ی حقوق‌بشر و وبلاگ‌نویسی بازداشت شد، اما حسن نه تنها از این كارها سر در نمی‌آورد بلكه كاملاً بی‌خبر از اتهاماتی بود كه به حسین نسبت دادند. حسین دانشجوی كامپیوتر دانشگاه اراك بود، اما حسن تنها فعالیت تجاری انجام می‌داد و مشغول كار در شركتش بود. خوشبختانه حسن را بعد از یک ماه آزاد كردند. وقتی آمد دیدیم در اثر شكنجه تعدادی از دندان‌هایش و هم‌چنین مهره پشت گردنش صدمه دیده است. ما در این زمینه هم یک شكایت جداگانه از مسئولان بازجویی حسن انجام دادیم. فعلاً پرونده‌اش در دادسرای استان تهران در حال رسیدگی است، اما تا کنون نتیجه‌ای دربر نداشته است.»

روزنامه‌ی كیهان در تاریخ ۲۴ اسفند ماه سال گذشته در یک مطلب، اتهاماتی سنگین علیه حسین رونقی مطرح می‌کند. مادر وی در این خصوص به زمانه می‌گوید:

« آن اتهام‌هایی كه به حسین نسبت داده شده بود همه دروغ مبین و آشكار بود. از جمله این‌كه ایشان را متهم كرده بودند به سر گروه شبكه‌ی جاسوسی كه از سوی سازمان سیا و رادیو فردا اداره می‌شده.

آن زمان‌كه آن گروهی كه آقایان نام می ‌برند تشكیل شده، حسین نه دانشجو بود و نه اصلاً می‌دانست كامپیوتر چیست. دو سال بعد از تشكیل آن گروه حسین در دانشگاه قبول شد و به اراك رفت. تا آن زمان حسین در شهرستان ملكان زندگی می‌كرد. آن‌طور که آقایان می‌گویند حتماً حسین از آن زمانی كه اول دبیرستان تحصیل می‌كرده، سرگروه بوده است!

دوماً اتهام زده بودند كه به حساب حسین ۷۵ میلیون دلار از طرف رادیو فردا پول ریخته شده كه خیلی اتهام مضحكی است. اگر این‌جور است پس چرا مدارك حساب بانكی او را كه در دسترس داشتند منتشر نكردند. حسین حتی تا لحظه‌ی دستگیری‌اش نیز پول توی جیبی‌اش را از پدرش می‌گرفت. اتهام دیگری كه روزنامه كیهان زد این بود که حسین به ستاد ونك یكی از كاندیداهای ریاست جمهوری رفته بوده كه این مگر خلاف قانون است؟

كاندیدایی كه از طرف شورای نگهبان صلاحیت داشته، آیا رفتن به ستادش جرم است؟ اگر جرم بود چرا به ایشان صلاحیت نامزدی ریاست جمهوری دادند؟ پسرم را متهم كرده بودند به فراری دادن فعالین سیاسی! شما قضاوت کنید. یک جوان ۲۴ ساله مگر چقدر می‌تواند فعالیت سیاسی داشته باشد كه بتواند این همه كار انجام بدهد؟ اگه می‌توانسته چرا خودش را كه قبل از دستگیری، سپاه سایبری تهدیدش كرده بود نتوانست نجات بدهد؟ جوابش مشخص است چون حسین نه جرمی كرده بود و نه كار غیر قانونی انجام داده بود كه بخواهد فرار كند. اصلاً فكرش را نمی‌كرد كه قرار است یک چنین اتهامات بزرگ و كذب و مضحكی به او بزنند.»

خانم موسوی از ملاقات‌هایش با حسین در این هفت ماه می‌گوید:

«در این هفت ماه ما هر روز و هر هفته آواره‌ی تهرانیم. همیشه در حال التماس هستیم. حسین را تنها توانستیم سه بار ملاقات كنیم كه متاسفانه هر سه بار از اوضاع بدی كه داشته نگران شدیم. از وضع ظاهری و جسمی‌اش پی به عمق شكنجه‌ای که در زندان شده بردیم. به خصوص كه حسین مریضی كلیوی دارد و شرایط سلول انفرادی و هوای سرد سلول آن‌گونه كه خودش گفت و پزشكان می‌گویند، باعث وخامت بیماری‌اش شده است.»

مادر حسین رونقی در مورد کارهایی که برای آزادی حسین تا به حال انجام داده‌اند، می‌گوید:

«ما به همه‌ی مسئولان مرتبط و آنهایی كه می‌توانند از یک بی‌گناه دفاع كنند نامه نوشتیم و تقاضای آزادی حسین را مطرح كردیم. قوه‌ی قضاییه، وزارت اطلاعات، كمیسیون امنیت ملی مجلس، وزارت كشور و سایر نهادها. هر جا که فکرش را بکنید. در مورد مطلب کیهان هم یک شكواییه نوشتیم و به دادستانی تهران در خصوص رسیدگی به این پرونده و اتهامات سراسر واهی منتشر شده ارجاع دادیم و فعلاً جوابی نگرفته‌ایم.»

حسین رونقی ملکی هم اکنون در ششمین ماه بازداشت و دور از خانه به سر می‌برد. زلیخا موسوی مادر وی از همه نهادهای حقوق بشری درخواست کمک دارد و از مسئولین قضایی می‌خواهد که فرزندش را آزاد کنند:

«از همه‌ی آنهایی که دستی در کار دارند و همه‌ی آنها كه می‌خواهند عدالت اجرا شود، خواهش می‌كنم پسر من و فرزندان سایر مادران نگران را كه بی‌گناه در زندان هستند آزاد كنند. آنها این روزها بهترین دوران عمرشان را می‌گذرانند. نگذارند كه عمرشان در كنج زندان‌ها تباه شود. من آزادی فرزندم كه بی‌گناه است و آزادی فرزندان‌مان را می‌خواهم. به امید آزادی حسین عزیزم كه الان در آستانه‌ی سال‌روز تولدش هستیم (۱۴ تیر) . مجبورم تولدش را تنها با عكس‌‌ها‌یش جشن بگیرم. دور از خنده‌های قشنگش و سایر فرزندان بی‌گناه این مرز وبوم.»

انفجار بمب دست ساز در اراک

2010-06-28T15:44:00.000+04:30

اراک - خبرگزاری مهر: حدود ساعت 10 صبح امروز بمب دست سازی در جنب یک مدرسه در محله طالقانی اراک مردم آن منطقه را نگران کرد.
به گزارش خبرنگار مهر در اراک، بمب دیگری که در یک بانک کار گذاشته شده بود، نیز توسط نیروهای امنیتی خنثی شد.

بر اساس اطلاعات به دست آمده جوانی اقدام به کارگذاشتن این دو بمب در مدرسه و بانک کرده بود و هدف آن دریافت 25 میلیون تومان پول بوده است.

بمبهای کار گذاشته شده شامل مواد منفجره دست ساز و یک میکروفن برای بلند جلوه دادن صدای آن بوده این جوان با ورود به بانک بمب دوم را در بانک قرار می دهد و طی نوشته ای به رئیس بانک اعلام می کند که اگر به او پول ندهد بمبی را در بانک منفجر می کند که در همین حین صدای انفجار بمب اولی به گوش می رسد. همین امر باعث فریاد زدن رئیس بانک و فرار جوان می‌شود.

اکنون جوانی مذکور که گفته می‌شود کمتر از 30 ساله دارد، متواری است.

اطلاعات فوق اطلاعاتی است که مردم و شاهدان عینی مطرح کرده اند.

محکومیت چهار فعال سیاسی شهرستان محلات به حبس

2010-06-28T15:33:00.000+04:30

محکومیت چهار فعال سیاسی شهرستان محلات به حبس

دادگاه انقلاب شهرستان محلات، چهار تن از فعالین سیاسی و حامیان جنبش سبزِ شهرستان محلات را به حبس محکوم کرد.

رهانا: دادگاه انقلاب اسلامیِ شهرستان محلات، مهدی یارمحمدی را به تحمل یک سال وشش ماه حبس تعزیری، رضا علیخانی (از فعالین ستاد میرحسین موسوی) را به ده ماه حبس تعلیقی به مدت پنج سال، حسام الدین علامی را به نه ماه حبس تعلیقی به مدت چهار سال و علی شهبازی را به شش ماه حبس تعلیقی به مدت سه سال محکوم کرد.

به گزارش جرس، اتهام فعالینِ فوق الذکر، “اتهام علیه امنیت ملی” اعلام شده بود.

هم‌چنین محمد علی الهی، از فعالین جنبش در آن شهرستان، همچنان در زندان به سر می‌برد.

بي اطلاعي از وضعيت سه دانشجو در اراك

2010-06-06T21:15:00.001+04:30

بي اطلاعي از وضعيت سه دانشجو در اراك

به گزارش آژانس ایران خبر بعد از اعتراضات سال گذشته و وقايع پس از انتخابات از سه تن از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک اطلاعي در دست نيست, اسامي اين دانشجويان عبارت است از: علي محسني دانشجوي الكترونيك , محمد مرادي دانشجوي كامپيوتر , مصطفي اصلاني دانشجوي عمران.

لازم به ذکر است که تعدادی از دانشجویان دانشگاه سراسری و آزاد اراک و همچنین دانشگاه تفرش سال گذشته و پس از انتخابات بازداشت گردیند و بسیاری از آنان هم اکنون نیز تحت فشار مامورین امنیتی می باشند. همچنین شش تن از دا نشجویان دانشگاه سراسری اراک با احکام تعلیق از تحصیل مواجه شدند.

درادامه این موج برخوردها ،درروزهای گذشته نیز تعدادی از دانشجویان دانشگاه علم و صنعت واحد اراک و دانشگاه آزاد خمین بازداشت شده اند

بازداشت بهرام چگینی از فعالین ستاد مهندس موسوی در اراک

2010-05-29T15:26:00.001+04:30

بازداشت بهرام چگینی از فعالین ستاد مهندس موسوی

ودانشجوی دانشگاه علم و صنعت

بهرام چگینی از فعالین ستاد مهندس موسوی در اراک و دانشجوی دانشگاه علم و صنعت اراک نزدیک به دو هفته پیش توسط مامورین امنیتی بازداشت شد.مادر نامبرده بیمار می باشد و بازداشت وی در این شرایط عامل فشار بر خانواده وی و وخامت وضعیت مادر ایشان گردیده است. لازم به ذکر است پس از بازداشت آرش صابونچی این دومین بازداشت طی روزهای اخیر در اراک می باشد.

گزارش تصویری از حضور میر حسین موسوی در اراک ( در آستانه سالگرد سفر وی)

2010-05-24T14:15:00.001+04:30

بنا به درخواست دوستی که تهدید به از کار انداختن این صفحه نموده بودند .عکس های حضور مهندس در اراک رو حذف کردیم .هر چند ما دلیلی منطقی برای این درخواست به ذهنمان خطور نکرد.ولی به هر جهت برای احترام به ایشان عکس های این پست حذف شد. در ضمن اگر دوستان عکسی از حضور میر حسین در اراک دارند که در آن چهره افراد واضح نیست قبول زحمت فرمایند و عکس ها را برای ما ارسال نمایند.

بازداشت آرش صابونچی از فعالین دانشجویی و از اعضای ستاد مهدی کروبی در اراک

2010-05-15T10:47:00.000+04:30

آرش صابونچی بازداشت شد

رهانا: ماموین امنیتی با ورود به منزل و بدون ارائه هیچگونه توضیحی آرش صابونچی را بازداشت و به همراه خود برده‌اند.

به گزارش رهانا، پس از گذشت نزدیک به دو روز هیچ اطلاعی از وی در دست نیست. اینگونه به نظر می‌رسد که نیروهای امنیتی در آستانه سالگرد انتخابات با بازداشت گسترده فعالین سیاسی و اعضای ستادهای انتخاباتی قصد ایجاد فضای رعب و وحشت در جامعه دارند.

گزارشگران رهانا یادآور می‌شوند؛ بر اساس اصل ۲۲ قانون اساسی که می‌گوید: «هیچ‌کس را نمی‌توان دستگیر کرد مگر به حکم و ترتیبی که قانون معین می‌کند. در صورت بازداشت، موضوع اتهام باید با ذکر دلایل بلافاصله کتباً به متهم ابلاغ و تفهیم شود و حداکثر ظرف مدت بیست و چهار ساعت پرونده مقدماتی به مراجع صالحه قضایی ارسال و مقدمات محاکمه، در اسرع وقت فراهم گردد. مختلف از این اصل طبق قانون مجازات می‌شود» بازداشت بدون دلیل آرش صابونچی غیرقانونی بوده و وی هر چه سریع‌تر باید از زندان آزاد شود.

بیانیه دانشجویان سبز دانشگاه سراسری و آزاد اراک به مناسبت روز جهانی کارگر

2010-04-28T11:33:00.003+04:30

بیانیه دانشجویان سبز دانشگاه سراسری و آزاد اراک به مناسبت روز جهانی کارگر

بابا نان ندارد

يازدهم ارديبهشت ماه روز جهاني كارگر در حالي فرا مي رسد كه شانه خسته كارگران محمل بي سابقه ترين فشار ها مي باشد . طبقه كارگر نيز همراه با ساير اقشار و طبقات كشور شاهد روزهاي تلخي ست ، روزهايي كه دولتمردان شعار عدالت و مهرورزي سر مي دهند، روزهايي كه مردم به كار و تلاش مضاعف فراخوانده مي شوند.در حالي كه در عمل دستمزد كارگران در نازل ترين سطح ممكن نگه داشته مي شود و گراني و تورم افسار گسيخته قامت كارگران را خم نموده است.

استبداد حاكم ايجاد سنديكا و تشكل هاي صنفي مستقل كارگري را كه مي تواند تنها ملجا ايشان براي بيان خواسته هاي صنفي شان باشد بر نمي تابد و فعالين اين عرصه با شديد ترين برخوردهاي امنيتي ، شكنجه و زندان مواجه مي شوند.تعديل نيرو و اخراج كارگران به امري عادي بدل گرديده است و كارگران شب را با كابوس بيكاري سحر مي كنند.آنها هيچگونه امنيت شغلي احساس نمي كنند و قوانين و شرايط كار هر روز طاقت فرساتر مي شوند.

در اين بين كارگران همشهري ما ، همچون كارگران شركت صنايع اراك ، آونگان ، واگن پارس ، آذرآب و.... در سالي كه گذشت حتي ماه ها دستمزد ناچيز خود را دريافت نكردندو اين بود سهم واقعي آنان از عدالت دروغيني كه مدام از آن دم زده مي شود. كارگري كه ماه ها زحمت كشيده و حقوق اندكش نيز از او دريغ شده است چگونه قادر به تامين هزينه هاي سر سام آور زندگي مي باشد؟ چه بسيارند كارگراني كه خانواده ، فرزندان و سلامت جسمي و روانيشان را به دليل فشارهاي وارده از دست داده اند .

در نهايت پاسخ تجمعات مسالمت آميز و متعدد آنان كه خواهان احقاق حقوق پايمال شده شان بودند چيزي جزبي توجهي و وعده هاي دروغين مسوولين نبود. مهرورزي دولت نيز در ضرب و شتم ، تهديد ، بازداشت و اخراج كارگران معترض متبلور گرديد.

برادران و خواهران كارگر ما به عنوان دانشجويان و فرزندان شما ستايش و دورود فراوان خود را به حركت حق طلبانه و عدالتخواهانه اي كه شما در پيش گرفته ايد نثار مي كنيم. وبا تمام هجمه اي كه بر دانشگاه و دانشجويان وارد گرديده است ما هرگز ميدان را خالي نخواهيم كرد .و امروز اين نويد را به شما مي دهيم كه عليرغم همه فشار ها ، استوارو مصمم تر از هميشه در كنار شما كارگران عزيز و دوشادوش ساير اقشار زحمتكش در راستاي احقاق حقوق پايمال شده ملت ايران گام بر مي داريم. اميدواريم كه با به هم پيوستن صفوف طبقه كارگر و جنبش دانشجويي حركت آزادي خواهي وعدالت طلبي مردم ايران وارد مرحله اي نوين گردد و بساط ظلم و بي عدالتي براي هميشه از اين خاك رخت بربندد.

دانشجويان سبز دانشگاه های سراسري و آزاد اراك

هجوم مأموران به منزل عابد توانچه و تلاش برای پلمب منزل در ازای وثیقه

2010-04-25T00:06:00.001+04:30

هجوم مأموران به منزل عابد توانچه

و تلاش برای پلمب منزل در ازای وثیقه

رهانا: صبح امروز مأموران دادستانی شهرستان اراک با ورود به منزل شخصی عابد توانچه اقدام به بیرون کردن ساکنین منزل و تلاش برای پلمب منزل نمودند

عابد توانچه فعال سابق دانشجویی طیف چپ و از اعضا سابق انجمن اسلامی دانشگاه امیرکبیر است که دی ماه گذشته از سوی دادگاه انقلاب اراک به یک سال حبس تعزیری محکوم شد. اما دادگاه انقلاب اراک از ابلاغ کتبی حکم خودداری نمود در نتیجه عابد توانچه و وکیل وی ناصر زرافشان از امضای ابلاغ حکم که به صورت شفاهی ابلاغ شده بود خودداری کردند. سپس قاضی پرونده در اقدامی کاملاً غیرقانونی حکم یک سال حبس تعزیری این فعال دانشجویی را بدون ارسال به دادگاه تجدید نظر برای اجرای حکم به بخش اجرای احکام زندان فرستاد. در پی این اقدام غیر قانونی قاضی پرونده، بلافاصله شکایتی توسط دکتر زرافشان تنظیم و پرونده قاضی به دادگاه انتظامی قضات فرستاده شد اما با فشار اطلاعات شهرستان اراک، دادستانی این شهر حکم را تأیید یافته تلقی نمود و مأموران اجرای احکام چندین مرتبه (حتی در لحظه تحویل سال) برای بازداشت این فعال سابق دانشجویی به منزل وی هجوم آوردند.

بنابر گزارش دانشجونیوز سرانجام صبح امروز مأموران با حضور در منزل شخصی وی که سند آن به عنوان وثیقه آزادی موقت در دادستانی توقیف بود، اقدام به جمع آوری وسایل منزل به قصد توقیف آن نمودند که با مقاومت اهالی منزل موقتاً از اقدام خود منصرف شدند اما تهدید کردند که با توجه به در دست داشتن حکم تخلیه، در اسرع وقت خانه را پلمب خواهند کرد.

هم اکنون خانواده این فعال سابق دانشجویی در شرایط روحی بسیار نامناسبی قراردارند و مأموران امنیتی نیز با تماس های تلفنی مکرر و تهدید خانواده برای تحویل وی آسایش را از آنان سلب نموده اند.

تجمع اعتراضي دانشجويان علم و صنعت اراك مقابل وزارت علوم

2010-04-21T16:49:00.002+04:30

تجمع اعتراضي دانشجويان اراك

مقابل وزارت علوم

صدها نفر از دانشجويان واحد دانشگاه علم و صنعت اراك در اعتراض به مشكلات صنفي و فضاي بسته در اين دانشگاه مقابل درب اصلي وزارت علوم تجمع كرده‌اند و اين تجمع همچنان ادامه دارد.
دانشجويان پلاكاردهايي در دست دارند و منتظر حضور مسئولان وزارت علوم هستند اما تا اين لحظه هيچ‌يك از مسئولان وزارت علوم به آنها مراجعه نكرده‌اند.
يكي از دانشجويان متحصن و از فعالان دانشجويي اين دانشگاه در اين‌باره به خبرنگار ما گفت: موضوع وضعيت اسفبار خوابگاه دانشجويي، كم بودن كلاس‌ها در دانشگاه و متناسب نبودن با تعداد دانشجويان، ابتدايي بودن امكانات آزمايشگاهي دانشگاه، جلوگيري از انتشار هرگونه نشريه دانشجويي و بستن فضا، برخورد قهرآميز با هر انتقادي نسبت به مسئولان دانشگاه و... موضوعاتي است كه دانشجويان را از اراك به مقابل وزارت علوم كشانده است.
اين دانشجو ادامه داد: ما دانشجويان تا زماني كه مسئولان به جمعمان نيايند و قول مساعد ندهند، به تجمع خود ادامه مي‌دهيم.
مضامين برخي پلاكاردهايي كه در دست دانشجويان است به اين شرح است: امكانات رفاهي حق مسلم ماست، مسئول بي‌كفايت استعفا استعفا، و

منبع:آژانس ايران خبر.

شش ماه سرگرداني كارگران شركت صنايع اراك

2010-04-20T02:12:00.000+04:30

عجز دولت از پاسخگويي به خواسته هاي مشروع

كارگران شركت صنايع اراك

آژانس ايران خبر , اراك: 160 کارگر شركت صنايع اراک بيش از 6 ماه است كه حقوق نگرفته اند و عليرغم مشكلات اسفباري كه دارند ,تاكنون اعتراضات آنها بي جواب ماند ه است .
يكي از فعالين كارگري گفت:” بارها و بارها كارگران شركت صنايع (نساجي ) به اقدام دولت به واگذاري کارخانه به بخش خصوصي، رکود توليد و اشتغال و پيگيري حقوق معوقه خود اعتراض كرده , بارها درمقابل اداره كار استان در مقابل شركت و يا در مقابل نهادهاي دولتي تجمع کرده و ضمن پيگيري مطالبات خود , خواهان بازگشت کارخانه به بخش دولتي هستند.
طي واگذاري شركت صنايع به بخش خصوصي ,حق شيفت؛ مزاياي شغلي و طرح طبقه بندي کارگران حذف شده است. اين فعال كارگري درادامه گفت : ” حقوق كارگران اين كارخانه بسيار اندك ميباشد, اما همين حقوق اندك نيز بيش از 6 ماه است كه پرداخت نشده , هفته گذشته نيز كارگران در اين رابطه تجمع اعتراضي داشتند , ولي كسي پاسخگوي حق وحقوق پايمال شده آنها نيست ”.

نگرانی از وضعیت جسمی و روحی یاسر معصومی فعال اراكي

2010-04-19T16:26:00.000+04:30

نگرانی از وضعیت جسمی و روحی یاسر معصومی

فعال اراكي در بند 209

جرس:یاسر معصومی با گذشت بیش از 45 روز از بازداشت همچنان در بلاتکلیفی به سر می برد.

به گزارش سایت «زندانیان سبز»، یاسر معصومی که در پی احضار به دفتر پی گیری وزارت اطلاعات بازداشت شده در بند 29 زندان اوین در حالی زندانی است که هیچ اتهام مشخصی به او تفهیم نشده است.

او، مسول سایت روزنامه شرق و چند روزنامه دیگر بوده و از سوی ستاد سایبری سپاه بازداشت شده است.

در حالي که تعدادي از بازداشت شدگان بمناسبت نوروز حداقل يک تماس تلفني با خانواده هاي خود داشتند، ياسر معصومي حتي از تبريک عيد هم محروم ماندو خانواده اش در بي خبري کامل با دل نگراني به استقبال سال نو رفتند.
ياسر معصومي از جوانان فعال ملي مذهبي‬ مي باشد ‫که پيش از اين نيز براي مدت کوتاهي پس از دعاي کميل در منزل شهاب طباطبايي بازداشت شده بود.همچنين پدر آقای معصومی عضو شورای فعالان ملی مذهبی اراک مي باشد.

خانواده معصومی که اخیرا موفق به ملاقات با او شده اند در مورد وضعیت جسمی او به سایت «زندانیان سبز» گفته اند که او بشدت لاغر شده و نگران وضعیت روحی و جسمانی او هستند.

اخراج گسترده کارگران شرکت های دولتی در شهر اراک

2010-04-17T21:19:00.000+04:30

اخراج گسترده کارگران شرکت های دولتی

در شهر اراک

خبرگزاری هرانا - درآستانه روز جهانی کارگر، روز اول ماه مه، وضعیت کارگری در شهر اراک، بزرگترین قطب صنعتی ایران، بحرانی است و شرکت های دولتی در شهر اراک، بسیاری از کارگران خود را اخراج نموده اند.

شرکت های بزرگ دولتی در اراک چندین ماه است که قادر به پرداخت حقوق کارگران خود نیستند و شرکت های آذر آب، واگن پارس و پالایشگاه اراک در این مورد وخیم ترین وضعیت را دارند.

به گزارش کلمه، شرکت های دولتی در اراک که با مشکل نبود نقدینگی روبرو هستند، اقدام به اخراج کارگران خود می کنند و از سوی دیگر، در بخش خصوصی نیز اوضاع به شدت نگران کننده و بحرانی به نظر می رسد .

بر اساس این گزارش، دولت محمود احمدی نژاد بیش از ۴۰ هزار میلیارد تومان به پیمانکاران بخش خصوصی بدهکار است.

گفتنی است در سالیان اخیر، روند تعطیل کارخانه ها در ایران شدت گرفته است.

پیام نوروزی کروبی

2010-03-20T12:19:00.002+03:30

پیام نوروزی کروبی

پیام نوروزی ميرحسين

2010-03-20T12:18:00.000+03:30

پیام نوروزی مهندس موسوی

رييس جمهور منتخب مردم

پیام خانم دکتر زهرا رهنورد - نوروز 1389 خورشیدی

2010-03-20T12:15:00.001+03:30

پیام خانم دکتر زهرا رهنورد

نوروز 1389 خورشیدی

بازداشت مرتضی گلی زاده عضو شورای جبهه مشارکت ایران اسلامی منطقه مرکزی

2010-02-18T23:03:00.000+03:30

بازداشت مرتضی گلی زاده

عضو شورای جبهه مشارکت ایران اسلامی منطقه مرکزی

یکی از فعالین اصلاح طلب شهر اراک پس از ۲۲ بهمن بازداشت شد.
به گزارش هرانا، مرتضی گلی زاده از فعالین سیاسی اصلاح طلب شهر اراک و همچنین از اعضای فعال ستاد مهندس موسوی در انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری که پس از وقایع روزعاشورا در شهر اراک بازداشت شده بود و چندی پیش با قرارکفالت آزاد گردیده بود پس از ۲۲ بهمن ماه مجددا توسط افراد ناشناس بازداشت گردیده و به مکان نامعلومی منتقل گردیده است.
قراین حاکی از آنست که در طی این مدت خانواده وی جهت عدم افشای خبر بازداشت ایشان تحت فشار نیروهای امنیتی قرار داشته اند.
بر اساس پیگیری های انجام شده توسط چند تن از نزدیکان ایشان تا کنون خبری ازنامبرده بدست نیامده است و هیچ نهادی مسوولیت بازداشت وی را بعهده نگرفته است که این مساله موجب نگرانی و سرگردانی هر چه بیشترخانواده ایشان گشته است

به نقل از هرانا.

اعتراضات كارگري اراك -14 بهمن ماه

2010-02-04T00:34:00.001+03:30

كارگران اراكي روز چهاردهم بهمن ماه در اعتراض به عدم پرداخت حقوق خود پس از چند ماه متوالي با تجمع در مقابل فرمانداري اين شهر خواهان پاسخگويي دولت كودتا نسبت به پرداخت حقوق معوقه خود شدند.
كارگران ضمن دادن شعارهايي همچون ننگ ما ، ننگ ما ، صدا و سيماي ما و يا حجه ابن الحس العسگري ، وقت ظهور است اگر بنگري و شعار هاي مرگ بر ديكتاتور به سمت مركز شهر به راهپيمايي پرداختند و در نزديكي ميدان شهدا اراك مورد ضرب و شتم شديد نيروهاي يگان ويژه و ضد شورش قرار گرفتند و متفرق شدند.
آمار موثقي از شمار مصدومين و بازداشت شدگان اين حادثه در دست نمي باشد.
لازم به ذكر است شهر اراك بعنوان يكي از قطب هاي صنعتي كشور داراي كارخانه هاي بزگ صنعتي مي باشد كه در دولت نهم به صورت غير قانوني و در راستاي پروژه خصوصي سازي به عده اي خاص كه حامي دولت مي باشند واگذار گرديده اند و پس از اين امر كارفرمايان جديد با تضييع حقوق كارگران موجب مشكلات عديده براي كارگران و خانواده هاي آنان گرديده اند.
از جمله اين شركت ها شركت آونگان شركت صنايع ، واگن پارس و آلومينيوم سازي اراك ، ماشين سازي اراك ، هپكو و شركت آذرآب مي باشند كه در اثر سياست هاي غلط محمود احمدي نژاد به ورشكستگي كامل رسيده اند

تجمع کارگران اراک 14 بهمن بخش دوم

2010-02-04T00:20:00.002+03:30

اعتراضات كارگري اراك -14 بهمن ماه

2010-02-04T00:17:00.001+03:30

اگر از بازداشت شدگان روز عاشورا در اراک خبری دارید به ما اطلاع دهید

2009-12-28T16:36:00.004+03:30

بازدیدکنندگان گرامی لطفا در صورت اطلاع از اسامی باز داشت شدگان درگیری های روز عاشورا در اراک لطفا اطلاعات خود را به صورت کامل در اختیار ما قرار دهید.

با تشکر

گروه انقلاب سبز اراک

arakgreen@gmail.com

تظاهرات عظیم عزاداران حسینی در اراک بر علیه بی احترامی به عزاداران حسینی

2009-12-28T01:07:00.000+03:30

اعتراض بی سابقه مردم اراک به کشتار و سرکوب

مردم عزادار در روز عاشورا

امروز پس ازبرخورد خشونت بار نیروهای انتظامی و لباس شخصی درظهر عاشورا با عزاداران حسینی در شهر اراک فضای شهر به صورت حکومت نظامی نامحسوس در آمد بود. خیل عزاداران حسینی از ساعت 8 شب جهت برگزاری مراسم شام غریبان به سمت امامزاده آمنه خاتون این شهر سرازیر شدند، که در این محل با برخوردهای تامناسب نیروهای امنیتی و لباس شخصی ها با مردم معترض در ساعت 22.30 شب مردم خشمگین از برخورد شنیع ماموران، دست به اعتراض زدند و با دادن شعار های مرگ بر دیکتاتور والله اکبر با نیروهای انتظامی درگیر شدند ، در این درگیری ها که مقابل امامزاده آمنه خاتون واقع در خیابان شهید بهشتی رخ داد نیروهای یگان ویژه و لباس شخصی ها با باتون شوکر ، گاز اشک آور به سرکوب شدید معترضین پرداختند .مردم معترض نیز در خیابان شهید بهشتی با روشن کردن آتش سعی در مقابله با اثرات گاز اشک آور نمودند.این درگیری ها حداقل تا ساعت 24 ادامه داشته و به سایر نقاط شهر از جمله میدان هفت تیر، میدان شهدا(میدان اصلی شهر) و خیابان شهید رجایی نیز سرایت کرده است.نیروهای سرکوبگر با بی احترامی به عزاداران حسینی چندین تن را شامل زنان و دختران مجروح کرده اند.همچنین گزارش مشخصی از تعداد افراد بازداشت شده در دست نمی باشد.ولی گفته می شود که درگیری های ظهر عاشورا حداقل 8 نفر بازداشت شده اند فیلم ها و عکس های این درگیری بزودی ارسال می گردند..

حمله وحشیانه نیروهای انتظامی و لباس شخصی به عزاداران حسینی در اراک+تصویر

2009-12-27T15:48:00.003+03:30

حمله وحشیانه نیروهای انتظامی و لباس شخصی

به عزاداران حسینی در اراک+تصویر

ظهر عاشورا خیل عزاداران حسینی شهراراک در خیابان امام خمینی این شهر گرد هم آمده بودند . جمعیت عزادارپس از اذان ظهر با سر دادن شعار یا حسین میرحسین حمایت قاطع خود را از جنبش سبز اعلام نمودند .دراین هنگام نیروهای انتظامی و لباس شخصی با حمله خشونت بار به عزاداران حسینس چندین تن از آنها را مجروح و مضروب نمودند که با ا فریاد یک پارچه مرگ بر دیکتاتور مردم و عزاداران مواجه گردیدند.نیروهای لباس شخصی با گرفتن عکس و فیلم از مردم سعی در ترساندن عزاداران حسینی داشتند ولی مردم بدون هیچ واهمه ای به شعار دادن ادامه می دادند .نیروهای انتظامی با باتون چند تن از زنان و مادران عزادار را مضروب نمودند که با واکنش مردم مواجه شدند.همچنین بنا به گفته شاهدان عینی چند تن از جوانان آزاده که به دفاع از ناموس مردم پرداخته بودند پس از ضرب و شتم شدید بنحوی که سر و صورت آنان مملو از خون بود توسط نیروهای انتظامی بازداشت شدند

حمله وحشیانه نیروهای انتظامی و لباس شخصی به عزاداران حسینی در اراک

2009-12-27T14:17:00.000+03:30

حمله وحشیانه نیروهای انتظامی و لباس شخصی

به عزاداران حسینی در اراک

بازداشت چند دانشجوی دیگر دانشگاه پلی تکنیک واحد تفرش

2009-11-16T22:35:00.000+03:30

بازداشت چند دانشجوی دیگر دانشگاه پلی تکنیک

واحد تفرش

در ادامه بازداشت دانشجويان پلي تكنيك واحد تفرش، 4 دانشجوي ديگر اين دانشگاه توسط نيروهاي امنيتي بازداشت شدند.

به گزارش خبرنامه اميركبير روز 11 آبان ماه 7 تن از دانشجويان اين دانشگاه توسط نيروهاي امنيتي بازداشت شدند و اكنون بازداشت 3 دانشجوي ديگر محسن پریزاد، سیاوش بیگ مدیان و ایزد جابری پس از یک هفته تمام بی خبری به تایید وزارت اطلاعات رسید. همچنین مسعود مرادی از فعالين دانشجويي دانشگاه سه شنبه شب به اطلاعات تفرش احضار و ناپدید شده است.

اتهام وارده به اين دانشجويان تلاش برای براندازی نظام، اخلال در امنیت ملی و ضدیت با ولایت فقیه عنوان شده است. محمودیان مدیر امور دانشجویی دانشگاه نیز با اسرائیلی خواندن دانشجویان، آنان را تهدید به سنگین ترین سرکوب در صورت کوچکترین تحرکی کرده است.

3 تن از دانشجویان تا هنگام صدور رای دادگاه با وثیقه های چند ده میلیونی و یا قرار کفالت آزاد شده اند. اوضاع روحی و جسمی دانشجويان آزاد شده حکایت از وضع نامناسب بازداشتگاه دارد.

دانشجویان دانشگاه پلي تكنيك واحد تفرش اعلام کرده اند که در صورت صدور هر حکم غیر عادلانه ای در حمایت از دوستان خود دست به اعتصاب خواهند زد.

سالن غذاخوری دانشگاه اراک پس از اعتراضات دانشجویان

2009-11-15T17:45:00.000+03:30

سالن غذاخوری دانشگاه اراک

پس از اعتراضات دانشجویان

تجمع دانشجویان دانشگاه اراک 23 آبان امروز 23 ابان حدود ساعت 11:30 صبح دانشجویان در اعتراض به تفکیک جنسیتی بوفه دانشگاه اراک(مجتمع سردشت)ابتدا جلوی بوفه شروع به تجمع کردند که خواهان برچیده شدن این دیوار جنسیتی(تیغه)شدند. در این هنگام رییس دانشکده فنی دانشگاه همراه با رییس حراست دانشگاه و تعدادی از بسیجیان و حراستی هایی که معلوم نبود از کجا امده اند به بهانه گفتگو دانشجویان را از بوفه بیرون کرده سپس درب را قفل کرده و برای متفرق کردن دانشجویان تلاش نمودند که دانشجویان به حدود 100 نفر میرسیدند ابتدا با تکرار درخواست خود خواهان برچیده شدن دیوار بودند درب بوفه را شکسته و تمامی شیشه های تیغه مذکور را شکستند. در هنگام تجمع نیز شعار دانشجویان این بود : دانشجو میمیرد ذلت نمیپذیرد بعد از پایان تجمع دانشجویان باز با تکیه بر برچیدن دیوار اعلام کردند در صورت عدم جمع کردن تیغه تفکیک جنسیتی به تجمع اعتراضی خود در روزهای آینده ادامه خواهند داد

لینک تصاویر در یوتیوب

صحنه هایی از تجمعات دانسجویان دانشگاه اراک و دانشگاه آزاد اراک در روز 13 آبان

2009-11-10T00:03:00.000+03:30

صحنه هایی از تجمعات دانسجویان دانشگاه اراک

و دانشگاه آزاد اراک در روز 13 آبان

تجمع دانسجویان دانشگاه اراک (13 آذر -روزدانشجو)

http://www.youtube.com/watch?v=hAFBWAYa4Nk

http://www.youtube.com/watch?v=YoFxc88xI2E&feature=player_embedded

Arak Azad University 13 Aban 88

تجمع دانسجویان دانشگاه آزاد اراک (13 آذر -روزدانشجو)

http://www.youtube.com/watch?v=fmTdIBWFRNk&feature=related

بیانیه شماره ۱۴ میرحسین موسوی در آستانه سیزدهم آبان

2009-10-31T17:12:00.001+03:30

سیزدهم آبان، این سبزترین روز سال دوباره از راه می‌رسد

دیر یا زود - بلکه به امید خدا بسیار زود - مخالفان مردم صحنه را ترک می‌کنند. آیا آن روز باید کشوری تخریب شده برای ملت باقی بماند؟ آن چیزی که امروز باید نگران آن باشیم مصالح کشور است، زیرا کشور جز صاحبان اصلی‌اش کسی را ندارد که در این باره ابراز نگرانی کند.

مهندس میرحسین موسوی در آستانه ی یوم الله سیزدهم آبان بیانیه ای خطاب به ملت شریف ایران صادر کرد . به گزارش "کلمه" متن کامل این بیانیه به شرح زیر است.

بسم الله الرحمن الرحیم
در تاریخ معاصر ما سیزدهم آبان یادآور سه حادثه است. در نخستین از این رویدادها امام خمینی از ایران تبعید شد و نهضت در فترتی سیزده ساله فرورفت. رژیم شاه پس از به دست آوردن چنین نتیجه‌ای باید خود را شماتت کرده باشد که چرا این راه حل ساده را پیش از آن به کار نبست

.
یک قیام بود و یک امام که وقتی از صحنه دور شد دیگر چیزی از شور تحول‌ خواهی باقی نماند. آیا به راستی امام خمینی در حرکتی که آغاز کرد تنها بود؟ هرگز چنین نبود، زیرا هرگز چنین نیست که یک فرد بتواند به تنهایی در صحنه جامعه تحولات نمایان ایجاد کند. پیروان او بسیار بودند، اما آنان شبیه به یارانی نبودند که سال‌ها بعد پیرامونش را گرفتند، آن زمانی که گفت «رهبر ما آن طفل سیزده ساله است ...»
دومین سیزدهم آبان روز رهبران سیزده ساله است؛ دانش‌آموزانی که برای تظاهرات در محوطه دانشگاه تهران گرد آمده بودند و مورد یکی از سبعانه‌ترین کشتارها قرار گرفتند. تجربه رژیم از حوادث دهه چهل بود که موجب چنین حرکات خونینی شد. تصور بر آن بود که اگر با همان قاطعیت گذشته عمل کنند از نو به همان نتایج خیره‌کننده دست می‌یابند، حال آن که زمینه اجتماعی کاملا تغییر کرده بود؛ زمین تغییر کرده بود و زمان تغییر کرده بود و مهمتر از آن جان انسان‌ها تغییر کرده بود.
دیگر حکومت شاهنشاهی با یک امام تنها روبرو نبود. این بار کسانی گرد او جمع شده بودند که شاید به اندازه پدرانشان او را نمی‌شناختند یا سخنانش را نشنیده بودند، اما به اندازه امام خود شور در سینه داشتند؛ آنها همچون پدرانشان برای به راه ‌افتادن لازم نبود که پی‌درپی شماتت شوند.
درباره سومین سیزده آبان بسیار گفته شده است، تا جایی که بعید است کمترین اطلاعی از آن ماجرا ناگفته مانده باشد؛ از جمله آن که در این رویداد امام از دانشجویان مسلمان پیروی کرد. ظاهرا این دانشجویان بودند که خود را پیرو خط امام می‌خواندند، اما در واقع این امام بود که حرکت آنان را دنبال نمود.
قطعا هیچ‌یک از رهبران و فرماندهان انقلاب در شکل دادن به آنچه در این روز اتفاق افتاد نقشی نداشت. حتی خود دانشجویان تصور می‌کردند بعد از چند روز حادثه تمام می‌شود و به خانه‌هایشان باز می‌گردند. ولی امام این رویداد را پیگیری کرد و آن را انقلابی بزرگ‌تر از انقلاب اول نامید. تنها امامی که درد یک سکوت سیزده ساله را چشیده باشد می‌داند که جامعه‌ای شکل‌یافته از چوب‌های فرمانبر و خشک از خود جوششی ندارد و حیات پاکیزه‌ای ندارد.
او مردم را رهبر می‌پسندید، زیرا می‌دانست که گذر از یک گردنه تاریخ برای سعادت هیچ ملتی کافی نیست. آنان باید از چنان خودانگیختگی و بصیرتی برخوردار شوند که در هر عصری و نسلی بتوانند راه را از بیراهه بشناسند و بپیمایند. مردم ما امروز رهبرانند و این همان آرزوی بزرگی است که امام برای آنان داشت. او ما را دعوت ‌کرد به سوی آن چیزی که ما را زنده می‌کرد.
آنک سیزدهم آبان، این سبزترین روز سال دوباره از راه می‌رسد. آیا امروز قابل‌تصور است که حرکت مردم بر اثر بازداشته شدن همراهی از همراهی خاموش شود؟ اگر اینگونه باشد دستاوردهای چهل و پنج سال تاریخ معاصر خود را از دست داده‌ایم، و اگر چنین نباشد این نشانه‌ای از ریشه‌های انقلابی ماست. ما به اتکای این ریشه‌هاست که سبز شده‌ایم، ریشه‌هایی که اگر از آنها دور شویم به همان چیزی تنزل خواهیم کرد که مخالفان مردم آرزو می‌کنند. به این خاطر است که جا دارد با هر تلاش افراطی در این جهت برخوردی احتیاط‌آمیز داشته باشیم.
حرکت ما از واگذار کردن اسلام به جبهه خرافه‌ پرستان و سپردن انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان، از ناچیز شمردن میراث و میوه مبارزات یک‌ صدساله مردم ایران و جایگزین کردن آن با تصوراتی گنگ، و از جدایی و بیگانگی نسبت به ریشه‌های تاریخی‌اش نفع نمی‌برد، و اگر برخی دولت‌های بیگانه بر ترویج چنین تمایلاتی اصرار دارند شاید در این کار سودی ملاحظه می‌کنند.
آنها اگر لازم باشد با وجدانی آرام بر سر جنبش امروز ایرانیان پشت میز معامله می‌نشینند و به همان مقدار آزادی و توسعه سیاسی که در کشورهای همسایه‌ وجود دارد برای ملت ما قناعت می‌کنند و در این قناعت قابل سرزنش نیستند. این ما هستیم که اگر مصالح خود را به درستی تشخیص ندهیم باید ملامت ‌‌شویم.
این روزها هر نگاهی که به نگاهی می‌افتد از پیروزی می‌پرسد. کی به آن می‌رسیم؟ چه چیز ما را به آن می‌رساند؟ کدام قدم و اقدام آن را به پیش می‌اندازد؟ و چه چیز آن را کمال می‌بخشد؟ تمامی وجود ما دعا و سوال است و وعده خداوند که فرمود هر آنچه مسئلت کنیم مقداری از آن را اجابت خواهد کرد. و آتاکم من کل ما سالتموه. (و از هرآنچه از او خواستید به شما داد). همین که خواسته‌ای در جامعه متولد می‌شود دیگر هیچ کس قادر نیست از برآورده شدن آن ممانعت کند و دولت‌ها تنها می‌توانند بر مقادیری چون زمان و میزان و شکل تحقق آن تاثیر بگذارند.
آیا ما هم می‌توانیم بر این مقادیر اثر داشته باشیم؟ آری. المعروف بقدر المعرفه؛ انسان‌ها به قدری که بصیرت و آگاهی از خود به نمایش می‌گذارند در خور نیکویی‌ها قرار می‌گیرند. کما این که در این چند ماه مردم ما بیش از آن که از رنج‌های خود گنج به دست آورده باشند از برکات خردمندی خود بهره‌مند شده‌اند.
راه سبز ما یک مسیر عقلانی است و این یک بشارت است، زیرا نشان می‌دهد که ما تا انتها بر سر خواسته‌های خود مستحکم خواهیم ایستاد. اگر دچار تندروی و رفتارهای افراطی بودیم شک نکنید که با دستانی خالی از نیمۀ راه باز می‌گشتیم، زیرا افراط راه را برای تفریط باز می‌کند.
اگر برای قبول این حقیقت به مثال نیاز دارید به سیاست خارجی دولتمردان بنگرید. همان وقتی که آنان مناسبات بین‌المللی کشور را به اغراض تبلیغاتی آلوده کردند و از خردورزی و متانت کناره گرفتند می‌شد حدس زد که به زودی مصالح بلندمدت مردم را به هیچ معامله خواهندکرد.
شانزده سال پیش از این تهیه سوخت برای تاسیسات هسته‌ای تهران امری بود که نه مسئولان و نه رسانه‌ها انجام آن را یک خبر مهم تلقی نمی‌کردند. امروز قسمت اعظم محصول فعالیت‌های هسته‌ای کشور ،که این همه جاروجنجال به خود دیده و چندین تحریم برای ملت به همراه آورده است، گویا باید برای تامین همین نیاز ساده تحویل کشورهای دیگر شود، شاید بعدها لطف کنند و اندکی سوخت در اختیار ما بگذارند. آیا این یک پیروزی است؟ یا یک تقلب آشکار، که چنین تسلیمی فتح‌المبین نامیده شود؟
دولتمردان نه مشکلات جهان را حل کردند و نه بر حقوق تردیدناپذیر ملت خود تاکید نمودند، که با گشاده‌دستی از این حقوق عقب نشستند. آنها نشان دادند که حتی در تسلیم شدن و کرنش کردن افراط‌ گرند. حتی اگر با تلاش دلسوزان از واگذاری دستاوردهای کشور در زمینه انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای جلوگیری شود از عواقب افراط و تفریط‌های دولتمردان ایمن نشده‌ایم، زیرا رفتارهای آنان زمینه را برای اجماع بین المللی جهت اعمال تحریم‌ها و فشارهای بیشتر به ملت ما فراهم کرده است.
چیزی که ما می‌توانیم از این ماجرا بیاموزیم آن است که خود دچار افراط نشویم. دیر یا زود - بلکه به امید خدا بسیار زود - مخالفان مردم صحنه را ترک می‌کنند. آیا آن روز باید کشوری تخریب شده برای ملت باقی بماند؟ آن چیزی که امروز باید نگران آن باشیم مصالح کشور است، زیرا کشور جز صاحبان اصلی‌اش کسی را ندارد که در این باره ابراز نگرانی کند. ساختن فردا را باید از امروز آغاز کنیم. باید برای فردا چنان مهیا باشیم که اگر همین فردا از راه رسید یکه نخوریم. باید هریک از ما مردم نه فقط نقش پیشوایی که مسئولیت آن را نیز بر عهده خود احساس کنیم.
تاکید بر اجرای بدون تنازل قانون اساسی یک راهبرد کلیدی برای ساختن فرداست. با چنین راهبردی ما در تاریکی قدم نمی‌گذاریم و میراث‌های به جا مانده از مبارزات نسل‌های پیشین را به هیچ تقلیل نمی‌دهیم. و هر آنچه از آرمان‌ها و خواسته‌هایمان که جا بماند با زندگی‌های خود آن را به دست می‌آوریم، زیرا ساختار ظاهری هرگز تمام آن چیزی، بلکه قسمت اصلی آن چیزی نیست که در جامعه واقعیت دارد.
بخش اصلی این واقعیت زندگی‌های ماست. دستگاه ظاهری می‌تواند فرزندان انقلاب را همچون تبهکاران دستگیر کند و لباس‌های تحقیرآمیز بر قامتشان بپوشاند و مردم می‌توانند با نگاهشان از آنان قهرمان بسازند و به آنان افتخار کنند. در این رودررویی کدامیک برنده‌اند؟ دستگاه ظاهری می‌تواند آنان را در دادگاه‌های نمایشی محکوم کند و نگاه مردم می‌تواند آنان را در پیشگاه وجدان خویش حاکم بداند. به راستی کدامیک از این دو در واقعیت جامعه حکومت می‌کنند؟
دستگاه ظاهری با برخوردهای توهین‌آمیز خود خانواده‌های آنان را سرافکنده و خوارشده می‌خواهد و نگاه‌های مردم آنان را در عین تلخ‌کامی‌هایی که می‌چشند سربلند می‌بیند. کدامیک از این دو نگاه بر احساس این خانواده‌ها چیره است؟ دقت کنید که تنها در نگاه مردم این همه قدرت وجود دارد و تا اینجای کار هنوز حرفی از دیگر توانایی‌های آنان نگفته‌ایم. دستگاه ظاهری می‌تواند برای این خانواده‌ها تنهایی و عسرت تدارک ببیند و مردم می‌توانند آنان را در آغوش بگیرد؟ به راستی کدامیک از این دو بر کار خود غالبند؟
دستگاه ظاهری می‌تواند دانشجویان غریب را به جرم ابراز عقیده از خوابگاه محروم کند و معیشت آنان را در تنگنا قرار دهد و شبکه‌های اجتماعی می‌توانند با حمایت‌‌های خود از آنان پشتیبانی کنند. تاثیر اقدام کدامیک از آنها بیشتر است؟ به راستی کدامیک از آنها قدرتمندتر است؟ بلکه اساسا تقابلی میان این دو وجود ندارد؛ یکی هست و دیگری نیست، زیرا این زندگی‌های ماست که به هر امری در نظم ظاهری جامعه معنا می‌بخشد.
ما در چند ماه گذشته نه با شکستن این نظم، که با تغییر معنا دادن به آن از راه زندگی‌هایمان صحنه جامعه را تغییر دادیم. ما چه نیازی به شکستن این نظم داریم در حالی که در هر شرایطی این ما هستیم که با زندگی‌های خود به آن جهت می‌دهیم.
بعد از این نیز راه ما این است. در شرایطی که اصول متعدد قانون اساسی بتوانند بی‌محابا معطل بمانند حقیقت آن است که فرقی میان قانون خوب و بد وجود ندارد. ساختار سیاسی کشور اگر بهترین نظم ممکن باشد به چه کار می‌آید اگر زندگی‌های ما به آن اعتبار نبخشد، یعنی معنی برایش تدارک نبیند، آن را تنفیذ نکند و اجرای بدون تنازل آن را مطالبه ننماید؟ به همین ترتیب اگر این ساختار واجد اشتباهات و عقب افتادگی‌های واضح بود ما تنها در صورتی می‌توانستیم آن را اصلاح کنیم که نخست معنای آن را اصلاح می‌کردیم و این کار را با زندگی‌های خود انجام می‌دادیم.
البته بسیارند ملت‌هایی که این توانایی خود را به جا نمی‌آورند و ترجیح می‌دهند قدرت را به قدرتمندان وابگذارند. آنها در جامعه خود پیشوا نیستند، ولی مردم ما هستند.
سیزدهم آبان میعادی است تا از نو به یاد آوریم که در میان ما مردم رهبرانند. این روز عزیز را به ملت ایران تبریک می‌گویم و برای گروهی از آفرینندگان این مناسبت که اینک در بندند و دیگر اسیران نهضت سبز از خداوند آزادی، شکیبایی و پاداشی متناسب با نیت‌های بلندشان آرزو می‌کنم.
میر حسین موسوی

13 آبان روز ملی مبارزه با استبداد

2009-10-25T23:11:00.000+03:30

دیوارنویسی دانشگاه: تفرش

2009-10-25T22:56:00.000+03:30

دانشگاه: تفرش، آبان۸۸

مسعود باستانی به 6 سال حبس تعزیری محکوم شد

2009-10-19T18:04:00.000+03:30

مسعود باستانی به 6 سال حبس تعزیری محکوم شد

مسعود باستانی روزنامه نگار و فعال سیاسی که سه ماه ونیم است در بازداشت به سر می برد در دادگاه بدوی به 6 سال حبس تعزیری محکوم شد.

خانواده باستانی این خبر را تایید کردند. از حکم مدت محکومیت صادره یکسال به اتهام تبلیغ علیه نظام و 5 سال به اتهام اجتماع و تبانی برای ایجاد اغتشاش صادر شده است.

در روزهای ابتدایی پس از انتخابات گروهی شبانه به منزل مسعود باستانی و مهسا امرآبادی (خبرنگار روزنامه اعتماد ملی) مراجعه می كنند و در نبود مسعود باستانی، همسر و دو مهمان حاضر در منزل او را (سید خلیل میراشرفی و بهزاد باشو) بازداشت كرده و به زندان اوین منتقل می كنند.

باستانی پس از اطلاع از این امر با مراجعه به نهادهای امنیتی خواستار آزاد شدن همسر و مهمانان خود می شود و اعلام می كند اگر برای بازداشت او به منزل آمده اند چرا همسر و مهمانانش را بازداشت كرده اند. پس از بارها مراجعه به دادگاه انقلاب و دیگر نهاد های امنیتی، باستانی در حالیكه قول آزادی همسرش را به صورت تلویحی دریافت كرده بود به دادگاه انقلاب مراجعه می كند تا وسایل آزادی همسرش را صورت دهد كه بنا به گفته مادر مهسا امرآبادی در محل دادگاه انقلاب تهران با حكم قضایی بازداشت و راهی زندان اوین می شود.

گفتنی است روز گذشته نیز وکیلان شهاب طباطبایی، عضو شورای مركزی جبهه مشارکت اسلامی ایران و هدایت الله آقایی، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی گفته اند که صلواتی، قاضی پرونده حوادث پس از انتخابات موکلان آنها را به پنج سال حبس تعزیری محکوم کرده است.

تجمع و اعتصاب کارگران شرکت واگن پارس اراک

2009-10-08T00:30:00.001+03:30

اعتصاب غذا کارگران شرکت واگن پارس اراک

کارگران شرکت واگن پارس اراک روز چهارشنبه در اعتراض به پرداخت نشدن حقوق و سنوات معوقه خود دست به اعتصاب غذا و تجمع زده اند.

به گزارش خبرگزاری کار ايران، ايلنا، کارگران شرکت واگن پارس اراک همزمان با حضور گروهی قزاقستانی از اين شرکت، در محوطه ورودی واگن پارس دست به تجمع زده و شعارهايی عليه مديران اين شرکت سر دادند.

خبرگزاری جمهوری اسلامی، ايرنا نيز می گويد اين تجمع روز چهارشنبه برگزار شده است.

محمدرضا مداحی، نايب‌رييس شورای اسلامی کار شرکت واگن پارس، به ايلنا گفته است: «عدم پرداخت ۷۵ روزی حقوق معوقه‌های ماه‌های قبل، بی‌توجهی به پرداخت سنوات بازنشستگان و عدم پرداخت مبلغ بازنشستگی به تامين اجتماعی موجب شد تا کارگران اين شرکت برای نهمين‌بار در طول شش ماهه سال جاری فرياد اعتراض خود را بلند کنند.»

وی همچنين اظهار داشت: با توجه به ورود گروهی از کشور قزاقستان برای بازديد از شرکت، مديران و مسئولين شرکت سعی در متفرق ساختن کارگران را داشتند که به همين دليل کارگران با تجمع در مقابل سالن غذاخوری دست به اعتصاب غذا زدند.

به گفته آقای مداحی، تا زمانی که مسئولين و نمايندگان استان و مديران شرکت به وعده‌ها و تعهدات خود عمل نکنند، کارگران دست از اعتصاب غذا نخواهند کشيد.

اين عضو شورای کار شرکت واگن پارس همچنين هشدار داده است که در صورت محقق نشدن خواسته های کارگران، آنان جاده ورودی به اراک را مسدود خواهند کرد.

در همين حال، منوچهر مقدم، مدير کارخانه واگن پارس اراک نيز در گفت وگو با ايرنا اذعان کرده است که کاران اين شرکت نزديک به دو ماه است که حقوق خود را دریافت نکرده اند.

محمدرضا هاشمی، نماينده اعضای شورای اسلامی کارگران واگن پارس اراک نيز گفته است:اين شرکت دارای ۱۵۰۰ کارگر است که طی ماه های اخير در تامين هزينه های اوليه زندگی خود با مشکل مواجه شده اند.

طبق اين گزارش ها، تاکنون تلاش های کارگران در پيگيری مطالبات خود نتيجه ای در بر نداشته است.

به گزارش وب سايت شرکت واگن پارس، اين شرکت در سال ۱۳۵۴ تاسيس شد و شروع به ساخت انواع واگن های قطار کرد و در سال ۱۳۶۴ با سرمايه گذاری سازمان صنايع و نوسازی ايران به يکی از زير مجموعه های اين سازمان پيوست.

کارخانه ی واگن سازی پارس تا مدتی پيش يکی از شرکت های بزرگ دولتی ایران بود که بر اساس سياست های اصل ۴۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران واگذار شده است.

گزارش های حاکی است که اين شرکت به محض واگذاری دچار بحران های شديد مالی شده است. شرکت ايران خودرو نیمی از سهام واگن پارس را در اختیار دارد

رادیو فردا..

نامه اي به كروبي، به بهانه تولد مهرباني در مهر

2009-10-05T10:13:00.003+03:30

نامه اي به كروبي

نرگس محمدی

آقاي كروبي عزيز

"مدت ها پيش بايد اين نوشته را مي نوشتم، اما هر بار محذوريتي داشتم. زماني كه همسرم در زندان بود و شما در راس مجلس، نوشتن اين مطالب مي توانست حمل بر اين شود كه به خاطر رسيدگي و پيگيري وضعيت همسرش مي باشد. زمان انتخابات رياست جمهوري كه شما نامزد بوديد، نوشتن اين مطلب حمل بر كنش سياسي و تبليغاتي ميشد، اما اكنون نه شما رئيس مجلس هستيد و نه نامزد رياست جمهوري و تمام امكانات شما از جمله روزنامه، دفتر حزب، دفتر شخصي و... را هم از دست داده ايد و راحت تر ميتوانم آنچه را كه مدتها پيش ميخواستم، بنويسم."

از نظر من آقاي كروبي كه در دوران زندان همسرم آشنا شدم، همان شخصي است كه 8 سال پيش در قامت رييس قوه مقننه ديدمش. چهره اي آرام و قلبي رئوف.

در مجلس ششم زماني كه او رئيس مجلس ششم بود و ما خانواده هاي زندانياني سياسي و عقيدتي، برخي از نمايندگان مجلس حتي حاضر به گفت و گو كوتاه با ما نبودند و پاسخ ساعت ها انتظار ما را به سردي مي دادند، اما دفتر رئيس مجلس به روي هر خانواده اي باز بود و فرزندش حسين اقا با همان ادب و احترامي كه نسبت به مقامات و مهمانهاي پدر به جاي ميآورد، با خانواده ها برخورد مي كرد و دفتر رئيس مجلس پناهگاهي براي خانواده هاي زندانيان سياسي- عقيدتي بود.

قبل از دوره بازداشت ملي-مذهبي ها هم دفتر مهدي كروبي محلي براي دلجويي و كمك به خانواده هاي زندانيان سياسي بود و ما راهي را كه بسياري با اميد پيموده بودند، مي پيموديم وپس از مانيز همان بود. چنانچه در روزهاي سخت جنبش دانشجويي نيز كروبي ميزبان خانواده هاي آنان شد.

ادامه مطلب

زماني كه نيروهاي ملي –مذهبي و نهضت آزادي با بيانيه هاي شديد و غليظ مقامات قوه قضائيه كه در تلويزيون قرائت ميشد، برانداز نام ميگرفتند و فضاي سنگيني عليه شان به وجود آمده بود، كروبي با شهامت و شجاعت اعلام كرد كه آنها نه تنها برانداز و مخالف نيستند بلكه فقط منتقدند. البته بديهي بود كه با چنين اظهار نظرهايي تا چه حد مورد ملامت هم ترازانش قرار ميگرفت.

كروبي فقط دلداري نميداد و دلجويي نمي كرد بلكه با هر مقامي كه ميتوانست تماس برقرار ميكرد و تا جايي كه توان داشت گره از كار مي گشود و ما خانواده ها بارها شاهد بوديم كه حتي پيش خانواده ها با مسولان تماس مي گرفت و خواسته هاي ما را عينا و گاه تندتر مطرح مي كرد و پاسخ مي خواست.

وقتي از سفر عربستان بازگشته بود و خانواده ها براي ملاقات وي نه به خاطر حج بلكه تظلم خواهي رفتند، براي هر خانواده تكه اي از پارچه متبرك كعبه آورده بود كه براي مادران وزنان مذهبي آرام بخش و تبرك با ارزشي بود. باز به ياد دارم زماني كه ليلا خانم از بي تابي كودكان خردسالش گفت و از غم، اشك از چشمانش ريخت، كروبي كه با لحن پدري دلسوز كه گويي دخترش را دلداري ميداد، از مسافتي كه با او فاصله داشت با شتاب نزديك امد و از خانم خواهش كرد كه ناراحت نباشد و قول داد هر كاري بتواند خواهد كرد.

از همين روي بود كه همان ايام زماني كه خبر بستري شدنش را شب از تلويزيون ديدم ناگهان متوجه شدم كه بي اختيار ميگريم و فردا كه به اتفاق برخي خانواده ها و خانم حقيقت جو به عيادتشان در بيمارستان رفتيم، ديگر خانواده ها نيز در بيمارستان منتظر عيادت از دلجويشان بودند، گويي كه عزيزي از خويشاوندانشان در بستر بيماري بود.

اما اين روزها نامه هاي خانواده شهدا از جمله فرزندان و نورچشمان محترم شهيد همت و شهيد باكري را مي خوانيم كه نام كروبي نامي آشنا براي چنين خانواده هاي رنج كشيده اي است. با خواندن اين مطالب، انگيزه ام براي ذكر دلسوزي هاي بشردوستانه ايشان بيشتر شد.

ميتوان گفت در طول دوران مرارت هاي برخي خانواده هاي آسيب ديده ايراني چه در جنگ و چه بازماندگان شهدا و چه خانواده هاي بلاكش زندانيان سياسي طي سالهاي اخير، كروبي آشنا چهره و آشنا نامي است كه به نيكي از ان ياد ميشود.

و خرداد زمانه ديگري بود از چند جهت: ديگر جنگ عراق عليه ايران نبود و رزمندگان جبهه ها مطرح نبودند و كروبي هم ديگر رئيس مجلس نبود، بلكه انتخابات رياست جمهوري اسلامي بود و كروبي هم مغضوب كساني كه قدرت در دست داشتند و ملتي كه اراذل، اوباش، منافق، ضد انقلاب و اغتشاشگر خوانده ميشدند. در چنين شرايطي كروبي، نام خود را يك بار ديگر آشناي آسيب ديدگان كرد. در شرايطي كه گلوله به روي سينه و سر جوانان ملت گشوده شده بود و زندانها هزاران هزار ايراني را با سركوب و شكنجه پذيرا بود و كهريزك قتلگاه جوانان بود و فرمان دهندگان در تمام رسانه ها از برخورد قاطع با ملت سخن مي گفتند، ايستادگي كروبي فقط براي دفاع از خود به عنوان نامزد رياست جمهوري نبود، بلكه در دفاع از حقوق مردم ايستاد و بعد چيزي فراتر از آن شد. كروبي اين بار از نامداران عرصه سياست، جنبش دانشجويي، عرصه قلم، وزرا و وكلا حمايت نميكرد و به رسم حاكمان سخن نمي گفت، بلكه معترضانه از بي نام و نشان ترين ها ميگفت و مي نوشت.

كروبي و موسوي كه كميته صيانت از آرائ را قبل از انتخابات تشكيل داده بودند، كميته رسيدگي به آسيب ديدگان را تشكيل دادند وحال مي بايست شجاعت را نه تنها در عرصه سياست بلكه در عرصه حقوق بشر در پيش ميگرفتند. اوضاع به گونه اي رقم خورد كه به جاي صيانت از آرائ بايد از فرزندان ملت دفاع مي كردند و به حق همان شد.

آقاي كروبي عزيز و محترم

"به حق آنچه انتظار مي رفت را انجام دادي. اگر جز اين مي كردي جاي تعجب بود. نامه هاي اعتراض اميز شما نسبت به تقلب در انتخابات به نامه هاي افشاگرانه و اعتراض آميز نسبت به نقض حقوق بشرتبديل شد. اما نه نقض حقوق بشر به سبك گزارشگران حقوق بشر، بلكه پرده برداشتن از جناياتي كه اگر بنا به گفته بسياري در گذشته نيز انجام شده بود، حتي قربانيان، اينگونه پرده از آن برنداشته بودند و نه گزارش از نقض حقوق زندانيان با نام و نشان بلكه اعتراض به رفتار غير انساني با گمنامان و قربانيان بي نام و نشان كه بسياري حتي اطمينان هم نمي كردند تا حكايت پر دردشان را گوش فرا دهند.

من به عنوان يك مدافع حقوق بشر حقير و ناتوان، از آنچه نوشتيد و ايستاديد و بي پروا سخن گفتيد، فقط تحسين و احساس كوچكي بيشتر و بيشتر كردم. به حق شما مدافع حقوق بشري هستيد كه نه با نام و عنوان حقوق بشر بلكه در عمل به ان عمل كرديد.

دفاع شما از قربانيان جنايت هاي اخير، دفاع از يك فرد قرباني نبود، بلكه دفاع از ملتي بود كه با افشاگري شما مقاوم تر و پيگير تر و حقانيت ادعايشان آشكارتر شد، هر چند شايد شما اكنون خواص مردودي به شمار ميآييد، در حالي كه مي توانستيد يكي از خواص نمره ممتازو نور چشمي باشيد.

دفاع شما از قرباني اي- ترانه - بود كه ديگروجودهم نداشت تا قدر داني كند. اما يقين بدانيد ترانه هاي ديگري سروده خواهند شد كه اين بار نام كروبي را نه فقط آشناي خانواده هاي شهدا و زندانيان سياسي كه نامي آشنا براي قربانيان خشونت، تجاوز شدگان و شكنجه ديدگان ملت ايران خواهد كرد

روزآنلاین.

سیزدهم مهر ماه روز اعتراض فراگیر دانشگاهیان به سرکوب های اخیر

2009-10-04T11:55:00.001+03:30

دوشنبه، روز اعتراض فراگیر دانشگاهیان

به سرکوبهای اخیر در دانشگاهها

بیایید روز دوشنبه را به عنوان روز اعتراض دسته جمعی دانشگاهیان به فضای سرکوب در دانشگاهها اعلام کنیم و از همین الان تمامی کسانی که سایت یا وبلاگی در اختیار دارند و به هر نحو می توانند اطلاع رسانی کنند تا این حرکت به صورت فراگیر در تمامی دانشگاههای کشور برگزار شود. این حرکت می تواند آغاز اعتراضات مستمر دانشگاهی علیه دولت کوتا باشد. در این روز کلاسهای درس را تعطیل می کنیم و در محوطه دانشگاهها یکپارچه به اعتراض می پردازیم تا بدانند که عرصه علم، عرصه عربده کشی گزمگان چماق به دست و پاسداران تجاوز پیشه نیست.

بیانیه شماره 13 میرحسین موسوی: خشونت چاره‏ساز نیست

2009-09-28T21:59:00.000+03:30

خشونت چاره ‏ساز نیست

دوشنبه، ۶ مهر، ۱۳۸۸

آرمان این روز آن است که رنگ‌های گوناگون را آمیخته با یکدیگر به صحنه بیاورد. روز قدس امسال ما این گونه نبود، اما برای چنین چیزی بود. اتفاقا اینجانب آخرین جمعه از رمضان امسال را در میان کسانی حاضر شدم که جمعی از آنان با مشت‌های گره کرده به پیشوازم آمده بودند و برایم آرزوی مرگ داشتند. در مسیر پرهیاهویی که بایکدیگر همراه شده بودیم سیمایشان را مرور می‌کردم و می‌دیدم‌ که آن چهره‌ها را دوست دارم. و می دیدم پیروزی ما آن چیزی نیست که در آن کسی شکست بخورد. همه باید با هم کامیاب شویم، اگرچه برخی مژده این کامیابی را دیرتر درک کنند.

متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

راهپیمایی روز قدس امسال در روند حوادث چند ماه گذشته بدون تردید یک نقطه عطف محسوب می‌شود. نتایجی بسیار مبارک از آنچه در این مناسبت اتفاق افتاد انتظار می‌رود که مختص به یک سلیقه و یک گرایش نیست، بلکه فضلی عام و دستاوردی برای تمام کسانی است که در این سرزمین ریشه دارند، حتی اگر برخی از آنها به خاطر پیشداوری‌های نادرست اینک و امروز نتوانند این نعمت و رحمت را لمس کنند.

این برکت، میوه دوراندیشی‌های امام بود. او بارها به ما می‌گفت بنیان‌های درست را چنان بگذارید که پس از شما اگر خواستند هم نتوانند آنها را خراب کنند. شاید ما نتوانسته باشیم حق این رهنمود را به درستی ادا کنیم، ولی او خود در سیره‌اش این‌گونه عمل می‌کرد؛ تمامی ستون‌های جمهوری اسلامی را بر پایه‌هایی از اعتماد مردم برافراشت و علاوه بر آن در هر سال چندین سنت و میعاد برای حضور عملی آنان در صحنه قرار داد، تا كسی قادر نباشد این شالوده را دیگرگون كند.

روز قدس از جمله این میعادهاست. با چنین سنتی نمی‌توان مردم را از صحنه دور کرد. با چنین دعوتی نمی‌توان بدون تامین و ترویج عدل در داخل به وقوع ستم در دور دست معترض بود. آن گاه او این مناسبت را نه فقط مختص به فلسطین، که روز مستضعفین و اسلام نامید تا کمترین شائبه‌ای باقی نگذارد. اینک ارزش اهتمام آن پدر دلسوز برای پر کردن مستمر صحنه از حضورهای میلیونی مردم معلوم می‌شود.

سی سال پیش از این امام ما از مسلمانان جهان خواست با حفظ تعدد و تفاوت‌هایشان بر روی درد مشترکی که تمامی آنان را می‌آزرد همصدا شوند. چقدر این پیام با سخن امروز ما نزدیک است؛ اسلام نگفته است برای آن که وحدت پیدا کنیم باید مثل هم بیندیشیم. آن وحدتی که ما بدان دعوت شده‌ایم در عین قبول تفاوت‌هاست و قدس روزی است كه مسلمانان باید با تحمل تنوع در دیدگاه‌های خود درمان دردهای مشترك‌شان را دنبال کنند. از این روست که اگر این مناسبت به یک پسند سیاسی تعلق یابد سال به سال شکوه خود را از دست می‌دهد؛ آثاری که برایش آرزو شده است باقی نمی‌گذارد و دیگر نمی‌تواند روز اسلام و روز مستضعفان باشد.

آرمان این روز آن است که رنگ‌های گوناگون را آمیخته با یکدیگر به صحنه بیاورد. روز قدس امسال ما این گونه نبود، اما برای چنین چیزی بود. اتفاقا اینجانب آخرین جمعه از رمضان امسال را در میان کسانی حاضر شدم که جمعی از آنان با مشت‌های گره کرده به پیشوازم آمده بودند و برایم آرزوی مرگ داشتند. در مسیر پرهیاهویی که بایکدیگر همراه شده بودیم سیمایشان را مرور می‌کردم و می‌دیدم‌ که آن چهره‌ها را دوست دارم. و می دیدم پیروزی ما آن چیزی نیست که در آن کسی شکست بخورد. همه باید با هم کامیاب شویم، اگرچه برخی مژده این کامیابی را دیرتر درک کنند.

از قضا آنها که از رخدادهای قدس امسال احساس شکست ‌می‌کردند بیشترین بهره را از آن بردند. آنها به واضح‌ترین شکل دریافتند که سه ماه خشونت بی‌سابقه کمترین اثری در حضور مردم به جای نگذاشته ، بلکه آن را فراگیرتر کرده است. اگر فرصت روز قدس نبود چه بسا تا چند ماه دیگر که میقات بهمن فرا برسد، آنان بی‌نتیجه و پرخطا بودن سیاست‌های خود را ملاقات نمی‌کردند و زمانی با هزینه‌های سنگین عملکرد خود روبرو می‌شدند که برای چاره‌ کردن بسیار دیر بود.

خشونت چاره ساز نیست. ادخلوا فی السلم کافه؛ همگی در مسالمت وارد شوید. خشم مرکبی است که سوار خود را به زمین می‌زند. درمقابل رفتارهای زشت امنیتی و تحریک‌های مدوام تبلیغاتی مردم حق دارند عصبانی شوند، اگرچه این حقانیت تغییری در تبعات خشم آنان ایجاد نمی‌کند. ما به اندازه‌ای که از خود صبر و خرد نشان بدهیم از کوشش‌هایمان نتیجه می‌گیریم و اگر به سوی تندروی‌های بی‌‌دلیل بلغزیم چه بسا که حاصل یک هفته و یک ماه تلاش را در یک روز و یک صحنه جا بگذاریم. مردم ما از آن رو خود را شایسته رفتارهایی مناسب‌تر از سوی حاکمان می‌بینند که هوشیار و خردمندند،‌ و خردمند کسی است که نه فقط میان خوب و بد، بلکه میان خوب و خوبتر و بد و بدتر تمیز بدهد.

خوبتر از نتایجی که در روز قدس به دست آوردیم هنوز وجود دارد، کما این که بدتر از وضعیتی که از آن رنج می‌بریم و بدان اعتراض می‌کنیم نیز هست. در پیش‌رو و در شرایط تاریخی ما تصویر روشنی از نتایج رفتارهای ساختارشکنانه نیست. همان‌گونه كه در نامه فرستاده شده برای تمامی مراجع تقلید به عرض رسید افغانستان و عراق دو عبرت بزرگ در دو سوی سرزمین ما هستند که هرگز نباید آنها را از نظر دور کنیم. البته این عبرت‌ها ما را از استیفای حقوقمان منصرف نمی‌کنند، زیرا ما آن صبوری و دانایی را داریم که بدون پرداختن چنین هزینه‌‌های سنگینی سرنوشت خود را بهبود ببخشیم.

آن چیزی که می‌تواند این هدف بزرگ را محقق کند پایبندی به شعارهای زرینی است که انتخاب کرده‌ایم. هیچ كلمه‌ای که دوستی و برادری میان مردم را تحت تاثیر قرار دهد به بازسازی هویت و وحدت ملی ما نمی‌انجامد. ما اسلام رحمانی را درمان دردهای خود می‌دانیم و آن چیزی را که اینک به نام دین از سوی بخشی از حاکمیت معرفی می‌شود پوستینی وارونه می‌بینیم.

ما خواستار اجرای بدون تنازل قانون اساسی و بازگشت جمهوری اسلامی به اصالت اخلاقی نخستینش هستیم. ما جمهوری اسلامی نه یک کلمه کم نه یک کلمه زیاد را می‌خواهیم، و آنانی را ساختارشکن و هرج‌ ومرج‌ طلب می‌شناسیم که با بهانه و بی‌بهانه از موازین اسلامی عدول می‌کنند و بنا بر امیال شخصی به تعطیل اصول قانون اساسی دست می‌زنند.

فضای سیاسی امروز كشور آن چیزی نیست كه سی سال پیش از این ایرانیان آرزویش را داشتند. مردم اینك از خود می‌پرسند چه چیز ما را از رسیدن به آرمان‌هایمان بازداشت و به شرایط فعلی رساند. این سوالی اساسی است كه جا دارد درباره كوشش‌های امروز و فردای‌ ما نیز پرسیده شود. ما چه باید بكنیم تا سی سال بعد از نو با همین پرسش روبرو نشویم؟

ما تنها در صورتی به این اطمینان می‌رسیم که دستاوردهای سیاسی - اجتماعی خود را به زندگی‌های روزمره‌مان متکی کنیم. در طول یك قرن گذشته مردم ما از این قبیل دستاوردها کم نداشته‌اند، اما همه آنها متکی به مبارزه بوده است؛ تا فضای جهاد و تلاش وجود داشت این دستاوردها زنده بود و همین كه مردم خسته می‌شدند یا تصور می‌كردند باید به خانه‌هایشان بازگردند محصول از میان می‌رفت. مبارزه امری مقدس است، اما دائمی نیست. آنچه دائمی است زندگی است.

این درسی است كه ما از رزمندگان خود در هشت سال دفاع مقدس آموختیم. در آن سال‌ها دو گروه در جبهه‌های جنگ حاضر می‌شدند؛ گروه نخست ایام جنگ را مبارزه كردند و سپس به نظرشان رسید وقت زندگی كردن رسیده است؛ وقت آن كه پول روی پول بگذارند و برج روی برج بسازند. و گروه دوم كه برای معنویتی سرشارتر به جبهه می‌رفتند. آنها برای ایثار کردن عازم جبهه نمی‌شدند؛ می‌رفتند تا از فضای نورانی‌ آنجا بهره‌مند شوند.

شاید برای کسانی که آن فضا را تجربه نکرده‌اند هضم این کلمات آسان نباشد، اما واقعیت دارد. نه آن که ایثار نمی‌کردند؛ نامدارترین قهرمانان ما آنان بودند. اما درمقابل آن گوهرهایی که به دست می‌آوردند باور نداشتند که دارند از خود‌گذشتگی می‌کنند. آنها سال‌های جنگ را زندگی کردند و پس از آن مبارزه‌شان شروع شد؛ مبارزه‌ای آرام برای پاسداری از حیاتی، یا لااقل خاطره حیاتی که چشیده بودند. اگر آنها نبودند ما نمی‌توانستیم هشت سال با دستان خالی بایستیم.

در زمان انتخابات وقتی گروهی از آنان مرا مفتخر کردند و کمیته ایثارگران را به عنوان یکی از فعال‌ترین بخش‌های ستاد اینجانب شکل دادند احساس سربلندی می‌کردم و چون می‌گفتند به امید تجدید نورانیت ایام امام گردهم ‌جمع شده‌اند بار خود را به مراتب سنگین‌تر می‌دیدم. بعید می‌دانم کسی در میان ملت ما باشد که به آنان مباهات نکند. آنها درست در نقطه مشترک سبزی قرار دارند که همه ما را به یکدیگر پیوند داده است.

به تاسی از آنان ما نیز باید راه سبز امید را زندگی کنیم؛ در این صورت همان معجزه‌ای که آنان آفریدند در انتظار ما نیز هست. اهمیت روز قدس امسال در این بود که نشان داد حیات جدیدی که مردم انتخاب کرده‌اند امری گذرا و موقتی نیست. اگر همه در خانه‌هایمان نشسته بودیم و در عین حال این پیام با همین صراحت ابلاغ شده بود دستاورد ما هیچ کمتر نبود.

راه سبز را زندگی کردن یعنی هر روز و همزمان که در خانه‌هایمان و سرکارمان و در کوچه و خیابان و بر سر معیشت‌های روزمره خود هستیم این پیام با غیرقابل انکارترین ندا تکرار شود، آن گونه که مسلمان بودن و ایرانی بودن و این زمانی بودن ما تکرار می‌شود.

وقتی که سخن از تقویت شبکه‌های اجتماعی و یا زندگی کردن راه سبز می‌شود بلافاصله می‌پرسند چگونه؟ همان‌گونه که هستید. سخن از آن نیست شبکه‌های اجتماعی که وجود ندارند را شکل دهیم و قدرتمند کنیم؛ سخن از آن است كه قدرت مردم در شبکه‌های اجتماعی است که به صورت طبیعی و به هدایتی فطری درمیانشان شکل گرفته است. باید اهمیت آنها را درک کنیم.

روز قدس امسال نشان داد این شبکه همچون نوزادی که به راه افتاده باشد با سرعتی باورنکردنی در حال رشد است؛ به زودی سخن گفتن را هم آغاز می‌کند و به زودی بالغ می‌شود و همگان را به تحسین و احترام نسبت به خود وا می‌دارد. آن وظیفه‌ای كه بر عهده ما قرار دارد آن است كه با تكثیر اندیشه‌هایی كه در حوالی آن شكل می‌گیرد و با تذكر دائمی اهمیت این پدیده مبارك از آن پرستاری کنیم.

به همین ترتیب اگر گفته می‌‌شود راه سبز را باید زندگی کرد سخنی پیچیده و تازه‌ای و دعوت به امری ناشناخته نیست. بلکه توجه دادن به همان چیزی است که دارید تجربه می‌کنید، و این که حرکت امروز مردم ما به خلاف عهدهای پیشین، آغاز نوعی از زندگی است. در همصدایی‌ها و پیوندها و چشم‌پوشی‌ها و یکرنگی‌ها و هوشمندی‌ها و سرزندگی‌هایی که ادامه این مسیر مستلزم آن است حظی وجود دارد که زندگی را سرشارتر می‌کند.

علاوه بر آن در دانایی ملت ما قدرتی هست که او را از تحمل بسیاری رنج‌ها بی‌نیاز می‌کند. مردم ما برای استیفای حقوق خود از پرداختن هزینه مضایقه ندارند، زیرا بهشت را به بها دهند و نه به بهانه. اما در عین حال اگر برای نتایجی که از حرکات اجتماعی خود به دست می‌آوریم دوام می‌خواهیم باید شجاعت و فراست را به هم بیامیزیم.

اینک بر اثر سیاست خارجی غلط و ماجراجویانه دولتی که مردم ما بدان دچار شده‌اند کشور در آستانه بحران‌هایی قرار گرفته است که بیشترین خسارت آن را قشرهای محروم خواهند پرداخت. اگر با منطق مبارزه پیش می‌رفتیم شاید ساده‌انگارانه تصور می‌كردیم كه این یک امتیاز برای راه سبز ماست، اما زمانی که می‌خواهیم مسیر سبز را زندگی کنیم چنین نیست.

اینجا کشور ماست و این زندگانی ماست و این ما هستیم که باید نسبت به چنین مشکلاتی نگران باشیم و حساسیت نشان دهیم. اقتصاددانان با اتکا به آمارهای رسمی منتشر شده از سوی مراجع رسمی همین دولت ده‌ها میلیارد دلار از درآمدهای ارزی کشور را ظرف سال‌های گذشته مفقود اعلام می‌کنند و و مراجعی که باید درمقابل این امر واکنش دهند بی‌تفاوت نسبت به حجم این ارقام که می‌تواند چند ارتش را تجهیز کند در گیرودار یارکشی‌های سیاسی افتاده‌اند.

از کدامیک از آنان انتظار داریم به رنج‌هایی که بر اثر رفتارهایشان بر مردم تحمیل می‌شود اهمیت بدهند؟ اگر ما نسبت به آنچه زندگی در این خاک و بوم را مختل می‌کند حساسیت نشان ندهیم دیگری نشان نخواهد داد؛ كما این‌كه اقتصاددانان ما بیمناك از آن كه سرنوشتی شبیه به معترضین نسبت به وقوع اعمال خلاف اخلاق در زندان‌ها داشته باشند در اعتراض خود كاملا تنها هستند. زمانی مفقود شدن بیست هزار دلار درخزانه كشور برای ساقط كردن یك دولت كافی بود. اما اینك فریادهای اخطار نسبت به گم شدن چنین ارقام گزافی كمترین واكنشی بر نمی‌انگیزد.

اخیرا گروهی از اساتید ایرانی مقیم خارج در نامه‌ای ضمن تشریح برداشت خود از راه سبز امید هر چیزی که منافع ملت ایران را تامین کند هدف این جنبش معرفی کرده بودند. بر این اساس آنان توصیه می‌كردند که با سپاسگزاری از حمایت ملت‌های دیگر ظرف این چندماه از آنها بخواهیم در هیچ تحریمی بر علیه ایران شرکت نکنند. اینجانب نظر آنان را پسندیدم و بر آن صحه گذاشتم، زیرا این نه تحریم یک دولت،‌ بلکه تحمیل رنج‌های بسیار بر مردمی است که مصیبت دولتمردان مالیخولیازده برایشان کافی است. راه سبز را زندگی کردن به این معناست و ما با اعمال هرگونه تحریمی بر علیه ملت خود مخالفیم.

این یک نمونه است. کسی به کسانی که این خواسته را با ما در میان می‌گذارند از ضرورت زندگی کردن راه سبز نگفته بود. ما بقی ما نیز از این ضرورت آگاه باشیم یا نباشیم به هدایتی فطری در همین مسیر هستیم، لذا ضرورت ندارد که این شیوه را به یکدیگر تلقین کنیم؛ تنها کافی است از آن آگاه باشیم و پرستاری کنیم.

زندگی ادامه دارد و افراد موقتی هستند. هر جمعی و جماعتی كه سرنوشت خود را به بود و نبودكسان پیوند زدند سرانجام - حداقل با فقدان او - سرخورده شدند. هرگاه مردمی برای به تنی یا افرادی از همراهان عادی خود امتیازات بی‌دلیل قائل شدند سرانجام تشخیص عقلانی خود را در مقابل خواست آنان واگذار كردند و به جاه‌ طلبان مجال دادند كه در آنان طمع كنند.

مردمی كه می‌خواهند سرپای خود بایستند و حیاتی كریمانه را تجربه كنند جا دارد كه از نخستین قدم‌هایی كه به ناكامی‌‌شان می‌انجامد بابیشترین دقت‌ها پیشگیری كنند. تولد اینجانب نه هفتم مهر كه روز آشنایی با شماست. حتی اگر روز هفتم مهر به دنیا آمده بودم نیز جا نداشت حركت شما به كیش شخصیت آلوده شود. امیدوارم این كلمات مرا صمیمانه و از سر نگرانی و نه یک شكسته‌ نفسی بی‌حقیقت و تعارف‌ گونه تلقی كنید.

برادر شما - میر حسین موسوی

موج سبز آزادی

آغاز اعتراضات دانشجویی همزمان با شروع سال تحصیلی جدید

2009-09-28T21:57:00.000+03:30

“دولت کودتا، استعفا، استعفا!”؛ دانشجویان سال تحصیلی را با اعتراض شروع کردند

جرس : خلاصه:
مراسم بازگشایی سال تحصیلی جدید دانشگاهها در حالی در تالار علامه امینی دانشگاه تهران برگزار شد که بیش از 2 هزار دانشجو با تجمع در مقابل ساختمان کتابخانه این دانشگاه ضمن اعلام همبستگی با جنبش سبز مردم ایران، اعتراضات خود را به تقلب گسترده در انتخابات و وقایع بعد از آن اعلام کردند.

صوفیا قاضی:
مراسم بازگشایی سال تحصیلی جدید دانشگاهها در حالی در تالار علامه امینی دانشگاه تهران برگزار شد که بیش از 2 هزار دانشجو با تجمع در مقابل ساختمان کتابخانه این دانشگاه ضمن اعلام همبستگی با جنبش سبز مردم ایران، اعتراضات خود را به تقلب گسترده در انتخابات و وقایع بعد از آن اعلام کردند.

این در حالی بود که اکثر صندلی های تالار علامه امینی خالی بوده و وزرای علوم و بهداشت کابینه محمود احمدی نژاد در حضور چند ده نفری که از بیرون دانشگاه به این تالار منتقل شده بودند مراسم گشایش سال تحصیلی جدید را برگزار کردند و کامران دانشجو هنگام خروج از تالار علامه امینی اعلام کرد که کسی به عنوان معترض را ندیده است

بر اساس روال 30 سال گذشته، این مراسم با حضور رئیس جمهور برگزار می شود اما امسال دومین سالی است که محمود احمدی نژاد به دلیل مواجه نشدن با اعتراضات گسترده دانشجویان ، از حضور در دانشگاه سرباز میزند. اودر سه سالی هم که به عنوان رئیس جمهور در دانشگاه حضور یافته ، همواره شاهد اعتراضات گسترده دانشجویان بوده است.با این حال خبرگزاری فارس به نقل از مدیرکل حوزه ریاست دانشگاه تهران خبر از احتمال عدم حضور احمدی نژاد در دانشگاه داده و نوشته بود که با توجه به اینکه احمدی‌نژاد به تازگی از سفر نیویورک بازگشته است، به دلیل خستگی سفر به احتمال زیاد در این مراسم حضور نخواهد داشت.

محمد صادق ضیایی، مدیر کل روابط عمومی دانشگاه تهران پیش از این گفته بود: از طرف حوزه ریاست دانشگاه تهران با دفتر ریاست جمهوری ارتباط و هماهنگی کامل جهت حضور احمدی‌نژاد وجود دارد و قرار است خبر قطعی حضور یا عدم حضور وی به صورت رسمی به مسوولان دانشگاه ابلاغ شود.

طی روزها و هفته های گذشته بحث بازگشایی دانشگاهها به بحثی امنیتی برای دولت احمدی نژاد تبدیل شده بود و حتی برخی شایعات از تعطیلی دانشگاهها برای یک ترم تحصیلی به گوش می رسید.

روز 22 خرداد که تقلب گسترده انتخاباتی ، رقم زده شد دمصادف با امتحانات و تعطیلی دانشگاهها بود لذا دستگاه حکومتی کشور از احتمال آغاز اعتراضات دانشجویانی که شاهد سرکوب شدید مردم و کشته شدن هموطنانشان بوده اند به شدت هراس داشتند.

در همین راستا تعداد زیادی از فعالان دانشجویی در دانشگاههای مختلف سراسر کشور به کمیته های انضباطی فراخوانده شده و از تحصیل محروم شدند. در برخی شهرها همچون تهران نیز فعالان دانشجویی با احضار به وزارت اطلاعات به شدت تحت فشار قرار گرفتند و حکومت تلاش کرد با تحت فشار قرار دادن فعالان دانشجویی، از اعتراضات دانشجویان پیشگیری کند.

دانشجویان خواهان استعفای احمدی نژاد شدند

در عین حال بیش از دو هزار نفر از دانشجویان دانشگاه تهران ، امروز با نمادهای سبز همچون بادکنک و مچ بند و پلاکارد های سبز رنگ به سردادن شعار علیه دولت احمدی نژاد و برخی مقامات نظام پرداختند. دانشجویا شعار میدادند: "مرگ بر دیکتاتور"، "ندائیم، سهرابیم، ما همه یکصدائیم"، "دولت کودتا استعقا استعفا"، یا حسین میرحسین"، کروبی بازداشت بشه ایران قیامت میشه"، "احمدی دروغگو شصت و سه درصدت کو"، "ندائیم، سهرابیم، ما همه یکصدائیم"، "کروبی بت شکن بت بزرگ بشکن" و "شکنجه، تجاوز دیگر اثر ندارد.
"
بر اساس گزارش ها دانشجویان پلاکاردهای حاوی خوشامدگوئی به وزرای علوم و بهداشت دولت کودتا را به زیرکشیدند، همزمان حدود 50 تن از دانشجویان بسیجی اقدام به سردادن شعار علیه میرحسین موسوی و دانشجویان معترض کردند.

آنها شعارهایی چون "آزادی اندیشه با شال سبز نمیشه" و "موسوی، اسرائیل، پیوندتان مبارک"سر می دادند.

در مقابل دانشجویان که تا سر در دانشگاه تهران راهپیمایی کرده بودند بر اساس گزارش سایت امیرکبیر به سردادن شعارهای "احمدی احمدی این اخرین پیامه، جنبش سبز ایران آماده قیامه"، "دولت جنایت می کند رهبر حمایت می کند"، "سپاه و اطلاعات عامل افتضاحات"، "جنتی لعنتی تو دشمن ملتی" پرداختند.

بر اساس همین گزارش مردم نیز در خیابان انقلاب و همچنین 16 آذر به حمایت از دانشجویان برخاسته و به همراه آنان شعارهایی علیه دولت احمدی نژاد سر دادند.

فضای دانشگاه تهران امنیتی گزارش شده و به گفته دانشجویان حاضر در این تجمع ، لباس شخصی ها و نیروهای امینتی حضوری چشمگیر در این دانشگاه داشتند. در همین زمینه وب سایت موج آزادی خبر داده بود که «تقویت فضای امنیتی» ، مدیرکل انتظامات دانشگاه تهران برکنار شده است.

تجمع اعتراضی امروز دانشگاه تهران در حالی صورت گرفت که یک روز قبل ، حضور غلامعلی حداد عادل، نماینده اصولگرای مجلس که از حامیان محمود احمدی نژاد است در دانشگاه تهران با اعتراض شدید دانشجویان مواجه شده بود
حداد عادل که عضو هیات علمی گروه فلسفه دانشگاه تهران است از سوی دانشجویان هو شد و هنگام خروج از این دانشگاه با شعار "وکیل ضد ملت، خجالت، خجالت"مواجه شد.

بازخواست شیخ شجاع کروبی از هاشمی رفسنجانی: چرا به وظیفه نظارتی خود بر رهبری عمل نمی کنید؟

2009-09-28T21:52:00.001+03:30

بازخواست شیخ شجاع کروبی از هاشمی رفسنجانی: چرا به وظیفه نظارتی خود بر رهبری عمل نمی کنید؟

کروبی شیخ شجاع ایران زمین امروز ششم مهرماه بار دیگر نامه ای به هاشمی رفسنجانی نوشته است و او را به خاطر بی اعتنایی به خواست های مردم و بی عملی در مجلس خبرگان مورد بازخواست قرار داده است. وی با توجه به گفته های فراوان رفسنجانی در باره ی برنامه ی غلط دولت نهم و پیش بینی آتشفشان خشم مردم از وی پرسیده که چرا در مجلس خبرگان هیچ صحبتی از این نابسامانی ها نشد. وی همچنین با اشاره به حیف و میل ثروت ایران تحت نام اصل 44 و خیمه انداختن سپاه پاسداران بر دارایی های ایران زمین از او می خواهد که به وظایف خود عمل کند و نگذارد مجلس خبرگان صرفا یک نهاد تبلیغاتی باشد.

اما مهترین نکته در این نامه نگاری پایداری آیت الله کروبی بر حقوق مردم است طوری که او حتی از رنجیده شدن هاشمی رفسنجانی نیز نمی هراسد و آشکارا او را نیز به نقد می کشد. مهدی کروبی نشان داده که با صداقت تمام انتقادات و اعتراضات مردم را با صدای بلند می گوید و مصلحتی بهتر از حقوق مردم نمی شناسد. تاریخ ایران این بزرگ مرد و پایداری اش را فراموش نخواهد کرد. همان طور که اگر رفسنجانی به ضرر مردم وارد معامله با کودتاچیان بشود مردم آن را نیز فراموش نخواهند کرد.

متن کامل نامه را در زیربخوانید

بسم الله الرحمن الرحيم
جناب آيت الله هاشمی رفسنجانی
رياست محترم مجلس خبرگان رهبری
با سلام
اين دومين نامه ای است که پس از شبه انتخابات رياست جمهوری اخير به شما می نويسم. نامه اول را پس ازآن به شما نوشتم که اخباری بسيار ناگوار و تکان دهنده از درون بازداشتگاهها به گوش من رسيد و بر خود ديدم که از شما بخواهم بنا بر جايگاه حقوقی خود به اين اتفاقات رسيدگی کنيد و نگذاريد در جمهوری اسلامی تعرض به جان و مال و ناموس مردم تبديل به امری معمول و عادی شود. متاسفانه اما آن نامه اثری در مسئولان نکرد و ديديد که بی توجهی و بی حرمتی به حقوق مردم، چه آتشی به خرمن اعتماد زد و چه آبرويی از نظام ما زايل کرد. البته صلاح مملکت خويش مسئولين دانند. با اين حال اگر آن نامه سرانجامی پيدا نکرد با خود گفتم که شايد رسيدگی به آن نامه از دايره اختيارات شما خارج بوده است. اکنون اما اين نامه دوم را از آن روی به شما می نويسم که ديدم اجلاسيه مجلس خبرگان رهبری برگزار شد و آنچه در اين مجلس بايد مطرح می شد، مطرح نشد و آنچه بايد توسط اعضای آن مجلس مورد کنکاش قرار می گرفت، مورد کنکاش قرار نگرفت؛ و در يک کلام مجلس خبرگان که ممتاز ترين نهاد نظارتی در نظام جمهوری اسلامی بايد باشد به نهادی بی اثر تبديل شد؛ و ماحصل اين اجلاس صرفا چند سخنرانی و صدور بيانيه ای بود که بدون برگزاری اجلاس و جمع شدن اعضای محترم آن مجلس و زحمت بردن بسيار، هم می شد آن را انجام داد.

اينچنين بود که تصميم گرفتم اين نامه را به شما بنويسم و رشادت ها و دليری های حضرت امام خمينی و نيروهای انقلابی در عصر ستمشاهی را يادآوری کنم و تاکيدی که امام و شاگردان او همچون من و شما بر مقابله با ظلم و جور داشتيم را به خاطر شما بياورم، و توضيح دهم که فلسفه وجودی مجلس خبرگان رهبری و مسئوليت اعضای آن چه بود، تا بعد شما خود داوری کنيد که در شرايط خطير کنونی چه مسئوليتی بر عهده شما بوده و هست و شما تا چه حد جايگاه صندلی ای که بر آن تکيه زده ايد را حفظ کرده و به چه ميزان در جايگاه رياست مجلس خبرگان، حافظ انقلابی بوده ايد که اصلی ترين هدف آن مقابله با بی عدالتی وتضييع حقوق مردم بوده است.

جناب آقای هاشمی
امام خمينی در شرايطی سخت و خطير و در تاريکی استبداد پهلوی، برای دفاع از اسلام و آزادی مردم از استبداد و استعمار، پنجه در پنجه نظامی انداخت که مستظهر به حمايت خارجی و تا بن دندان مسلح بود و خون جوانان را به ارزانی در خيابانها می ريخت. شما که يکی از شاگردان امام و در رکاب ايشان بوديد می دانيد که اگر نبود اعتقادی الهی و عزمی راسخ، مقابله با قدرت مطلقه شاه و استبداد شاهنشاهی و آن فداکاری ها و جانفشانی ها ميسر نمی شد. حتما به خاطر داريد که در آن شرايط هولناک و در راه مبارزه با جور و استبداد، ابتدا تعداد همراهان همدل در صنف روحانيت بسيار کم بود. هنگامه خطر کردن بود و زمانه زندان و شکنجه و بگير و ببند و تبعيد و دربدری و آوارگی. نه احتمالی قوی به پيروزی بود و نه برنامه ای برای تقسيم غنايم.
ايمان و باور قلبی به اسلام و عدالت و مردم در دلهای ما حاکم بود و شوق قدم زدن در بيابان به قصد کعبه. آن رشادت ها و فداکاری ها به رهبری حضرت امام به انقلابی اسلامی و ضد استبدادی منجر شد که ما امروز وارثان آن هستيم و عدالت خواهی آن به مرزهای کشور نيز محدود نميشد و هدفی جهانی داشت از جمله در سرزمين فلسطين و قدس شريف.

جناب آقای هاشمی
من در مقام يکی از شاگردان مکتب امام خود را مديون ايشان و رهبری شجاعانه شان می دانم و با خود عهد کرده ام که تا پايان عمر در رکاب آن انديشه و حافظ آن ميراث گرانقدر اسلامی و ضد استبدادی باشم. چه باک که در اين مسير در نظام جمهوری اسلامی دفتر شخصی و دفتر حزبی مهدی کروبی را پلمپ کنند و روزنامه اش را توقيف و يارانش را نيز در بند سازند. چه باک که جريده هايی دهان دريده به اسم ايران و وطن، از زمين و کيهان بر من بتازند و بيت المال را خرج فحاشی خود کنند و از اين راه مواجب بگيرند و رسانه ملی را نيز تبديل به يک توپخانه حزبی و سياسی عليه اينجانب سازند و نماز مقدس جمعه را هم به مقاصد سياسی خود بيالايند و به مرکزی برای حمله به ياران امام راحل مبدل کنند. من اما تحمل تمام اين مصائب را برای خود شيرين ساخته ام با يادآوری آنکه چگونه طوفان های سهمگين و فراز ونشيب های دوران سخت پيش از انقلاب و پس از آن سپری شد و چگونه عزم و اراده بی نظير امام و پايداری همراهان پولادين قدم، قساوت و شقاوت ساواک و دژخيمان پهلوی را به لذت پيروزی خون بر شمشير و غلبه حق بر باطل مبدل ساخت. کام من چنان از آن پيروزی ها شيرين است که تلخی برخی مصائب گذرا اثری بر من نداشته و نخواهد داشت.
نيک می دانم که شما نيز در اين مسير در رکاب حضرت امام تمام آن مصائب و سختی ها را تجربه کرده ايد و برخلاف عده ای ديگر، می دانيد که نظام جمهوری اسلامی متکی بر سرمايه ای بسيار گرانبها و رشادت هايی بس فراوان است. شما سی سال در خدمت اين نظام بوده ايد و ميدانيد که اين نظام چه مصائب و مراحل پرخطری را در مبارزه با گروههای التقاطی و الحادی پشت سرگذاشته است و چه هزينه هايی برای اعتلای نظام اسلامی و برقراری حاکميت جمهور پرداخت شده است. وا اسفا اما که امروز دستاورد ما از آن همه رشادت و مقابله با استبداد و عدالتخواهی چيست و به کجا رسيده ايم؟ می بينم که اجلاس خبرگان برگزار می شود و شما نه سخنی در انتقاد از شرايط حاکم بر کشور بر زبان می آوريد و نه انتقادی را بنا به وظيفه خود منتقل می کنيد و از همه عجيب تر در اختتاميه مجلسی بدين اهميت در زمانه ای بدين حد خطير غايب می شويد. از خود می پرسم آيا اين همان اکبر هاشمی است با همان روحيه ای که قبل و بعد از انقلاب در او سراغ داشتيم؟ به ياد می آورم که شما .......چگونه با رشادت در حضور امام نيز هر گاه که مطلبی را لازم می ديديد هرچند که برخلاف نظر امام بود بر زبان می آورديد. به ياد دارم جلسه ای را که در حضور حضرت امام بوديم و ايشان وصيتنامه خود را به ما ابلاغ کردند و نظر خواستند و همه سخن در تاييد گفتند اما شما نکته ای را که داشتيد در خود فرونبرديد و بر زبان آورديد و امام نيز با بزرگواری سخن شما را پذيرفتند و بدان عمل کردند.

جناب آقای هاشمی
شما با رای مردم و نمايندگان آنها در مجلس خبرگان در راس نهادی قرار گرفته ايد که حساس ترين و پراهميت ترين نهاد در قانون اساسی جمهوری اسلامی ايران است. نهادی که مطابق اصل ۱۰۸ قانون اساسی عهده دار معماری و نظارت بر راس هرم قدرت در ساختار حکومتی ايران است و مسئول انتخاب و تعيين رهبری و نظارت برعملکرد آن و سازمانهای تابعه اش. اين حقوق و اختيارات را نيز هيچ فردی به آن مجلس نداده است که بخواهد از آن مجلس پس بگيرد و وديعه ای نيست که هر وقت پسنديدند از آن مجلس بستانند. حق آن مجلس در انتخاب و نظارت و مراقبت بر رهبری برآمده از قانون اساسی است و مستظهر به رای ملت ايران. اين مجلس از چنان جايگاهی برخوردار است که هيچ نهادی حق قانونگذاری در خصوص آن را نيز ندارد و اعضای اين مجلس خود حق تعيين شرايط کاری و نظارتی برای خود را دارند.
اجلاس خبرگانی با چنين جايگاهی منحصر به فرد، در شرايط خطير کنونی برگزار شد و پرسش من از شما به عنوان رئيس اين مجلس است که آيا اين مجلس بر اساس وظيفه خود در اين اجلاس عمل کرده است؟ آيا آن نطق های پيش از دستور و آن گزارش و بيانيه ای که صادر شد به واقع پاسخگوی پرسش ها و ابهامات جامعه امروز ايران بود؟ اگر جناب آيت الله دستغيب با آن سوابق درخشان و پايگاه عميق مردمی که دارند نيز در آن مجلس سخنی را از سر دلسوزی گفتند چنان با ايشان برخورد شد و از ضرورت طرد و حذف و تنبيه ايشان سخن به ميان آمد که گويی در آن مجلس جز به تمجيد و تجليل نبايد سخن گفت و هيچ خبره ای حق انتقاد از شرايط کشور را ندارد و دهان آن خبره ای که از هفت خوان شورای نگهبان گذشته و توانسته به مجلس خبرگان راه يابد را بايد با خاک پر کرد تا مبادا جز به مداحی و تجليل از شرايط موجود سخنی بگويد! به راستی که ما به کجا می رويم؟ و اگر قرار بر اين بود و هدف مقدس همه ما در مبارزه با استبداد و استعمار رسيدن به چنين نقطه ای بود چه احتياجی بود به مجلس خبرگان؟ اگر قرار بر اين است که در مجلس خبرگان هيچ خبره ای جز به تاييد سخن نگويد آيا بهتر آن نيست که اجلاس سالانه ای هم برگزار نکند؟ به راستی ديگر چه احتياجی است به هزينه کردن از بيت المال و داشتن ساختمان و دفتر و کارمند واين همه هزينه کردن. آيا بهتر نيست چنين مجلسی را بگذاريد فقط برای روز مبادا که خدای نکرده اتفاقی برای مقام رهبری رخ دهد؟
اجلاسيه مجلس خبرگان برگزار شد و توقع آن بود که نمايندگان مردم در اين مجلس نگاهی موشکافانه به آنچه روز انتخابات ۲۲ خرداد رخ داد و حوادث و بحران های قبل و پس از آن داشته باشند. گمان اما نمی کردم که در اين اجلاس، خبرگان ملت، بحران مبتلا به کشور را "فتنه" بخوانند و چنين به اميد پاک کردن صورت مساله ، سر خويش را به زير برف کنند. به راستی جنابعالی که قبل از انتخابات "آتشفشان" خشم مردم را روشن ديده و آن را اعلام عمومی کرده بوديد چگونه تاييد فرموديد که تصاعد اين آتشفشان را امواج فتنه بخوانند و چنين بی دغدغه از کنار شرايط خطير مترتب بر کشور بگذرند؟
در عجبم که با قانون اساسی، اين ميراث گرانبهای امام و خونبهای شهيدان و ثمره تلاش و پايمردی رهروان انقلاب، و با يکی از اصلی ترين پايه های آن که همانا مجلس خبرگان رهبری است چه رفتاری می شود! و عظمت اين مجلس و جايگاهی که می تواند در حفظ و سلامت نظام جمهوری اسلامی و احقاق حقوق مردم داشته باشد، چه سرنوشتی پيدا کرده است!

رياست محترم مجلس خبرگان رهبری
امام اگر اين مجلس را مايه تقويت رهبری می دانستند منظورشان نه فقط قدردانی و تاييد محسنات که نقد ايرادها از طريق اعمال و انجام وظيفه نظارتی نيز بود. متاسفانه اما جايگاه اين مجلس در سالهای گذشته بدانجا رسيد که نمايندگان ادوار آن همچون آيات عظام رحمت الله عليهم احسان بخش و جمی و عبايی خراسانی و خلخالی و آيت الله عباسی فر را قلع و قمع کردند و تيغ نظارت استصوابی بر گردن آنها نهادند و کسی هم دم بر نياورد که اين چه بلايی است که بر سر خبرگان ملت اين نظام می آورند و مگر آنها چه گناهی کرده بودند که مستحق حذف قرار گرفتند. نتيجه آن سکوت ها است که امروز عده ای به خود جرات می دهند به محض شنيدن صدايی ناخوشايند از يک نماينده، فرياد اخراج و حذف او را سر دهند. غافل از آنکه چنين اختناق و سختگيری هايی آن هم در حق يک نماينده مجلس خبرگان با هيچ عقل سليمی قابل توجيه نيست. چگونه می توان برای مردم توجيه کرد خفه کردن و بستن دهان يک نماينده مجلس خبرگان را که وظيفه ای سنگين برعهده او گذاشته شده است صرفا بدان دليل که حرفی ناخوشايند عده ای زده است؟ اين دم خروس چيزی نيست که بتوان به راحتی از عهده پنهان کردنش برآمد؟ و بايد که مقام رهبری خود وارد عمل شوند و در برابر اين بی حرمتی ها در حق يک نماينده مجلس خبرگان بايستند و ممانعت به عمل آورند. و به راستی آيا مجلسی با اين ترکيب که تحقير عضو آن نيز چنين رايج و ممکن است چگونه می تواند در هنگامه ای سخت و در روز مبادا، تصميمی شايسته و بايسته برای کشور و ملت بگيرد؟

جناب آقای هاشمی
پاسخ شما چيست به مردمی که از وظايف مجلس تحت رياست شما در شرايطی چنين خطير پرسش می کنند؟ آيا اگر مجلس خبرگان در اجلاس خود نگاهی گذرا به آنچه که در چهار سال گذشته بر اين مملکت رفته است می انداخت نمی توانست بسيار بهتر زمينه های پيدايش بحرانی که بر مملکت حاکم است - و شما البته فتنه اش خوانده ايد- را دريابد؟ شما در سخنرانی های قبل و بعد از انتخابات خود بارها به بحران های اقتصادی و به هم خوردن سند چشم انداز در کشور و انحراف از آن اشاره کرده ايد ولی آيا پرداختن به اين بحران ها نبايد جايی در مجلس خبرگان پيدا می کرد؟ آيا در وظيفه شما در مجلس خبرگان نيست که رسيدگی کنيد به آنچه که به نام خصوصی سازی و انجام اصل ۴۴ قانون اساسی انجام می شود و نهادهای تحت نظارت رهبری همچون سپاه و ستاد اجرای فرمان امام (که بنا به فرمانی که امام به بنده و آيت الله حسن صانعی دادند قرار بود حداکثر طی دو سال کليه اموال توقيفی اش يا رفع توقيف و يا با بررسی دقيق در صورت نامشروع بودن مصادره شود و اين ستاد به کار خود پايان دهد؛ ستادی که نوه گرامی حضرت امام نيز بارها گله کرده و درخواست داشته اند که در صورت تعطيل نکردن آن حداقل لفظ "امام" را از عنوان آن بردارند) سهام يک وزارتخانه دولتی را در نيمی از يک ساعت به نام خود می کنند و به نام خصوصی سازی حماسه ای ديگر در ادامه و تکميل حماسه انتخابات رياست جمهوری اخير می آفرينند؟ به راستی تا چه حد در اين اجلاس به سياست خارجی بدون طرح و برنامه ای که موجب وهن نظام ما در مجامع بين المللی شده است پرداخته شد؟ آيا مشکلات اجتماعی حاکم شده بر کشور و امنيتی کردن فضای سياسی جامعه و دانشگاه ها و مراکز مختلف کشور از هيچ اهميتی برای بررسی برخوردار نبود که اعضای آن مجلس توجهی بدان نکردند؟ به راستی تا چه حد در اين اجلاس به عملکرد برخی سازمانهای تحت نظارت رهبری که نظارت عاليه بر آنها بر عهده شما در مجلس خبرگان است رسيدگی شد؟ آيا مروری نکرديد برآنچه در رسانه به اصطلاح ملی ما می گذرد و افتی که مخاطبان اين رسانه پيدا کرده اند؟ آيا صحبتی در اين خصوص شد که چرا سه کانديدای به ظاهر ناکام شبه انتخابات اخير را در قوطی می کنند و ياران آنها را در سلول انفرادی می اندازند و آنها صرفا در گذر از سلول های انفرادی است که می توانند راهی به آن رسانه ملی آن هم برای پخش اعترافات پيدا کنند و با اين حال درهای اين رسانه اما به روی حاميان کانديدای پيروزخوانده و دادستان محترم کشور باز است که بيايند و سخنان خود را يکسويه عليه کانديداهای ديگر مطرح کنند و بروند؟ آيا شما بر اين نکات واقف نبوديد؟ واقف بوديد و اگر در اين اجلاس به آنها اشارتی نشد آيا اين بدان مفهوم نيست که روحيه عدالت خواهی و رشادت انقلابی از ميان ما رخت بربسته و زايل شده است؟ و امروز به راستی چه پاسخی داريد در برابر آنهايی که مدعی اند اين مجلس وظيفه نظارتی خود را فراموش کرده و به نهادی بی اثر و تبليغاتی مبدل شده است؟ آيا جای آن نبود که اعضای اين مجلس سه کانديدای معترض به نتيجه انتخابات را که همگی از سرمايه ها و خدمتگزاران اين نظام بوده اند فرا می خواند و سخن آنها را می شنيد و پس از آن مبادرت به صدور بيانيه خود می ورزيدند؟

جناب آقای هاشمی
بر خود می بينم که بخشی از تعبير حضرت امام در خصوص جايگاه مجلس خبرگان را برای شما و ديگران يادآور شوم که فرمودند:«اکنون شما ای فقهای شورای خبرگان و ای برگزيدگان ملت ستمديده در طول تاريخ شاهنشاهی و ستمشاهی، مسئوليتی را قبول فرموديد که در راس همه مسئوليت هاست، و آغاز به کاری کرديد که سرنوشت اسلام و ملت رنج ديده و شهيد داده و داغ ديده در گرو آن است. تاريخ و نسل های آينده درباره شما و ملت قضاوت خواهند کرد و اولياء بزرگ خدا ناظر آرا و اعمال شما می باشند: والله من ورائهم مُحيط و رقيب. کوچکترين سهل انگاری و مسامحه و کوچکترين اعمال نظرهای شخصی و خدای
نخواسته تبعيت از هوای نفسانی که ممکن است اين عمل شريف را به انحراف کشاند بزرگترين فاجعه تاريخ را بوجود خواهد آورد».
و به راستی چه نسبتی است ميان عملکرد کنونی اين مجلس با انچه امام در خصوص جايگاه آن مجلس بر زبان آورده اند و اختياری که قانون اساسی و تدوين کنندگان آن بنا به رای مردم به اين مجلس و نمايند گان آن اعطا کرده است؟ چه جای انکار است که مجلسی چنان مهم در زمانه ای چنين خطير به نهادی بی اثر مبدل شده است. و من مهدی کروبی امروز اين نامه را به شما نوشتم و از باب تذکر و يادآوری اين نکات را بازگو کردم تا به وجدان خويش در برابر امام راحل، انقلاب و مردم شريف ايران عمل کرده و نشان داده باشم که آنچه بر آن مجلس می رود نه به نفع نظام است و نه به نفع مردم و نه تضمين کننده جمهوريت و اسلاميتی که بيش از ۹۸ درصد مردم در فروردين ۱۳۵۸ به آن رای دادند.

والسلام عليکم و رحمه الله و برکاته
مهدی کروبی
ششم مهر ۱۳۸۸

تجمع واعتصاب کارگران شرکت آلومینیوم اراک (ایرالکو)

2009-09-21T23:29:00.000+04:30

تجمع واعتصاب کارگران شرکت آلومینیوم اراک (ایرالکو)

اراک تایمز: منابع کارگری به این پایگاه گزارش داده اند کارگران شرکت آلومینیوم اراک روز دوشنبه (امروز) در اعتراض به عدم پرداخت برخی مزایای خود در حقوق پرداختی شهریور ماه 88 و همچنین عدم توزیع لباس مخصوص کار خود در شرکت تجمع کرده اند.

تا لحظه تنظیم این گزارش (دوشنبه 30 شهریور – ساعت 11 صبح) این تجمع و اعتصاب کارگری ادامه دارد.

بنا به گفته منابع کارگری کارگران ایرالکو با تجمع در قسمت بارگیری شرکت و توقف فرآیند بارگیری محصولات ایرالکو خواستار پرداخت مزایای خود از جمله پاداش افزایش تولید به میزان 250 هزار تومان برای هر کارگر شده اند.

بنا به این گزارش مرتضی مرجانی ؛ مدیر عامل ایرالکو در جمع کارگران حاضر شده و قول پرداخت این مزایا را در ظرف چند روز آینده داده است.

این در حالی است که کارگران به فشارهای مسئولین استانی برای بستن کارخانه قدیم تولید آلومینیوم این شرکت که به ادعای مسئولان آلاینده است اعتراض دارند.

در همین حال عیسی رضایی ؛ رئیس هئیت مدیره شرکت مهر اقتصاد ایرانیان که وابسته به بسیج است چندی پیش از مشکلات مالی شرکت و احتمال اخراج صدها کارگر شرکت خبر داده بود.

4 هزار كارگر آلومينوم اراك در خطر بيكاري

2009-09-16T21:51:00.000+04:30

طرح تحول اقتصادی و وقوع بحران های

مالی و کارگری

ایلنا

رئيس هيئت مديره شركت آلومينيوم اراك گفت: اين شركت در سال گذشته با زيان 56 ميليارد توماني مواجه شده و پيش‌بيني مي‌شود در سال جاري اين رقم بين 80 تا 100 ميليارد تومان باشد.

به گزارش خبرنگار ايلنا از اراك عيسي رضايي در جمع خبرنگاران افزود: شركت آلومينيوم اراك هم اينك 4 هزار نفر پرسنل و كارگر در اختيار دارد و تنها علت ادامه فعاليت اين شركت بحث اشتغال اين كارگران است. مجموعه شركت سرمايه‌گذاري مهر اقتصاد ايرانيان به عنوان سهامدار اصلي شركت آلومينيوم نيز علت ادامه كار را در اين كارخانه جلوگيري از بيكاري كارگران ذكر كرده است.

وي گفت: دولت بايد براي ادامه حيات اين مجموعه تدبيري بيانديشد در غير اين صورت اين كارخانه با بحران مالي و كارگري مواجه خواهد شد.

وي با انتقاد از هجمه برخي كارگزاران دولت و نمايندگان مجلس در استان از جمله فرماندار اراك، گفت: تمامي اين هجمه‌ها از زماني آغاز شد كه ما نسبت به تعطيلي بخش ورزش حرفه‌اي كارخانه اقدام كرديم و تيم فوتبال آلومينيوم را كه سال گذشته 6 ميليارد تومان براي آن هزينه كرده بوديم تعطيل كرديم

رضايي با اشاره به مصاحبه فرماندار اراك با يكي از نشريات استان مركزي كه گفته بود اگر مديران آلومينيوم باشگاه‌داري نكنند اتاق مديرانش را پلمپ مي‌كنيم، گفت: آقايان اگر مي‌توانند مشكل 4 هزار كارگر اين مجموعه را حل كنند ما هيچ مشكلي نداريم و آماده هستيم، كارخانه را تعطيل كنيم.

وي افزود: هيچ عقل سليمي نمي‌پذيرد كارخانه‌اي كه خصوصي است و بايد پاسخگوي سرمايه‌گذاري سهامداران خود باشد و سال گذشته زيان 56 ميليارد توماني داشته را تحمل كرده باز هم به فعاليت باشگاه‌داري بپردازد و 6 ميليارد براي آن هزينه كند.

وي گفت: باشگاه‌داري وظيفه آلومينيوم و يا بخش صنعت نيست و اين وظيفه سازمان تربيت بدني است.

رئيس هيأت مديره آلومينيوم اراك گفت: برخي در استان به نام اينكه شركت آلومينيوم بايد مطالبات اجتماعي فعاليت در اراك را بپردازد دائماً به دنبال اخذ مبالغي از اين شركت هستند البته در اين مورد نيز ما آماده هستيم تا مطالبات اجتماعي كه توسط قانون معين شده پرداخت كنيم.

رضايي يادآور شد: شركت آلومينيوم در پرداخت يك درصد عوارض حاصل از توليد و 3 درصد ماليات بر ارزش افزوده و ساير مطالبات قانوني دولت تا كنون كوتاهي نكرده و پس از اين نيز در پرداخت آنها مشكلي ندارد.

وي همچنين در مواجهه با موضوع مشكل زيست محيطي شركت گفت: اين موضوع يك موضوع نخ‌نما شده است و هيچ سند و مدركي در اين خصوص تا كنون ارائه نداده‌اند .

رئيس هيأت مديره آلومينيوم اراك گفت: ما درخصوص بحث آلايندگي شركت حاضريم با همكاري سازمان محيط زيست و دادستاني اراك تيم خبره و مجربي را از يكي از كشورهاي خارجي كه توانايي سنجش آلايندگي و تجهيزات مورد نياز اين كار را داشته باشد دعوت كنيم و گزارش اين شركت را به عنوان حجت در زمينه آلايندگي شركت مي‌پذيريم. در صورت بالا بودن ميزان آلودگي اقدام به تعطيلي واحدهاي آلاينده خواهيم كرد در غيراين صورت نيز دولت تمامي هزينه‌هاي كارشناسي اين موضوع را تقبل كند.

رئيس هيأت مديره آلومينيوم اراك گفت: ما از تدبير استاندار مركزي در خصوص نگاه ويژه ايشان به منافع جمعي تشكر مي‌كنيم و اين خيلي مهم است كه بتوانيم با در نظر گرفتن جميع جهات اقدامي را انجام دهيم.

رضايي افزود: مسئله كارخانه آلومينيوم بايد با نگاه به مسئله اشتغال حل شود زيرا 4 هزار نفر پرسنل اين شركت در صورت بيكاري قطعا با مشكلات فراواني مواجه خواهند شد و اين مشكلات به شهر اراك نيز تحميل خواهد شد.

وي با انتقاد از مصوبه دولت در خصوص تعطيلي ديگهاي واحد قديم آلومينيوم اراك گفت: در صورت تعطيلي اين واحد دو هزار و 500 نفر نيروي مازاد خواهيم داشت كه مجبور به اخراج آنها هستيم و بايد تأمين اجتماعي به آنها بيمه بيكاري پرداخت كند. دولت زماني اين مصوبه را از تصويب گذرانده كه 8 ماه از فروش كارخانه به بخش‌خصوصي گذشته بوده و دولت حق نداشته در خصوص كارخانه‌اي كه واگذار كرده تصميم‌گيري كند.

رئيس هيأت مديره آلومينيوم اراك گفت: هدف ما از تداوم و اصرار بر توليد فقط حفظ اشتغال و توليد كشور است زيرا در صورت تعطيلي كارخانه زيان شركت كاهش خواهد يافت.

وي در پايان يادآور شد: در صورت اجراي طرح تحول اقتصادي در كشور اين مجموعه قطعا توان توليد محصول را نخواهد داشت و ديگر توليد امكان‌پذير نيست.

خبر مهم - میرحسین هم روز قدس می‌آید

2009-09-15T17:53:00.000+04:30

در اعتراض به خشونت‌طلبان و سرکوب‌گران

میرحسین هم روز قدس می‌آید

یک منبع آگاه اعلام کرد میرحسین موسوی همچون مهدی کروبی و محمد خاتمی در راهپیمایی روز قدس حاضر خواهد شد و با مردم سبز در اعتراض به همه اشکال خشونت‌ ، تجاوز و سرکوب‌ همراهی خواهند کرد.

به گفته‌ این منبع آگاه، این احتمال وجود دارد میرحسین موسوی به همراه مهدی کروبی و سید محمد خاتمی بیانیه‌ ای برای دعوت از مردم جهت شرکت در راهپیمایی روز قدس منتشر نمایند

اراک -روز قدس چه کنیم؟ 2

2009-09-14T17:47:00.004+04:30

بار سفر سبزت را ببند برادرم! بايد در «تهران» متمركز شويم و بس!

بابک داد : اول: اين راهي است براي ساكنان شهرهاي كوچك، كه هم اعتراضشان را فرياد كنند و هم به درياي ملت بپيوندند كه وعده داده خدا به «مهاجرين»! و وعده اش بخدا خلاف نيست. من تجربه اش كرده ام! مرا گواه بگيريد! هركسي خود را «يك ايراني سبز» مي داند و مي تواند، اسباب سفر به «تهران» را مهيا كند تا جمعه صبح در «يك نقطه» اين شيربچه ي آسيا متمركز شويم و قلب تپنده اش را از شر بيماري كشنده ديكتاتوري نجات دهيم. در شهرستانهاي كوچك فضاي امنيتي طوري است كه فشار و آزار«بعد از حضور» بسيار است و فضاي محدودي براي حضور سبزهاي پرشمار دارند و حتي امكان انعكاس حضور مردم سبزپوش و پوشش خبري حضورها و سركوبها نيست. تهران بايد مهمترين محل حضور ميليونها مردم معترض كشور به اين نظام ناعادل سلطاني و جنايات اخير و قديمش باشد.تمام دوستان شهرستاني كه مشتاق هستند در «روز ايران»، در آئين شكستن بت ديكتاتوري سهيم شوند، بسم الله! تهرانيها آماده بزرگترين پذيرايي از هموطنان بت شكن خود شوند.
جمعه چنان يار يكديگر خواهيم بود كه سبزي ما سياهي را همچون سيلابي بشويد و ببرد. شهرستانيهاي عزيز! يك سفر سبز «نذر آزادي كشور» كنيد و به تهران بيائيد. و از شنبه، كه بت ترس فروريخت پژواك نداي عدالت و آزادي را در شهرستان كوچك خود خواهيد شنيد. كافي است «فشار از يك نقطه» باشد. ميليونها سبزپوش بايد تهران را از امروز و فردا و از پنجشنبه اشغال كنند. نبايد از هاي و هوي باطل بهراسيم. با هم اگر باشيم، «باطل رفتني است»؛ منتها ما يك «سفر سبز» به آزادي و عدالت بدهكاريم. بسم الله! / دوم: از امروز دوشنبه براي سفر به تهران ٣ روز كامل فرصت هست.از دورترين شهرستانها مثل چابهار ٢ روز فاصله تا تهران است.اين «سفر سبز» از دورترين نقطه ايران به قلب آن تهران، فقط ٢ روز طول مي كشد! پس هيچ عذري براي ماندن در خانه و شهر كوچكمان نداريم. فرياد «كيست ياريم كند؟» را كه از سلولهاي زندانها و از سوي فرزندان عدالتخواه شما بلند است مي شنويد؟ اگر نياييد،شايد وااسفاي ما كمكي نكند. منتظر قرباني شدن مهدي ها و ميرحسين ها و نداها و سهرابها نباشيم و نگذاريم جباران جبون و هراسان، خاكستر مرگ بر كشورمان بپاشند. اي آذريها، لرها، كردها، بلوچها، فارسها، تركمنها، عربها، ارامنه،اي «ايراني ها» جمعه با لباس سرزميني و محلي تان، به شرط سبز بودنش به تهران بياييد و تهران را سبز كنيد. نظام كودتائي «رژيم انكار» است. رأي ٤٠ ميليوني ما را انكار كرد! فيلم جنايات خياباني و قتل جوانان ما را انكار كرد! اسناد تجاوزها را انكار كرد! شكنجه زندانيان را انكار كرد! فقر و بيكاري را انكار مي كند! جمعه ما با «سفر سبز آزادي» به تهران، مشروعيت اين نظام نامشروع را انكار كنيم و اجازه ندهيم جنبندگي و زيستن و بودنمان را هم انكار كنند! بخصوص خطابم به هموطنان «شهرهاي كوچك» است كه فضاي امنيتي شهرشان مانع مي شود «سبزپوش» به خيابان بروند و احساس تنهايي مي كنند. هر فرد از ما، براي تجربه شيرين «ملت شدن»، از حالا رهسپار تهران شود و يادش نرود رمز پيروزي بر باطل يكي شدن ماست:«من اگر برخيزم، تو اگر برخيزي، همه بر مي خيزيم!» راه پيروزي ايران،از تهران مي گذرد! پس بار سفر سبزت را ببند برادرم! نصرت واقعي با هجرت نصيبمان مي شود. خداوند به مهاجرين وعده پيروزي و نصرت داده و كوچ سبز خانوادگي ما، گواه ٩٠ روزه اين وعده خداست! «تو پاي به راه در نه و هيچ مپرس، خود راه بگويدت كه چون بايد رفت؟»/ تا حق، يا حق!/ دوستان اين متن را از اسارت فيلترينگ بيرون بياوريد، فتوكپي كنيد و به هر شيوه به بستگان خود در شهرهاي كوچك و بزرگ برسانيد. صبح پيروزي و ظفر بسيار نزديك شده

اراک -روز قدس چه کنیم؟

2009-09-13T13:52:00.002+04:30

دوستان سبز لطفا نظر خود را در مطلب زیر در اسرع وقت به ما منعکس نمایید

تا در این مورد تصمیم گیری شود(فرصت اندک است.)

روز قدس شهرستانی ها به تهران بیایند

جهانگیری :روز قدس نزدیک است.بسیاری از دوستان وقت زیادی را صرف تبلیغ و خبررسانی در شهرهای محل سکونت خود می کنند.
اما نکته ی قابل توجه این است که به دلیل کم جمعیت بودن تجمع مخالفین در شهرستان ها و از طرفی عدم پوشش خبری در شهرهای کوچک و شهرستان ها تعداد کمی ازمردم از تجمع روز قدس مطلع می شوند. در نتیجه در هر شهر تعداد آزادی خواهان که در راهپیمایی روز قدس شرکت می کنند نسبت به تعداد حزب الله ای های آن شهر کمتر است . به همین علت احتمالن در هیچ شهری ( شاید فقط به غیر اصفهان ) حضور مخالفین در راهپیمایی روز قدس هیچ تاثیری نداشته باشد و اصلا نتوانند خود را نشان دهند . حتی جنبش سبز اصفهان هم ممکن است نتواند مخالفین را با خبر کند و به خیابان بیاورد.

لذا به دلیل اهمیت فوق العاده بالا این راهپیمایی ( مرگ و زندگی مرحله کنونی جنبش به این راهپیمایی بستگی دارد ) تمام توان ما برای فراخوان روز قدس باید بر روی تهران متمرکز باشد و همه ی ساکنین شهرهای دیگر که می خواهند در جنبش سبز نقشی داشته باشد باید به تهران فرا خوانده شوند.
حتی اگر در کل صد نفر هم به تهران بیایند خیلی بهتر از آن است که آن صد نفر در شهر خودشان راهپیمایی کنند و اصلن دیده نشوند.
راهپیمایی روز قدس یک راهپیمایی حکومتی است. ما هر چقدر هم که انرژی صرف کنیم و در شهرستان ها تبلیغ کنیم باز در شهرستان ها تعداد سبزها در راهپیمایی اقلیت است و نمیتوانند هیچ خودی نشان دهند . تنها شانسی که داریم این است که به هر صورت ممکن تهران را اکثریت کنیم در غیر این صورت کار جنبش تمام است و باید برای فاز اول آن فاتحه خواند تا ببینیم فاز بعد کی شروع خواهد شد. ( شاید یک یا چند سال دیگر فاز بعد طول بکشد ) اگر حضور سبزها کمتر از حزب الله ای ها باشد، به دلیل ترس نمی توانند خودی نشان بدهند و عملن باعث میشود حکومت ادعا کند که حتی یک نفر هم نیامد . این راهپیمایی مرگ و زندگی جنبش کنونی است. با تمام توان خارج از اینترنت برای آن تبلیغ کنید .
این آخرین فرصت است . اگر نتوانیم در روز قدس نمایش بیرونی داشته باشیم چنان ناامیدی عمیقی همه را فرا میگیرد که دیگر نیروی حاضر در صحنه ای برای ادامه جنبش باقی نخواهد ماند و حتی به فرض دستگیری کروبی و موسوی هم کسی به خیابان نخواهد آمد .
حضور در راهپیمایی روز قدس بسیار کم هزینه و راحت است . حتی به آسانی می توان با نماد سبز شرکت کرد و حکومت جرات سرکوب در این روز را ندارد . بی آبرویی سرکوب در این روز ده برابر بی آبرویی سرکوب در روزهای دیگر است . وظیفه هر کس که میخواهد شرکت کند این است که حداقل صد نفر را خارج از اینترنت مطلع کند . با بقال محل در سوپر مارکت در صف نان در تاکسی و اتوبوس در خیابان و بیابان هرجا می روید بلافاصله صحبت را در مورد راهپیمایی این روز و اهمیت حضور آغاز کنید .
حضور خاتمی کروبی میرحسین و هر چهره شناخته شده دیگری بسیار لازم است چون به دلیل جمعیت زیادی که حکومت به خیابان میاورد مردم نمی دانند که به چه کسی میتوان اعتماد کرد و ممکن است هسته مرکزی سبزها تشکیل نشود. برای همین حضور چهره های شناخته شده ای که مردم دور آنها جمع بشوند و موجب هیجان جمعیت شوند لازم است

اعلام حمایت همه جانبه سبزهای اراک از رهبران جنبش سبز

2009-09-12T21:06:00.001+04:30

گزارشی از دومین حضور حامیان جنبش سبز اراک در مراسم شب های قدر

سبز های شهر اراک در دومین حضور خود در شب های قدر با حضور گسترده و پرشور خوددر مسجد سلیمانیه این شهر ضمن دعا برای آزادی زندانیان سیاسی با حضور گسترده خود و به همراه داستن نماد های سبز با برآوردن بانگ الله اکبر و حضور در خیابا ن های اطراف حمایت همه جانبه خود را از رهبران جنبش سیز اعلام نمودند . در این مراسم که حضور پر شور جوانان سبز درآن مشهود بود متاسفانه به دلیل وجود فضای امنیتی حاکم بر کشور امکان دعوت سخنران و ایراد سخنرانی وجود نداشت .لازم به ذکر است که متاسفانه احزاب اصلاح طلب استان پس از انتخابات به حالت منفعل و نیمه تعطیل در امده اند و فعالین سبز این شهر هیچگونه امکانی برای گردهمایی و برگزاری جلسات را تا کنون نداشته اند .

زمینه‏چینی برای بازداشت کروبی وارد مرحله جدیدی شد

2009-09-12T19:56:00.004+04:30

زمینه‏چینی برای بازداشت کروبی وارد مرحله جدیدی شد

موج سبز ازادی : هیات سه نفره در نامه‏ای از رئیس قوه‏قضائیه درخواست کرده تا با كسانی كه با اقدامات ضد امنيتی عليه نظام پس از انتخابات و در راستای ادامه همان خط و جريان با نشر اكاذيب و ايراد تهمت به حيثيت نظام لطمه زده‏اند، برخورد عادلانه و قاطع صورت گيرد.

به گزارش خبرگزاری ایلنا، اعضای هیئت سه نفره قضایی رسیدگی به حوادث پس از انتخابات نتیجه بررسی‏های خود و دیدار با كروبی را به رئیس قوه قضاییه ارائه كرد.

بنابر این گزارش، هیئت سه نفره قضایی به این جمع‌بندی رسیده است كه نه تنها هیچ‌گونه مدركی دال بر تجاوز جنسی به افراد مورد ادعای كروبی وجود نداشته و ادعاهای مطرح شده بدون مستند و عاری از حقیقت است بلكه ادعاها و مدارك ارائه شده كاملاً ساختگی و برای انحراف افكار عمومی تنظیم شده است.

اعضاء هیئت سه نفره قضایی پس از بررسی اظهارات كروبی و بررسی مدارك وی نتیجه جلسات خود را به همراه 2 پیشنهاد به آیت‌الله لاریجانی ارائه كرد كه رئیس قوه قضائیه ضمن تقدیر و تشكر از زحمات هیئت سه نفره با پیشنهادات ارائه شده موافقت كرد. براساس پیشنهادات هیئت سه نفره مناسب است نتیجه گزارش این هیئت از طریق رسانه‌های جمعی به اطلاع عموم مردم رسانده شود.

هیئت سه نفره همچنین پیشنهاد كرده است كه گزارش به مرجع صالحه قضایی ارسال تا با مباشرین و معاونین و با كسانی كه در ادامه اقدامات ضد امنیتی علیه نظام پس از انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری و در راستای ادامه همان خط و جریان با نشر اكاذیب و ایراد تهمت و افترا علاوه بر تشویش اذهان عمومی به حیثیت و اعتبار نظام و بعضی از نهادهای نظام و همچنین موجب هتك حیثیت و حرمت بعضی از مردم شده‌اند، برخورد عادلانه و قاطع صورت گیرد. با موافقت رئیس قوه قضاییه و پیشنهاد هیئت سه نفره متن گزارش این هیئت به شرح زیر منتشر شده است:

حضرت آیت‌الله لاریجانی (زیدعزه العالی)

ریاست محترم قوه قضاییه

سلام علیكم

در پی ارسال نامه از طرف آقای مهدی كروبی به حضرت‌عالی مبنی بر آزار و تجاوز جنسی به بعضی از افراد دستگیر شده در آشوب‌های ماه‌های اخیر و ارجاع آن نامه به هیأت سه نفره برای پیگیری جدی و اعلام نتیجه به استحضار میرسد:

-پس از وصول نامه كروبی، ایشان بلافاصله برای اداء توضیح و ارائه مستندات موارد ادعایی جهت حضور در هیأت سه نفره به دفتر دادستان كل كشور فراخوانده شد.

-آقای كروبی در وقت مقرر در جمع هیأت در دادستانی كل حاضر و پس از اشاره به زمان انتخابات و بعد از آن در پاسخ این سؤال كه ادعا و مستندات شما مبنی بر تجاوز جنسی به بعضی از افراد دستگیر شده در آشوب‌های اخیر چیست؟ توضیح دادند:

من مطالبی را در این خصوص شنیده‌ام و بر اثر فشار و ناراحتی روحی نامه‌ای به آقای هاشمی رفسنجانی نوشتم و پس از ده روز آن را روی سایت قرار دادم و آن را منتشر كردم.

سؤال شد افراد مورد نظر شما چه كسانی هستند و چگونه شما به این مسأله پی بردید؟

وی در پاسخ میگوید
:

1-ترانه موسوی

من ترانه موسوی یا اعضاء خانواده او را ندیده‌ام و از افراد مرتبط با آقای میرحسین موسوی و اعضای كمیته‌ای كه من و آقای موسوی تشكیل داده‌ایم شنیده‌ام و خودم اطمینان ندارم و فقط صرفاً شنیده‌های این‌جانب است و در این مورد مستندی ندارم.

2-الف - ش

ابتدا از طریق افراد حزب خودمان یعنی حزب اعتماد ملی شنیدم كه این فرد گفته سه نفر مرا در خیابان جُردن سوار ماشین كردند و به محلی بردند. در آنجا افراد دیگری هم بودند كه من چشم‌هایم بسته بود كه هیچ كس را ندیدم و نمیشناسم مورد ضرب و شتم مكرر قرار گرفتم و به من درحالی كه ایستاده بودم و دست‌هایم بسته بود و از بالا آویزان كرده بودند به نحوی كه پاهایم به سختی به زمین میرسید به من تجاوز جنسی شد. من خودم این فرد را خواستم و اظهارات او را شنیدم و سپس یكی از اعضاء حزب اعتماد ملی اظهارات ایشان را روی یك لوح فشرده ضبط كرد كه یك نسخه از آن را به شما تحویل میدهم.

از آقای كروبی سؤال شد آقای الف -ش در چه ‌روزی و در كدام یك از آشوب‌های خیابانی دستگیر شده است؟

آقای كروبی پاسخ داد: نمیدانم من سؤال نكردم ولی در تظاهرات و درگیری نبود. میگوید در خیابان جردن تنها بودم و سه نفر مرا سوار یك ماشین كردند و بردند.

3-فرد سومی است كه ادعای تجاوز ندارد و من هم او را ندیده‌ام و فقط از افراد مرتبط با حزب اعتماد ملی و آقای میرحسین موسوی شنیده‌ام. این فرد هم در تظاهرات و درگیریها نبوده ولی گفته چند نفر مرا دستگیر كردند و به شدت مرا مورد ضرب و شتم قرار دادند به صورتی كه سر و صورت و بسیاری از اعضاء بدنم زخم شده و خود خانواده او از همه اعضاء بدن او عكس گرفته‌اند و من یك نسخه از این عكس‌ها را به شما میدهم.

4-خانم م- الف

این خانم از طرف بچه‌های حزب اعتماد ملی به من معرفی شد و من با او صحبت كردم و او ادعای تجاوز جنسی ندارد ولی میگوید روز اول دستگیری مرا به اداره آگاهی بردند و در آنجا مورد ضرب و شتم و هتاكی قرار گرفتم و در مقابل عكس‌العمل من لباس مرا كشیدند و دست آنها به بدن من برخورد كرد.

5-فرد دیگری به نام س - پ

این خانم فرزند شهید است و چند نفر از اعضاء خانوادة او شهید شده‌اند و از طرفداران آقای موسوی بودند كه با مادرش شبانه تكبیر میگفتند. آمده‌اند او را در منزل دستگیر كرده‌اند و سپس او را مورد ضرب و شتم قرار داده‌اند و پس از چند روز جنازه او را كه بخشی از قسمت پایین بدن او با اسید سوخته بوده مخفیانه به خاك سپرده‌اند. افراد آقای میرحسین به منزل او رفته‌اند و شنیده‌ام آقای میرحسین موسوی در جلسه ختم او شركت كرده است و من هم قرار بود به منزل آنها بروم كه فرصت نشد و فرزندم به سراغ آنها رفت.

از آقای كروبی سؤال شد آیا آنچه در مورد این چند نفر شنیده‌اید برای شما اطمینان حاصل شده كه این افراد را در درگیریها و آشوب‌های بعد از انتخابات دستگیر و مورد ضرب و شتم و احیاناً تجاوز جنسی قرار داده‌‌اند؟

آقای كروبی پاسخ داد: نه. من اطمینان ندارم و اینها شنیده‌های من است ولی چون در انتخابات معترض بودم و ذهنیتی داشتم لذا هر كسی ادعایی داشت به سراغ او میرفتیم و یا آنها را دعوت میكردیم و با آنها صحبت میكردیم.

از آقای كروبی سؤال شد از چه زمانی به شما و یا حزب اعتماد ملی مراجعه كردند؟

آقای كروبی پاسخ داد: بعد از اینكه من نامه به آقای هاشمی رفسنجانی نوشتم و پس از اینكه نامه را منتشر كردم و در سایت قرار دادم مراجعه كردند.

سؤال شد اگر اطمینان به مسائل مطروحه نداشتید و قبل از اینكه نامه بنویسید و روی سایت قرار دهید كسی به شما مراجعه نداشته و حرفی نزده است بر چه اساس و مبنایی نامه نوشتید و منتشر كردید و مطالبی كه اثبات آن نیاز به بررسیهای دقیق قضایی دارد كه مورد سوء استفاده همه دشمنان و بدخواهان قرار گرفت در نامه خود به نظام و نهادها نسبت دادید؟

آقای كروبی به اینگونه سؤالات كه به روشن شدن واقعیات كمك میكرد به شدت واكنش نشان میدادند و از موضوع ادعایی منحرف و به تقلب و امثال آن میپرداختند.

به آقای كروبی گفته شد احتمال نمیدهید افرادی مغرض و یا فرصت‌طلب بخواهند با طرح این‌گونه مسایل ذهن مردم را با طرح مسایلی كه هیچ ارتباطی با مسائل بعد از انتخابات ندارد منحرف و موجب بیاعتمادی مردم به نظام و مسئولین شوند؟

آقای كروبی پاسخ داد: اگر واقعاً ثابت شود كه این موارد صحیح نبوده است خودم با كمال شجاعت به مردم میگویم من اشتباه كردم.

آقای كروبی پس از پایان جلسه 4 عدد لوح فشرده كه مدعی بود افراد حزب اعتماد ملی تهیه كرده‌‌اند جهت بررسی به هیأت تحویل دادند و مقرر شد پس از ملاحظه لوح‌های فشرده و پیگیری موارد ادعایی درصورت لزوم مجدداً كروبی خواسته شود.

از همان روز موضوع با جدیت از طرف هیأت پیگیری شد، ابتدا لوح فشرده مربوط به الف -ش كه مورد ادعای اصلی و به اصطلاح مستند اصلی كروبی بود، ملاحظه شد.

نكات بسیار قابل توجه و تأملی در چگونگی تهیه و ساخت این لوح فشرده ملاحظه شد و به روشنی مشخص بود كه چه القائاتی به یاد شده صورت گرفته كه مشروح آن پیوست گزارش است و با توجه به نكات تأمل برانگیز مقرر شد به نحو مقتضی از الف -ش و تهیه كنندگان لوح فشرده تحقیق شود كه فردای همان روز از دفتر كروبی ازطریق سایت حزب اعتماد ملی اعلام شد الف -ش مفقود شده است.

در ادامه تحقیقات مشخص شد الف -ش كه مدعی هستند مفقود شده و حتی به ظاهر خانواده او هم از او اطلاعی ندارد به صورت مخفیانه با یكی از افراد مرتبط با كروبی و حزب اعتماد ملی به نام داوری كه یكی از تهیه‌كنندگان لوح فشرده و یكی از افراد معرفی كننده این فرد به كروبی بود در تماس است و از ناحیه آقای داوری راهنمایی میشود.

گرچه تحقیقات در زوایای مختلف این مورد ادامه دارد ولی تاكنون اجمالاً مشخص شده آقای الف- ش در هیچ یك از درگیریهای خیابانی دستگیر نشده و در هیچ یك از مراكز انتظامی و امنیتی سابقه‌ای مبنی بر بازداشت و دستگیری ندارد و تهیه لوح فشرده نیز كاملاً با انگیزه سیاسی و البته خیلی ناشیانه تهیه شده است و در اظهارات الف - ش در این لوح فشرده ابهامات و تناقضات زیادی وجود دارد و شاید همین امر سبب شده كه بلافاصله او را مخفی كرده و مخفیانه از حزب اعتماد ملی با او در تماس هستند ولی اعلام میكنند كه او مفقود شده است
.

در ادامه تحقیقات مشخص شد:

1-ادعای آقای كروبی به نقل از اطرافیان خود یا آقای میرحسین موسوی پایه و اساسی نداشته و عاری از حقیقت میباشد.

2-آقای كروبی درمورد خانم س -پ ادعا كرده بود كه فرزند جانباز شیمیایی است كه همراه مادرش شبانه الله اكبر میگفته او را دستگیر كرده‌اند و سپس او را مورد آزار قرار داده و پس از چند روز جنازه او را كه با اسید سوزانده شده بود مخفیانه به خاك سپرده‌اند و درخصوص همین س - پ سایت‌های وابسته به آقایان میرحسین موسوی و كروبی و به رونویسی از سایت‌های وابسته به این دو نفر رسانه‌های مختلف ضدانقلاب قلم فرسائیهای فراوانی علیه نظام و نهادها كرده‌اند كه به گوشه‌ای از آن و نتیجة تحقیقات در این خصوص به شرح ذیل اشاره میشود:

در مورخه 8/6/88 دربرخی از سایت‌ها چنین آمده است:

" افشاء نام و نشان یكی از شهدایی كه مخفیانه در قطعه 302 بهشت زهرا دفن شد س- پ ( نام كامل در سایت ذكر شده است) قربانی جنایت لباس شخصیها، اطلاعات جدیدی درباره یك شهید گمنام جنبش سبز از دو روز قبل به موج سبز آزادی رسید كه در این دو روز جزئیات آن را مورد بررسی قرار دادیم و از صحت آن مطمئن شدیم س - پ تنها فرزند جانباز شهید ع - پ كه در یكی از شب‌های پس از كودتا درحالی كه به الله اكبر گفتن شبانه بر پشت بام خانه‌شان بوده از سوی نیروهای لباس شخصی بسیج دستگیر شد و پس از بیست روز جنازه او در یكی از سردخانه‌های جنوب تهران از سوی مادرش شناسایی شد.

گفتنی است مراسم س - پ روز شنبه هفتم شهریور به صورت محدود در مسجد قلهك برگزارشد و نمایندگانی از جنبش‌ سبز برای ‌همدردی با خانواده در این مراسم شركت كردند."

در اعلامیه به اصطلاح فوت این خانم آمده است:

... بدین‌ وسیله درگذشت غنچه پرپرشده مرحومه س - پ تنها فرزند جانباز شهید ع - پ را به اطلاع اقوام و آشنایان میرساند.

در مورد مشارالیه تحقیق شد و مشخص شد:

1- پدر وی شهید نبوده و چند سال پیش فوت كرده و اصولاً (س - پ) تنها فرزند خانواده نیست و دختر شهید هم نیست.

2-مشارالیه با مادرش اختلاف داشته و از سال 86 تاكنون 6 مورد از منزل فراری شده و هر بار مادرش برای پیدا كردن او به مراكز انتظامی مراجعه داشته است و در مواردی پس از روزهایی به منزل برگشته و در چند مورد هم توسط مأمورین انتظامی با پسر و دختر دیگر دستگیر و زندانی و یا تحویل مادرش شده است كه گزارش مبسوط آن پیوست است.

در مورد اخیر مادر س - پ بنام الف - ع در 21/4/88 در نامه‌ای به یكی از سران مینویسد:

... در روز شنبه 13/4/88 ساعت 13:45 برای تهیه دارو از منزل خارج شده بود. در هنگام بازگشت با عدم حضور دخترم مواجه شدم و از آن تاریخ تاكنون از او اطلاعی ندارد و استدعا دارم دستور دهید فرزندم را پیدا كنند.

3- از قرار اطلاع خانم مذكور چند روز پیش تماس میگیرد و میگوید من تا چند روز دیگر به منزل برمیگردم.

4- مادر وی از آنچه كه آقای كروبی و مرتبطین با آقای میرحسین موسوی و سایت‌های مربوطه گفته و نوشته‌اند اظهار بیاطلاعی میكند و میگوید نمیدانم دخترم دستگیر شده و یا مثل دفعات قبل از خانه بیرون رفته و هیچ اطلاعی از وضعیت او ندارم.

5- آنچه كه فعلاً قطعی است عدم حضور س - پ است كه مثل دفعات قبل از خانه فرار میكرده و سایر مسائل مطروحه از ناحیه آقای كروبی و افراد مرتبط با آقای میرحسین موسوی به هیچ وجه صحت ندارد.

8- مادر مشارالیه میگوید فردی با منزل ما تماس گرفت و گفت دخترت كشته شده و جنازه او را دفن كرده‌اند و تلفن را قطع كرد و خودش را معرفی نكرد. من كه از فرارهای قبلی دخترم بین همسایگان و آشنایان رنج میبردم و این بار نیز دخترم مدتی بود كه نبود و این تلفن هم بیشتر مرا نگران كرد موضوع را به یكی از همسایگان بنام اشراقی (كارمند بانك ملی و مرتبط با ستاد آقای میرحسین موسوی) و خانم كاشانی كه در جریان فرارهای قبلی دخترم بود در میان گذاشتم و قرار شد برای او جلسه ختمی بگیرم و كارهای بعدی را برای گرفتن مسجد و... آقای اشراقی دنبال كرد.

فردای آن روز كه مسأله را با آقای اشراقی مطرح كرده بودم و قرار شد جلسه ختم برقرار كنیم حدود ساعت 10 شب فردی بنام آقای مقیسه با منزل ما تماس گرفت و گفت به شما تسلیت میگویم و در مراسم شما هم شركت میكنیم. من گفتم شما را نمیشناسم آقای مقیسه گفت دختر شما كشته شده، جریان چیست؟ من تأكید كردم من اصلاً شما را نمیشناسم و اصلاً موضوع این نیست، آقای مقیسه تلفن را قطع كرد.

روزی كه در مسجد قلهك مراسم داشتیم وقتی مداح اعلام كرد آقای میرحسین موسوی شركت كرده من خیلی تعجب كردم و بعد به من اطلاع دادند كه آقای میرحسین میخواهد به منزل بیاید و تسلیت بگوید كه من قبول نكردم. از یك روز قبل از ختم و تا دو سه روز بعد مكرر افرادی كه خود را از طرف آقای میرحسین موسوی معرفی میكردند با من تماس میگرفتند و مطالبی را مطرح میكردند كه من در جریان نبودم و یا چیزهایی میگفتند كه من تكذیب میكردم.

روز سه شنبه 10/6/88 حدود ساعت 30/21 آقای مقیسه به درب منزل ما مراجعه كرد و گفت به همراه همسر جواد امام از طرف كمیته آقایان موسوی و كروبی برای دلجویی آمده‌ایم و به آقای كاتوزیان نماینده مجلس هم اطلاع داده شده كه او هم بیاید. من گفتم شما را نمیشناسم و در منزل تنها هستم و درب را باز نكردم. آقای مقیسه گفت چرا میترسید ما برای كمك به شما و پیگیری موضوع آمده‌ایم. من مخالفت كردم و اجازه ورود به منزل ندادم. آقای كاتوزیان نیز همان شب حدود ساعت 30/22 آمد و به او هم گفتم من در منزل تنها هستم و اجازه ورود ندارم.

با مشخص شدن موارد فوق آقای كروبی برای ساعت 14 روز 16/6/88 مجدداً به دادستانی كل كشور فراخوانده شد و با حضور در هیأت سه نفره به بیان نتیجه تحقیقات و نحوه رسیدگی پرداخته شد.

در ابتدای جلسه و قبل از بیان نتیجه تحقیقات هیأت از آقای كروبی پرسیده شد آیا ظرف این مدت غیر از آنچه در جلسه قبل گفتید مطلب دیگری درخصوص موارد ادعایی دارید یا نه؟

آقای كروبی جواب داد: ظاهراً س - پ دختر شهید نبوده و در این رابطه اشتباه شده، دختر خانمی با یك نفر دیگر به من مراجعه كرد و گفت من خواهر س - پ هستم و پدر ما شهید نشده است چند سال پیش فوت كرده و من میخواستم از چگونگی مرگ خواهرم مطلع شوم. من (كروبی) گفتم از چگونگی آن اطلاع ندارم و این مسائل را شنیده‌ام. گفت آدرس منزل آنها را به من بدهند گفتم چگونه آدرس خواهرت را ندارید. گفت: ما با زن پدرمان اختلاف شدید داشتیم و من رفت و آمد نمیكردم و آدرس او را ندارم.

من (كروبی) با بچه‌ها تماس گرفتم و گفتم این خانم چنین میگوید كه پدرش شهید نشده است. آنها گفتند درست است پدرش شهید نشده. از آقای كروبی پرسیده شد كه چه كسی در جریان وضعیت این خانم بوده؟ آقای كروبی جواب داد: آقای مقیسه گفته پدر ایشان شهید نشده و نیز گفته ظاهراً دختر زنده است و تماس گرفته است.

با آقای كروبی به تفصیل و به صورت دوستانه صحبت شد و جزئیات تحقیقات با ایشان مرور شد و آقای كروبی قبول كرد مسائل مطروحه درمورد س -پ كاملاً بیاساس و با انگیزه سیاسی مطرح شده است. همچنین وقتی به آقای كروبی نكات مربوط به لوح فشرده آقای الف- ش مطرح شد و گفته شد دفتر شما بلافاصله پس از حضور شما در دادستانی اعلام كرد آقای الف -ش مفقود شده است، آقای كروبی گفت: آقای داوری از حزب اعتماد ملی و از نزدیكان من با چند نفر دیگر لوح فشرده را تهیه كرده‌اند و اكنون هم آقای الف -ش با آقای داوری در تماس میباشد.

چگونگی تحقیقات و بیپایه و اساس بودن موضوعات مطروحه درمورد ترانه موسوی نیز با آقای كروبی در میان گذاشته و گفته شد حال كه واقعیت برای شما مشخص شد حداقل در چند مورد ازجمله س -پ قبول دارید كه مطالب گفته شده خلاف بوده و مغرضانه چنین مطالب كذب و ناروایی علیه نظام و مردم تهیه و منتشر شده و بهترین دستمایه برای دشمنان قرار گرفته است و با توجه به صحبتی كه در جلسه قبل داشتید كه اگر برای شما ثابت شد موردی اشتباه بوده با شجاعت اعلام میكنید كه اشتباه كرده‌اید اكنون به نحو مقتضی برای مردم توضیح دهید شاید بخشی از آثار شوم این تهمت و افتراء بزرگ از بین برود، آقای كروبی پاسخ دادند من موارد دیگری هم دارم و هرگاه همه آنها برایم ثابت شود آن زمان اعلام اشتباه میكنم.

نتیجتاً از مجموع تحقیقات جامع میدانی بعمل آمده و استماع اظهارات آقای كروبی و بررسی دقیق لوح‌های فشرده ارائه شده از ناحیه ایشان و تشكیل جلسات متعدد و فشرده و سایر اقدامات صورت گرفته كه مشروح آن به پیوست تقدیم میشود، هیأت به این جمع‌بندی رسید كه نه تنها هیچ‌گونه مدركی دال بر تجاوز جنسی به افراد مورد ادعای آقای كروبی وجود نداشته و ادعاهای مطرح شده بدون مستند و عاری از حقیقت است بلكه ادعاها و مدارك ارائه شده كاملاً ساختگی و برای انحراف افكار عمومی تنظیم شده كه مراتب از طریق مراجع قضایی و امنیتی برای ریشه‌یابی موضوع در دست بررسی بوده كه نتیجه نهایی آن متعاقباً جهت تنویر افكار عمومی اعلام خواهد شد.

پیشنهاد:

1- نتیجه گزارش هیأت از طریق رسانه‌های جمعی به اطلاع عموم مردم رسانده شود.

2- گزارش به مرجع صالحه قضایی ارسال تا با مباشرین و معاونین و با كسانی كه در ادامه اقدامات ضد امنیتی علیه نظام پس از انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری و در راستای ادامه همان خط و جریان با نشر اكاذیب و ایراد تهمت و افترا علاوه بر تشویش اذهان عمومی به حیثیت و اعتبار نظام و بعضی از نهادهای نظام و همچنین موجب هتك حیثیت و حرمت بعضی از مردم شده‌اند برخورد عادلانه و قاطع صورت گیرد.

اعضای هیأت سه نفره:

1- ابراهیم رئیسی، معاون اول رئیس قوه قضائیه

2- غلامحسین محسنی اژه‌ای، دادستان كل كشور

3- علی خلفی، رئیس حوزه ریاست قوه قضائیه

خبر فوری: دستورخامنه ای برای بازداشت کروبی

2009-09-11T22:50:00.002+04:30

دستورخامنه ای برای بازداشت کروبی

شبکه جنبش راه سبز(جرس): شنیده ها ازمنابع آگاه خبری تهران حاکیست خامنه ای دستور بازداشت کروبی را صادر کرده است.

اکبر هاشمی رفسنجانی در دیدار با اعضای مرکز تحقیقات استراتژیک وابسته به مجمع تشخیص مصلحت نظام که ریاست آن را حسن روحانی به عهده دارد با اشاره به جلسه خودش و آیت الله خامنه ای گفته است: من از همه چیز کناره گیری خواهم کرد ،اجازه اقامت نماز جمعه را هم که نمی دهند.
اوهمچنین از اینکه همه چیز در اختیار سپاه است و اوضاع توسط نظامیان سپاهی کنترل می شود اظهار نگرانی کرده است.
وی در ادامه اشاره کرده که به آیت الله خامنه ای گفته: شما نباید دستور دستگیری مهدی کروبی را صادر می کردید.
وی در پایان دیدارش اعلام کرده با ادامه این روند، اوضاع پیچیده تر خواهد شد و پاسخی که آیت الله خامنه ای به او داده تنها سکوت بوده است.

فراخوانی برای مشارکت مجازی ایرانیان سراسر جهان در تجمع مقابل سازمان ملل

2009-09-10T17:06:00.000+04:30

صدای اعتراض خود را به نیویورک برسانیم

موج سبز آزادی : در روزهای 23 و 24 سپتامبر برابر با اول و دوم مهر ماه قرار است مجمع عمومی سازمان ملل برگزار شود. ظاهرا احمدی‌نژاد نیز تصمیم گرفته که در این جلسه به عنوان نماینده‌ی ملت ایران شرکت کند؛ حال آنکه اکثریت ایرانیان او را نماینده‌ی خود نمی‌دانند. گروهی از فعالان سبز ایرانی در نیویورک، در اقدامی ابتکاری، تصمیم گرفته‌اند تجمع اعتراضی ایرانیان در این دو روز را به ایرانیان مقیم آمریکا محدود نکنند و صدای دیگر ایرانیان سراسر جهان را نیز به گوش مسئولان سازمان ملل و سران کشورهای جهان برسانند. همه‌ی شما می‌توانید در این طرح بزرگ ملی شرکت کنید و فریاد خود را از هر جای جهان که هستید، به نیویورک برسانید و بگویید: احمدی‌نژاد رئیس جمهور من نیست.

همان‌طور که می‌دانید، مجمع عمومی سازمان ملل هر ساله در شهر نیویورک برگزار می‌شود و یکی از شش رکن اصلی سازمان ملل به حساب می‌آید. در این گردهم‌آیی سالیانه، رؤسای جمهور همه‌ی کشورهای عضو به نمایندگی از ملتشان در مجمع حاضر می‌شوند و از حق رای برابر با سایر ملل برخوردار هستند. این رؤسای جمهور علاوه بر شرکت در جلسات استراتژیک سیاسی و دیدار با سایر رؤسای جمهور جهان و داشتن حق رای درباره‌ی امور داخلی سازمان، به ایراد سخنرانی هم می‌پردازند و از رویاهای ملتشان می‌گویند. بدیهی است که دولت‌ها و روسای جمهور به عنوان نمایندگان ملت، در برابر حق عضویت و داشتن حق رای در سازمان ملل و به عنوان یک عضو از جامعه جهانی، متعهد به الزاماتی و از جمله بدیهی‌ترین آن‌ها ملتزم به اجرای اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر می‌شوند.

اما مجمع عمومی تنها فرصتی برای دولت‌ها نیست تا به عرض اندام سیاسی بپردازند. در عین حال فرصتی است برای ملت‌ها تا شکایات و گلایه‌هایشان از دولت‌ها و حکومت‌ها را نزد سازمان ملل ببرند و به این ترتیب صدایشان را به گوش مردم جهان برسانند. فلسطینیان، چینیان، مسلمانان، کردها، یهودیان، مخالفان جنگ، عراقی‌ها و افغان‌ها، طرفداران محیط زیست، اهالی گرجستان و بسیاری دیگر از فرقه‌ها و دسته‌های قومی و سیاسی، هنگام برگزاری مجمع عمومی با تضاهرات و گردهم‌آیی مقابل سازمان ملل، می‌کوشند به نقض آشکار حقوق بشر در کشورهایشان اعتراض کنند و سازمان ملل را بابت پذیرفتن دولت‌هایی که متعهد به اعلامیه حقوق بشر نیستند، تحت فشار بگذارند.

نه تنها نفس حضور و همایش مردم باعث شرمساری دولت‌های ناقض حقوق بشر می‌شود، بلکه دست سران متخلفی مثل رئیس‌جمهور فعلی ایران را در داد سخن دادن از عدل جهانی و افادات سیاسی در برابر سایر ملل کوتاه می‌کند و در بسیاری موارد باعث می‌شود تا دولت‌های دیگر در دیدار و مذاکره و مصاحبه با آن‌ها جانب احتیاط را بسنجند و از دیدار حذر کنند.

اکنون در حالی که این پرسش که آیا دولت کودتا جسارت شرکت در مجمع عمومی را به عنوان نماینده‌ی ملت ایران به خود خواهد داد یا خیر، جای بحث و تامل بسیار دارد، ایرانیان سراسر امریکا برای سفر احتمالی و وقاحت سیاسی که خاص شخصیت احمدی‌نژاد است، آماده می‌شوند. آن‌ها آماده می‌شوند تا به نیویورک بیایند و با حضور چند صد هزار نفری‌شان بازتاب پرطنین صدای مردم ایران در مقابل عدالتخانه جهانی باشند.

درست همزمان با سخنرانی احتمالی محمود احمدی‌نژاد در مجمع عمومی سازمان ملل، وقتی که مردم جهان پشتشان از خشونت و نفرتی که این مرد با حرف‌هایش می پراکند (به یاد بیاورید سخنرانی احمدی‌نژاد را در مجمع عمومی سالهای گذشته و در کنفرانس دوربان سوئیس) در حال لرزیدن است و ترسشان از ملت ایران به عنوان واحدی یکپارچه از جنس احمدی‌نژاد رو به فزونی است، سبزها با فریادهایشان صدای صلح و رهایی بخشی ایران خواهند بود.

آنها آن روز در برابر تمام ملل جهان یک‌صدا فریاد خواهند زد: «احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور ما نیست.» یک‌صدا فریاد خواهند زد: «این دولت، دولت ننگ و خون و نکبت است.» یک‌صدا فریاد خواهند زد: «ایران ای سرای امید» آن‌ها در برابر سازمان ملل یک‌صدا شعر سعدی را در خاطره‌ی مردمان زنده خواهند کرد تا شاید سیمای احمدی‌نژاد را به عنوان نماینده‌ی ملت ایران از اذهان جهان پاک کنند: «بنی آدم اعضای یکدیگرند، که در آفرینش ز یک گوهرند، چو عضوی به درد آورد روزگار، دگر عضوها را نماند قرار» و یک‌صدا سعید حجاریان و نام تک تک زندانیان سیاسی را فریاد خواهند زد و سهراب و اشکان و ندا خواهند شد.

اما ایرانیان ساکن نیویورک در اقدامی بی‌سابقه و ابتکاری تصمیم گرفته‌اند که حقیقتا بازتاب صدای هموطنانشان باشند. در حالی که ایرانیان در طول انتخابات و در حوادث بعد از آن تجربه‌های بدیعی در استفاده از اشکال جدید رسانه‌ها و ابزارهای ارتباط جمعی را برای آگاهی رسانی به مردم جهان به دست آوردند و در شرایطی که به هیچ خبرنگار خارجی اجازه‌ی حضور در تظاهرات داده نمی‌شد، مردم خودشان تبدیل به رسانه شدند و شبکه‌های بزرگ و معتبر خبری دنیا را واداشتند تا تصاویر مخابره شده توسط آن‌ها را در برنامه‌هایشان پخش کنند و با این کار و شکل جدید استفاده‌شان از موبایل و اینترنت و تویتر و فیس‌بوک چشم جهان را به خودشان خیره کردند، این بار هم ایرانیان ساکن نیویورک بر آنند تا امکان حضور خود ایرانیان را در این مراسم فراهم کنند و نه تنها بازتاب صدای سبزها که بهانه ای برای حضور خود سبزها باشند.

سبزهای نیویورک به دنبال یک ساختارشکنی سبز دیگرند. به همین منظور آن‌ها تصمیم گرفته اند تا با اعلام فراخوان از همه‌ی مردم ایران دعوت کنند تا با ضبط صدایشان با صدایی محکم به مردم جهان بگویند: «احمدی نژاد رئیس‌جمهور من نیست.» به این ترتیب آن‌ها با پخش صدای حقیقی مردمی که در رنج‌اند، تاثیری عمیق‌تر بر مردم و ملت‌های جهان خواهند گذاشت.

برای همکاری و کمک در تسریع اطلاع رسانی، «موج سبز آزادی» نیز ضمن خبر رسانی این موضوع، دستورالعمل ساده چگونگی ضبط صدا را هم در اختیار خوانندگان قرار می‌دهد. شما هم فراموش نکنید که یک رسانه‌اید. اعضای فامیل و خانواده و همه کسانی را که ممکن است به هر دلیلی به کامپیوتر دسترسی نداشته باشند، بنشانید و صدایشان را ضبط کنید و به آدرس ایمیل زیر بفرستید:
isnotmypresident@gmail.com

ضبط کردن صدا هم بسیار ساده است. نه تنها اکثر موبایلها برنامه ای جهت ضبط صدا دارند و شما می توانید فایلهای موبایلتان را مستقیما به این دو آدرس بالا بفرستید، بلکه می توانید جهت ضبط صدایتان از برنامه Recordpad استفاده کنید. این برنامه معمولا به صورت خودکار روی اغلب کامپیوترها نصب شده است. برای این کار، کافی است مراحل زیر را طی کنید:

Start Menu >> All Programs >> Accessories >> Entertainment >> Sound recorder

وقتی بر روی Sound recorder کلیک می‌کنید، صفحه برنامه باز می‌شود. برای ضبط صدا، دکمه قرمز Record را کلیک کنید و صدای خود را ضبط کنید و به دو زبان زنده دنیا و با صدایی بلند بگویید: «احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور من نیست.» پس از پایان، دکمه‌ی Stop را بزنید، به قسمت Recordings بروید و صدای ضبط شده را از لیست انتخاب کنید و با زدن دکمه‌ی Play از کیفیت صدای ضبط شده اطمینان حاصل کنید. در صورت رضایت از صدای ضبط شده، با زدن دکمه‌ی Save به صورت فایل آن را ذخیره کنید: در اینجا قاعدتا شما سه گزینه‌ی ضبط به فرمت wav و mp3 و aiff را در پیش رو دارید که به منظور حفظ کیفیت و کاهش حجم فایل ضبط شده، بهتر است از گزینه mp3 استفاده کنید و در آخر هم آن را از طریق ایمیل برای ایرانیان مقیم نیویورک بفرستید.

اما اگر این برنامه را بر روی کامپیوترتان نداشتید، فراموش نکنید که این برنامه بر روی سیستم‌های ویندوز، مکینتاش و لینوکس قابل استفاده است و برای دریافت برنامه می توانید به سایت http://www.nch.com.au/recordpad مراجعه و Get It Now را انتخاب کنید و برنامه‌ی دریافت شده را ابتدا نصب و بعد دستورالعمل بالا را اجرا کنید.

ممکن است به زودی فضای امنی برای آپلود فایل‌ها نیز ایجاد شود که از طریق «موج سبز آزادی» اعلام می‌شود.

به هر حال فرصت را از دست ندهید. ما تا این میزبانی با شکوه فقط ده روز فرصت داریم و شما نه تنها یکی از ملیون‌ها ایرانی معترض به نتایج انتخابات هستید، بلکه اکنون فرصت دارید تا اعتراض خود را به نقض حقوق بشر در ایران و مهمتر از همه به حق حضور احمدی‌نژاد در صحن سازمان ملل اعلام کنید. او رئیس‌جمهور ما نیست و این تنها صدایی است که سازمان ملل باید به آن گوش دهد. بگذارید صدایتان در کنار صدای هزاران نفر دیگر از هموطنانتان و این بار نه از میدان آزادی و انقلاب تهران، که از مقابل سازمان ملل و در کنار تمام ملل آزاده، به گوش جهان برسد؛ شاید که دیوارهای عدالتخانه‌ی جهانی شنواتر باشد. صدای خودتان، دوست و آشنا و فامیل، کسانی را که به اینترنت و کامپیوتر دسترسی ندارند ولی مایل‌اند صدایشان در مقابل سازمان ملل شنیده شود و خودتان را ضبط کنید و به آدرسی که گفته شد، بفرستید. فراموش نکنید که رسانه شمایید.

گزارشی از اولین حضور سبزهای اراک در مراسم شب های قدر

2009-09-09T23:52:00.000+04:30

گزارشی از اولین حضور سبزهای اراک در مراسم شب های قدر

جمعی از اعضای احزاب اصلاح طلب استان مرکزی به همراه طیف هایی از اقشار سبز شهر اراک در شب نوزدهم ماه رمضان با حضور در مسجد سلیمانیه این شهر ضمن حضور در مراسم شب های قدر به دعا برای ازادی زندانیان سیاسی پرداختند.شنیده ها حاکیست که این مراسم در فضایی معنوی و بدون تنش برگزار گردیده است.
اخبار تکمیلی به همراه تصاویر مراسم در اسرع وقت در بلاگ قرار داده می شود.

چند توصیه برای دوستان سبز اراکی

2009-09-07T16:00:00.000+04:30

چند توصیه برای دوستان سبز اراکی جهت حضور در مراسم شبهای قدر

با توجه به سابقه تاریخی و مذهبی مراسم فوق صرف حضور در مراسم شب های قدر هیچگونه منع قانونی ندارد و هیچکس نمی تواند مانع از برگزاری مراسم وحضور سبز ما گردد.

از دوستان سبزی که تمایلی به حضور در اینگونه مراسم ندارند به جهت اینکه این مراسم به نوعی نشان دهنده اتحاد و بیداری فعالین جنبش سبز می باشد می خواهیم که اعتراض وهمدلی خود را با اقدام به گرفتن روزه سیاسی و حضور در مراسم فوق نشان دهند.

به همراه داشتن نمادهای سبز مانند شال - شمع - مچ بند وسایر نماد های سبز

دوستانی که امکان تهیه عکس از این مراسم رو دارند لطفا با رعایت احتیاط عکس ها را در اسرع وقت برای ما ارسال نمایند

در نهایت جهت حضور منسجم و متحد همراهان گرامی لطفا راس ساعت 22:30 در شبهای قدر در مسجد حضور بیابند.

اطلاع رسانی فراموش نشود

وعده دیدار : شبهای قدر ساعت 22:30

اراک - خیابان 22 بهمن بالاتر از میدان داریی نرسیده به خیابان نیسانیان مسجد سلیمانیه

مسعود باستانی همچنان در انفرادی نگهداری می شود

2009-09-07T15:12:00.000+04:30

مسعود باستانی روزنامه نگار اراکی همچنان در انفرادی به سر می برد

ادوارنیوز: مسعود باستانی روزنامه نگار اراکی که حدود 20 روز پس از انتخایات بازداشت شده همچنان د ر زندان انفرادی به سر می برد

دکتر محمد شریف وکیل مسعو باستانی با اعلام این خبر به ادوار نیوز گفت: مسعود باستانی روزنامه نگار که به دنبال حوادث پس از انتخابات بازداشت شده است علیرغم تشکیل دادگاه و اخذ دفاعیات همچنان در زندان انفرادی نگهداری می شود.

شریف با ابراز شگفتی از نحوه رسیدگی قضایی به پرونده متهمان حوادث اخیر که دادگاه آنها از طریق تلویزیون پخش شده است گفت: بنده به عنوان وکیل مسعود باستانی تا زمان حضور در دادگاه و پخش تلویزیونی از شعبه رسیدگی کننده و وضعیت پرونده موکلم بی اطلاع بوده ام و پیگیری های بنده برای تعیین وضعیت پرونده نامبرده بی نتیجه بوده است.

شریف تصریح کرد: در حالی که دادگاه مسعود باستانی تشکیل شده است موکل بنده همچنان بر خلاف قوانین در سلول انفرادی نگهداری می شود.

حضور سبز مردم اراك در شبهای قدر

2009-09-06T21:47:00.000+04:30

وعده حضور سبز مردم اراك:
شبهای قدر ، مسجد سليمانيه اراك

با حضور سبز خود در شبهای قدر ، خيال خام كودتا گران در به خواب رفتن جنبش بيدار و سبز را نقش بر آب خواهيم كرد.

اراك- شبهای قدر، خ 22 بهمن ، مسجد سليمانيه

دیدار زاهدی وزیر پیشین علوم با وزیر اسرائیل

2009-09-06T21:10:00.000+04:30

خبرنامه امیرکبیر:احمد زاهدی وزیر سابق علوم که در چهار سال گذشته از سوی احمدی نژاد سکاندار وزارت علوم بود، در طی 4 سال با حملات بسیار بر دانشجویان منقد و دانشگاه‌ها سعی کرد خوش خدمتی خود را به احمدی نژاد و افراطیون کشور اثبات نماید.

به گزارش خبرنامه امیرکبیر در یکی از موارد، سال گذشته پس از انتشار بیانیه دفتر تحکیم وحدت در مورد جنایات صورت گرفته در جنگ غزه، زاهدی و معاونینش از جمله حسینی به همراهی خبرگزاری فارس متعلق به سپاه پاسداران، موج گسترده ای از حملات را به دفتر تحکیم وحدت آغاز کردندگرچه در آن بیانیه دفتر تحکیم وحدت جنایات اسرائیل بر علیه مردم بی پناه را محکوم کرده بود، اما به دلیل تفاوت نگرش آن بیانیه با دید احمدی نژاد و مسئولین سپاه، مسئولین آن بیانیه را به عنوان بهانه‌ای برای تهمت پراکنی و حمله گسترده بر علیه دفتر تحکیم وحدت در دست گرفتند

زاهدی دیگر به عنوان وزیر علوم معرفی نشد تا شخصی جدید و با سابقه فعالیت امنیتی و اجرای نمایش تقلب انتخابات به عنوان وزیر علوم معرفی شود. حسینی معاون سابق وزیر علوم نیز در پاداش کارهایش در حملات به دفتر تحکیم وحدت و انجمن‌های اسلامی این بار از سوی احمدی نژاد به عنوان وزیر فرهنگ معرفی شد تا توانایی های خود در برخورد با اندیشمندان را در وزارت فرهنگ نیز نشان دهد.

اکنون پس از ماه ها از آن وقایع، سایت جهان متعلق به اصولگرایان خبر و تصاویری از دیدار زاهدی وزیر علوم با یکی از وزرای اسرائیل را منتشر کرده است.

متن خبر و عکس‌های منتشر شده توسط سایت جهان نیوز به شرح زیر است:

در حالی که تا ساعاتی دیگر اولین جلسه هیات دولت به صورت رسمی در جوار حضرت امام رضا (ع) برگزار خواهد شد مراسم بدرقه وزیران دولت نهم نیز به همین مناسبت برگزار می شود. اما نکته جالب توجه در این میان پست هایی است که برای وزیران سابق در نظر گرقته شده است.

به گزارش جهان، از جمله وزیرانی که امشب با دفتر وزارتی خود وداع می کند محمد مهدی زاهدی وزیر علوم دولت نهم است که جای خود را به کامران دانشجو خواهد داد. اما زاهدی که روزگاری خود را نابغه ریاضیات می خواند در حالی از سمت عالی ترین مقام آموزشی کشور کنار می رود که سفارت چندین کشور حساس به وی پیشنهاد شده است. اما سابقه زاهدی در تعامل با کشورهای دیگر و نیز عدم تطبیق صحیح وی با معیارهای نظام مقدس جمهوری اسلامی از دغدغه هایی است که احتمال سفیر شدن وی در کشورهایی چون امارات و اندونزی را با ابهام جدی مواجه کرده است.

بر اساس این گزارش، زاهدی در دوران تصدی وزارت علوم با شرکت در اجلاس سزامی 2008 در کشور اردن بر خلاف قواعد و رسوم دیپلماتیک جمهوری اسلامی نه تنها با وزیر رژیم صهیونیستی در این اجلاس شرکت می کند بلکه به دور از چشم دوربین ها و اصحاب رسانه و در پشت درهای بسته به مذاکره با رالب (راغب) مجادله ، وزیر علوم وقت رژیم صهیونیستی می پردازد. هر چند تلاش های بسیاری برای رسانه ای نشدن این اتفاق انجام شد اما زمزمه سفارت زاهدی سایت جهان را بر آن داشت تا با انتشار عکس هایی از این دیدار مسئولان عالی دولت و مقامات دیپلماسی کشور را در انتخاب افراد آگاه به شئونات انقلاب اسلامی یاری کند.

گفتنی است که مواضع ضد اسرائیلی دکتر احمدی نژاد از مسائلی است که به عنوان نقطه قوت دیپلماسی کشور شناخته می شود و اعزام سفرایی ناآشنا و غیر منطبق با سیاست های نظام و شخص رئیس جمهور می تواند ضربات جبران ناپذیری به نظام وارد کند.

خطر تعطيلى بزرگ‌ترين کارخانه ريسندگى خاورميانه در اراک

2009-09-06T16:28:00.000+04:30

ایسنا: واردات نخ پنبه هندى در پنج ماهه نخست امسال نسبت به سال گذشته بيش از پنج برابر شده است. محمد مروج، رئيس هيئت مديره انجمن صنايع نساجى ايران با بيان اين مطلب گفت: متاسفانه واردات بى‌رويه نخ پنبه هندى کمر کارخانه‌هاى ريسندگى کشور را شکسته و حتى باعث شده که بزرگ‌ترين کارخانه ريسندگى خاورميانه در اراک با خطر تعطيلى مواجه شود. وى افزود: هند به توليدکنندگان و صادرکنندگان نخ پنبه خود يارانه پرداخت کرده و از آنها حمايت مى‌کند و همين عامل باعث شده که کارخانه‌هاى ريسندگى ايرانى نتوانند در مقابل واردات بى‌رويه اين محصول به کشور دوام بياورند. او با اشاره به اينکه واردات نخ پنبه هندى در پنج ماهه نخست امسال نسبت به سال گذشته بيش از پنج برابر شده است، اضافه کرد: اين آمار مربوط به واردات رسمى بوده که بايد به آن آمار قاچاق را نيز افزود. مروج همچنين با بيان اينکه هم‌اکنون تعرفه واردات نخ پنبه به کشور 10 درصد است، خاطرنشان کرد: متاسفانه نخ پنبه‌ هندى با کم‌اظهارى وارد کشور مى‌شود که همين امر فشار مضاعفى را به کارخانه ريسندگى داخلى وارد مى‌کند.

انقلاب سبز اراک

مخالفت با آزادی فریدون صیدی‌راد، فعال محیط زیست

بیانیه جمعی از دانشجویان دانشگاه های آزاد اراک، دانشگاه اراک و دانشگاه علم و صنعت اراک به مناسبت سال نو

اعلامیه شماره دو شورای هماهنگی راه سبز امید: فراخوان مراسم هفتم شهدای ۲۵ بهمن

تجمع حامیان جنبش سبز، ۱ اسفند، ساعت ۳ در تهران و شهرهای ایران در گرامیداشت شهدای ۲۵ بهمن

اعلام یک هفته عزای عمومی در دانشگاهها

بیانیه جمعی از دانشجویان و فعالین جنبش سبز اراک در حمایت از راهپیمایی 25 بهمن ماه

تا 25 بهمن؛ بیانیهء دانشجویان اصلاح طلب دانشگاه آزاد و مهرگان محلات

محکومیت شهره کاظمی، فعال دانشجویی شهرستان محلات به سه ماه زندان

صدور حکم پنج سال حبس تعزیری و محرومیت از فعالیت مطبوعاتی برای یاسر معصومی

تحصن کارگری در اراک

عابد توانچه به زندان اراک رفت

شوخی بدنی با مسعود باستانی

یکسال حبس تعزیری برای مرتضی گلیزاده

اجرای حکم یک سال زندان عباس احمدلو دانشجوی دانشگاه اراک

دل‌نوشته مسعود باستانی از زندان رجایی شهر: فردا را انتظار می‌کشم

بهترین روزهای فرزندان ما در زندان تباه می‌شود

مجتبی سمیع‌نژدبابک اجلالی

انفجار بمب دست ساز در اراک

محکومیت چهار فعال سیاسی شهرستان محلات به حبس

بي اطلاعي از وضعيت سه دانشجو در اراك

بازداشت بهرام چگینی از فعالین ستاد مهندس موسوی در اراک

گزارش تصویری از حضور میر حسین موسوی در اراک ( در آستانه سالگرد سفر وی)

بازداشت آرش صابونچی از فعالین دانشجویی و از اعضای ستاد مهدی کروبی در اراک

آرش صابونچی بازداشت شد

بیانیه دانشجویان سبز دانشگاه سراسری و آزاد اراک به مناسبت روز جهانی کارگر

هجوم مأموران به منزل عابد توانچه و تلاش برای پلمب منزل در ازای وثیقه

هجوم مأموران به منزل عابد توانچه

و تلاش برای پلمب منزل در ازای وثیقه

رهانا: صبح امروز مأموران دادستانی شهرستان اراک با ورود به منزل شخصی عابد توانچه اقدام به بیرون کردن ساکنین منزل و تلاش برای پلمب منزل نمودند

تجمع اعتراضي دانشجويان علم و صنعت اراك مقابل وزارت علوم

شش ماه سرگرداني كارگران شركت صنايع اراك

نگرانی از وضعیت جسمی و روحی یاسر معصومی فعال اراكي

اخراج گسترده کارگران شرکت های دولتی در شهر اراک

پیام نوروزی کروبی

پیام نوروزی کروبی

پیام نوروزی ميرحسين

پیام نوروزی مهندس موسوی

رييس جمهور منتخب مردم

پیام خانم دکتر زهرا رهنورد - نوروز 1389 خورشیدی

پیام خانم دکتر زهرا رهنورد

نوروز 1389 خورشیدی

بازداشت مرتضی گلی زاده عضو شورای جبهه مشارکت ایران اسلامی منطقه مرکزی

اعتراضات كارگري اراك -14 بهمن ماه

تجمع کارگران اراک 14 بهمن بخش دوم

اعتراضات كارگري اراك -14 بهمن ماه

اگر از بازداشت شدگان روز عاشورا در اراک خبری دارید به ما اطلاع دهید

تظاهرات عظیم عزاداران حسینی در اراک بر علیه بی احترامی به عزاداران حسینی

حمله وحشیانه نیروهای انتظامی و لباس شخصی به عزاداران حسینی در اراک+تصویر

حمله وحشیانه نیروهای انتظامی و لباس شخصی به عزاداران حسینی در اراک

بازداشت چند دانشجوی دیگر دانشگاه پلی تکنیک واحد تفرش

سالن غذاخوری دانشگاه اراک پس از اعتراضات دانشجویان

صحنه هایی از تجمعات دانسجویان دانشگاه اراک و دانشگاه آزاد اراک در روز 13 آبان

بیانیه شماره ۱۴ میرحسین موسوی در آستانه سیزدهم آبان

13 آبان روز ملی مبارزه با استبداد

دیوارنویسی دانشگاه: تفرش

دانشگاه: تفرش، آبان۸۸

مسعود باستانی به 6 سال حبس تعزیری محکوم شد

تجمع و اعتصاب کارگران شرکت واگن پارس اراک

نامه اي به كروبي، به بهانه تولد مهرباني در مهر

سیزدهم مهر ماه روز اعتراض فراگیر دانشگاهیان به سرکوب های اخیر

بیانیه شماره 13 میرحسین موسوی: خشونت چاره‏ساز نیست

خشونت چاره ‏ساز نیست

آغاز اعتراضات دانشجویی همزمان با شروع سال تحصیلی جدید

بازخواست شیخ شجاع کروبی از هاشمی رفسنجانی: چرا به وظیفه نظارتی خود بر رهبری عمل نمی کنید؟

بازخواست شیخ شجاع کروبی از هاشمی رفسنجانی: چرا به وظیفه نظارتی خود بر رهبری عمل نمی کنید؟

تجمع واعتصاب کارگران شرکت آلومینیوم اراک (ایرالکو)

4 هزار كارگر آلومينوم اراك در خطر بيكاري

خبر مهم - میرحسین هم روز قدس می‌آید

میرحسین هم روز قدس می‌آید

اراک -روز قدس چه کنیم؟ 2

بار سفر سبزت را ببند برادرم! بايد در «تهران» متمركز شويم و بس!

اراک -روز قدس چه کنیم؟

اعلام حمایت همه جانبه سبزهای اراک از رهبران جنبش سبز

زمینه‏چینی برای بازداشت کروبی وارد مرحله جدیدی شد

خبر فوری: دستورخامنه ای برای بازداشت کروبی

فراخوانی برای مشارکت مجازی ایرانیان سراسر جهان در تجمع مقابل سازمان ملل

گزارشی از اولین حضور سبزهای اراک در مراسم شب های قدر

چند توصیه برای دوستان سبز اراکی

مسعود باستانی همچنان در انفرادی نگهداری می شود

مجتبی سمیع‌نژد
بابک اجلالی